Биёрост фарзанди поки батул
بیاراست فرزند پاک بتول
Срўбрбаҳи дастору рахти расӯл
سروبربه دستار و رخت رسول
Нишаст аз бар асби фаррухи ниё
نشست از بر اسب فرخ نیا
Чу додар бар курсии кибриё
چو دادار بر کرسی کبریا
Барафканад асби набии зии сипоҳ
برافکند اسب نبی زی سپاه
Даромад ба майдони овардгоҳ
درآمد به میدان آوردگاه
Чу ӯро бидиданд аҳли Ироқ
چو او را بدیدند اهل عراق
Набӣ ( ъ ) буд гуфтӣ ба пушти барроқ
نبی (ع) بود گفتی به پشت براق
Вазони пас дрдрҷ гавҳар гушӯд
وزان پس دردرج گوهر گشود
Яке хутба чунон ки бояд сурӯд
یکی خطبه چونان که باید سرود
Бигуфто ки эй қавми пархошгар
بگفتا که ای قوم پرخاشگر
Маро мешиносед ҷаду падар
مرا می شناسید جد و پدر
Ҳамон бонӯии хулди модари маро
همان بانوی خلد مادر مرا
Ҳасан ( ъ ) номи густари бародари маро
حسن (ع) نام گستر برادر مرا
Ҳамон ҷаддаам моам поки батул ( ъ )
همان جده ام مام پاک بتول (ع)
Ки кардов нахусти ин баин дайни қабул
که کرداو نخست این بهین دین قبول
Ҳамон Ҳамзау ҷаъфари аъмоми ман
همان حمزه و جعفر اعمام من
Ҳамон дудмони накӯноми ман
همان دودمان نکونام من
Вдигр шиносед кин баргу соз
ودیگر شناسید کاین برگ و ساز
Ки ҳаст ин замони пайкарами ротроз
که هست این زمان پیکرم راطراز
Вдигри ҳамин бора ӣ роҳвор
ودیگر همین باره ی راهوار
Ки бар кӯҳа ӣ онам акнӯн савор
که بر کوهه ی آنم اکنون سوار
Ҳамоно ндонед дар ҳақи ман
همانا ندانید در حق من
Чунин гуфт пайғамбари зўолмнн
چنین گفت پیغمبر ذوالمنن
Ки бошад мароин навраси хуши сиришт
که باشد مراین نورس خوش سرشت
Бузурги ҷавонони аҳли биҳишт
بزرگ جوانان اهل بهشت
Манам айни нур ӯ марои нури айн
منم عین نور او مرا نور عین
Ҳусайнаст аз ман манам аз ҳусайн
حسین است از من منم از حسین
Агар бар дил ӯ расад неши ғам
اگر بر دل او رسد نیش غم
Ба ҷону тани ман расидаи ситам
به جان و تن من رسیده ستم
Кунунам ки аз умри панҷоҳ ва ҳафт
کنونم که از عمر پنجاه و هفت
Ба доду диҳиш дар замона бирафт
به داد و دهش در زمانه برفت
Оё тираи дили мардуми бади сгол
آیا تیره دل مردم بد سگال
Чаҳ кардам ки донед хӯнами ҳалол ?
چه کردم که دانید خونم حلال؟
Киро куштаам ман ба захми дурушт ?
که را کشته ام من به زخم درشت؟
Ки дркиФрм зор боист кишт ?
که درکیفرم زار بایست کشت؟
Ба ҷуз ман набошад кунун дар ҷаҳон
به جز من نباشد کنون در جهان
Касе пӯри пайғамбари меҳрбон
کسی پور پیغمبر مهربان
Чу шаҳ кард ҳуҷҷат ба эшон тамом
چو شه کرد حجت به ایشان تمام
Бигуфтанд он қавм бенангу ном
بگفتند آن قوم بی ننگ و نام
Ки донем шоҳои нажоди ту ро
که دانیم شاها نژاد تو را
Ҳамон дӯда ӣ покзоди ту ро
همان دوده ی پاکزاد تو را
Надорем лекини зтўи бози даст
نداریم لیکن زتو باز دست
Ки то бар ту норим аз кини шикаст
که تا بر تو ناریم از کین شکست
Ваёи сар ба фармони дорои шом
ویا سر به فرمان دارای شام
Наҳй эй худованди фархундаи ном
نهی ای خداوند فرخنده نام
Бадишон чунин гуфт он шаҳриёр
بدیشان چنین گفت آن شهریار
Ки эй душманони худовандгор
که ای دشمنان خداوندگار
Бидонадяши мардии табаи рӯзгор
بداندیش مردی تبه روزگار
Ки нафрини бадви бод аз кирдигор
که نفرین بدو باد از کردگار
Маро хор хоҳад бар хештан
مرا خوار خواهد بر خویشتن
Ва ё куштанами андари ин анҷуман
و یا کشتنم اندر این انجمن
Буд то ки шамшер барадаст ман
بود تا که شمشیر بردست من
Писандами куҷои хории хештан
پسندم کجا خواری خویشتن
Буд то ки печони синонам ба мушт
بود تا که پیچان سنانم به مشت
Маҳоласт корам ба бадхоҳи пушт
محال است کارم به بدخواه پشت
Агар чанд донам дарин корзор
اگر چند دانم درین کارزار
Ману ёварон кушта гирдем зор
من و یاوران کشته گردیم زار
Вале срмпичми зи ҳукми қазо
ولی سرمپیچم ز حکم قضا
Ба ҳарчи он худо хост ҳастам ризо
به هرچ آن خدا خواست هستم رضا
Хабар дода ҷадами расӯли амин
خبر داده جدم رسول امین
Ки ман куштаи гирдами дарин сарзамин
که من کشته گردم درین سرزمین
Чу ман рафтам аз ин сипанҷии сарой
چو من رفتم از این سپنجی سرای
Бияёд яке марди покизаи рой
بیاید یکی مرد پاکیزه رای
Намонад ки бадхоҳи ман дараҷаон
نماند که بدخواه من درجهان
Зайди зиндаи ҷони ошкору ниҳон
زید زنده جان آشکار و نهان