Дмон зон сипас сибти хиролоном

دمان زان سپس سبط خیرالانام

Биёмад ба болини фаррухи ғулом

بیامد به بالین فرخ غلام

Тани пок ӯ аз замин барграфт

تن پاک او از زمین برگرفت

Абри пеши зин ткоўр гирифт

ابر پیش زین تکاور گرفت

Чу лухтии бад-ӣни гӯнаи паймӯди роҳ

چو لختی بدین گونه پیمود راه

Ки ӯро баради нимаи ҷон назд шоҳ

که او را برد نیمه جان نزد شاه

Чмони чарма ӣ ӯ зира боз монад

چمان چرمه ی او زره باز ماند

Чунон каш наёраст шҳзодаҳ ронад

چنان کش نیارست شهزاده راند

Аз он рӯ ки баси ташнаи бдгомзн

از آن رو که بس تشنه بدگامزن

Сад ва бист тираш нишаста ба тан

صد و بیست تیرش نشسته به تن

Аз он бора ночор омад ба зер

از آن باره ناچار آمد به زیر

Ҳам омад фурӯди он ғуломи далер

هم آمد فرود آن غلام دلیر

Чу фарзанди шери худои Авни род

چو فرزند شیر خدا عون راد

Ба пӯри бародар нигоҳаш афтод

به پور برادر نگاهش افتاد

Ки мондаи пиёдаи худу хастаи асб

که مانده پیاده خود و خسته اسب

Дмони тохт монанди озари гшсб

دمان تاخت مانند آذر گشسب

Аннани яке бора ӣ роҳвор

عنان یکی باره ی راهوار

Ба даст андар омад сӯии корзор

به دست اندر آمد سوی کارزار

Ба шҳзодаҳ фармуд так брншин

به شهزاده فرمود تک برنشین

Мароин бора ӣ бодпои ро баи зин

مراین باره ی بادپا رابه زین

Нигуни банда ӣ хешро Бернашон

نگون بنده ی خویش را برنشان

Ба лшгргаҳи шаҳриёраши расон

به لشگرگه شهریارش رسان

Чу аз ъам номии ҷавони ин шунӯд

چو از عم نامی جوان این شنود

Басии неки кирдор ӯро ситуд

بسی نیک کردار او را ستود

Нахустин биёмад ба назд ғулом

نخستین بیامد به نزد غلام

Ки бншондш аз бар тези гом

که بنشاندش از بر تیز گام

Бидидаш супурда ба ҷонони равон

بدیدش سپرده به جانان روان

Раҳо гашта аздомгоаҳи ҷаҳон

رها گشته ازدامگاه جهان

Бадв ҳар ду шҳзодаҳ гирён шуданд

بدو هر دو شهزاده گریان شدند

Сипас ҳрдўбри зин ба икрон шуданд

سپس هردوبر زین به یکران شدند

Сарафрози Авни ҷавони сӯии шоҳ

سرافراز عون جوان سوی شاه

Шуду тохти шҳзодаҳ бар размгоҳ

شد و تاخت شهزاده بر رزمگاه