Ҳамоварди ҷуст аз сипоҳи гарон
هماورد جست از سپاه گران
Наомад ба размаши кас аз кофарон
نیامد به رزمش کس از کافران
Ба лашгари сипаҳдор дашном дод
به لشگر سپهدار دشنام داد
Басӣ бар ба биғоршони крдёд
بسی بر به بیغارشان کرد یاد
НпзрФти азуи кас ки ояд ба ҷанг
نپذرفت ازو کس که آید به جنگ
Наҳуфтанд мари номро зери нанг
نهفتند مر نام را زیر ننگ
Яке бади куниш пеш биниҳод гом
یکی بَدکُنش پیش بنهاد گام
Ки бади пӯри аҳҷору Юсуф ба ном
که بد پور احجار و یوسف به نام
Бигуфт эй сипаҳдор бемағзу пай
بگفت ای سپهدار بی مغز و پی
Ту рододаҳи фармондиҳ ӣ Кӯфаи рай
تو را داده فرماندهٔ کوفه ری
Кунун бар сари тести чатри маӣ
کنون بر سر تست چتر مهی
Чаҳ беҳудаи мардон ба куштани диҳӣ
چه بیهوده مردان به کشتن دهی؟
Дамӣ бо тани хеши шӯи пешкор
دمی با تن خویش شو پیشکار
Ҳунармандии худнамои ошкор
هنرمندی خود نما آشکار
Бадв гуфт бен саъд хомӯш бош
بدو گفت بن سعد خاموش باش
Бромри солорхўд гӯш бош
بر امر سالار خود گوش باش
Касе кам барӣн кор багумошта аст
کسی کم بر این کار بگماشتهست
Бад-ӣни гӯнаи маншур бнгоштаҳ аст
بدین گونه منشور بنگاشتهست
Ки бо донишу азми втдбири вароӣ
که با دانش و عزم و تدبیر و رای
Ҳамаи кори ин разми орм ба пой
همه کار این رزم آرم به پای
На чун як саворони даройам ба кор
نه چون یک سواران درآیم به کار
Кашам чанд тан то шавам куштаи зор
کشم چند تن تا شوم کشته زار
Маро гуфта подош аз неку зишт
مرا گفته پاداش از نیک و زشت
Кунам бо накукор ва ҳам бади кунишат
کنم با نکوکار و هم بَد کُنشت
Кунун гар битобӣ сроз гуфт ман
کنون گر بتابی سر از گفت من
Бабрами саратро зторики тан
ببرم سرت را ز تاریک تن
Бипаймо раҳи паҳнау сари мхор
بپیما ره پهنه و سر مخار
Нахоҳам ки ҷуз ту равад пеши кор
نخواهم که جز تو رود پیش کار
ЧўиўсФ чунин дид ночор монад
چو یوسف چنین دید ناچار ماند
Агар хоҳу нохоҳ тавсан баранд
اگر خواه و ناخواه توسن براند
Чу шҳзодаҳ дидаш синони брФрохт
چو شهزاده دیدش سنان برفراخت
Баров бора ӣ кӯҳ пайкар битохт
براو بارهٔ کوه پیکر بتاخت
Ба ҳалқи андараши найза ӣ обгун
به حلق اندرش نیزهٔ آبگون
Чунон зад ки рафт аз пас србрўн
چنان زد که رفت از پس سر برون
зи зини самандаш нигунсор кард
ز زین سمندش نگونسار کرد
Бишуст аз палидяши дашти набард
بشست از پلیدیش دشت نبرد
Яке пӯри Юсуфи бадаши номдор
یکی پور یوسف بدش نامدار
Хаданги афкани втиғи банди всўор
خدنگافکن و تیغبند و سوار
Палидӣ ки ӯ ториқаши номи барад
پلیدی که او طارقش نام بود
Ситамкору бади кеш ва худ ком буд
ستمکار و بد کیش و خودکام بود
Чу боби бади андешро кушта дид
چو باب بد اندیش را کشته دید
Зхўнши ҳамаи дашт оғишта дид
ز خونش همه دشت آغشته دید
Барошуфту дандон ба ҳам брФшрд
برآشفت و دندان به هم برفشرد
Сипаҳдори худро ба зиштии шимурд
سپهدار خود را به زشتی شمرد
Вазони пас равон шуд ба майдони ҷанг
وزان پس روان شد به میدان جنگ
Яке теғи заҳри обдодаҳ ба чанг
یکی تیغ زهرآبداده به چنگ
Мрони аҳримани гавҳари дайни табоҳ
مرآن اهرمن گوهر دین تباه
Басӣ носазо гуфт бар пӯри шоҳ
بسی ناسزا گفت بر پور شاه
Гарони мояи шҳзодаҳ ӣ номдор
گرانمایه شهزادهٔ نامدار
Ҳони найзаи афканд бар нобакор
هان نیزه افکند بر نابکار
Бузади теғи бади хоҳи ноҳӯшманд
بزد تیغ بد خواه ناهوشمند
Ба ду ним кард он синони баланд
به دو نیم کرد آن سنان بلند
Ҳамеи хост то теғ дигар занад
همیخواست تا تیغ دیگر زند
Ҷавонро зи зин бар замин фиканд
جوان را ز زین بر زمین فکند
Гузин зода ӣ шоҳи фармонравоӣ
گزین زادهٔ شاه فرمانروای
Ба ҳам даст ва теғаш гирифт аз ҳавоӣ
به هم دست و تیغش گرفت از هوای
БиФшрду печиду дарҳами шикаст
بیفشرد و پیچید و درهم شکست
Ба дар кард ҳиндӣ прндш задаст
به در کرد هندی پرندش ز دست
Пас онгаҳ ба сари панҷаи аи зпшти зин
پس آنگه به سر پنجه از پشت زین
Рабӯд ва задаш хашмгин бар замин
ربود و زدش خشمگین بر زمین
Бади инсон ки шуд хиради устихони ӯй
بد انسان که شد خرد استخوان اوی
Тиҳии гашти гетии зи нопокхўӣ
تهی گشت گیتی ز ناپاکخوی
Писар ъам яке дошт ториқ чу дад
پسر عم یکی داشت طارق چو دد
Ки бади ном ӯ мадрак бе хирад
که بُد نام او مدرک بیخرد
Палидии бади андешу пархошгар
پلیدی بد اندیش و پرخاشگر
Бади ахтари Суҳайлаши куҷои бади падар
بد اختر سهیلش کجا بد پدر
Буруни тохти асб аз миёни сипоҳ
برون تاخت اسب از میان سپاه
Иёмди дмони сӯии овардгоҳ
ییامد دمان سوی آوردگاه
Ба шери худованди он бади нажод
به شیر خداوند آن بد نژاد
Ҳаме носазо гуфт ва дашном дод
همی ناسزا گفت و دشنام داد
Чу он зодаи шери парвардгор
چو آن زاده شیر پروردگار
Банушед аз ва гуфт нои устувор
بنوشید از و گفت نا استوار
Бузади бора ва роҳ биравӣ бибаст
بزد باره و راه بر وی ببست
Бихобанд бар китф ӯ теғи вдст
بخواباند بر کتف او تیغ و دست
Ҷдокрд бо он паранд овараш
جدا کرد با آن پرند آورش
Сарви дасти як нимаи зи пайкараш
سر و دست یک نیمه ز پیکرش
Дигар ним ӯро зи пушти саманд
دگر نیم او را ز پشت سمند
Бияфканад шҳзодаҳ ӣ арҷманд
بیفکند شهزادهٔ ارجمند
Фурӯд омад аз бора ӣ хештан
فرود آمد از بارهٔ خویشتن
Нишаст азбри асби он тираи тан
نشست از بر اسب آن تیره تن
Хурӯшед ва аз лашгари нобакор
خروشید و از لشگر نابکار
Ҳамеи ҷусти мард аз паии корзор
همیجست مرد از پی کارزار
зи бими дами теғи он срФзор
ز بیم دم تیغ آن سرفزار
Наомад саворӣ ба размаши тароз
نیامد سواری به رزمش طراز
Ба чашм омадаш найза ӣ сӣ араш
به چشم آمدش نیزهٔ سی ارش
Ба дашти андар афтода омад буриш
به دشت اندر افتاده آمد برش
Бгшт аз бар зини тозии саманд
بگشت از بر زین تازی سمند
Рабӯд аз замини он синони баланд
ربود از زمین آن سنان بلند
Буғурред он шери оҳани тана
بغرید آن شیر آهن تنه
Бузади хешро брсФи маймана
بزد خویش را بر صف میمنه
Дарони ҳамла бо он синони баланд
درآن حمله با آن سنان بلند
Даҳ вдўи мубориз зтўсн фиканд
ده و دو مبارز ز توسن فکند
Пароканда бинмуд чун маймана
پراکنده بنمود چون میمنه
Сӯии майсараи тохти пас иктнаҳ
سوی میسره تاخت پس یکتنه
Фузун бо ҳамон найза разм озмуд
فزون با همان نیزه رزم آزمود
Басии зини тиҳӣ аз саворон намӯд
بسی زین تهی از سواران نمود