Чу омад ба наздики пардаи сарой
چو آمد به نزدیک پرده سرای
Баромади злшгри ғўи кӯс ва ноӣ
برآمد زلشگر غو کوس و نای
Яке зон гшни лашгар овоз дод
یکی زان گشن لشگر آواز داد
Ки ҳон эй шаҳаншоҳи ҳайдари нажод
که هان ای شهنشاه حیدر نژاد
?герат ҳаст мардӣ ба майдони гумор
گرت هست مردی به میدان گمار
Вагарнаи биёи худсӯии корзор
وگرنه بیا خودسوی کارزار
Чу ин ?вила зон кӣнаи ҷӯи аҳриман
چو این ویله زان کینه جو اهرمن
Ниўшиди домоди шамшери зан
نیوشید داماد شمشیر زن
Раги ҳошимии ғайрати ҳайдарӣ
رگ هاشمی غیرت حیدری
Ҳамон гавҳару фари ном оварӣ
همان گوهر و فر نام آوری
Нҳштш ба харгаҳ равад эй фусӯс
نهشتش به خرگه رود ای فسوس
Рҳокрди аздсти дасти арӯс
رهاکرد ازدست دست عروس
Бадв гуфт бо нола ӣ ҷони харош
بدو گفت با ناله ی جان خراش
Ки ман рафтам аинги ту пидром бош
که من رفتم اینگ تو پدرام باش
Замони висол ман ояд ба пой
زمان وصال من آید به پای
Набинӣ марои ҷуз ба дигари сарой
نبینی مرا جز به دیگر سرای
Агар чаҳ марои дили пар аз меҳри тест
اگر چه مرا دل پر از مهر تست
Ду бинандаам равшани азчҳри тест
دو بیننده ام روشن ازچهر تست
Ҳамин будам аз даври гетии ҳавас
همین بودم از دور گیتی هوس
Ки аз ту нмонми ҷудои як нафас
که از تو نمانم جدا یک نفس
Валикин чаҳ созам ки чархи куҳан
ولیکن چه سازم که چرخ کهن
Нагаштааст як лаҳзаи брмили ман
نگشته است یک لحظه برمیل من
Набинӣ ки бадхоҳ аз шаҳриёр
نبینی که بدخواه از شهریار
Ҳаме мард хоҳад паии корзор
همی مرد خواهد پی کارزار
Ту нак май писандии бузургони ман
تو نک می پسندی بزرگان من
Биҷӯянди разми сипоҳи гшн
بجویند رزم سپاه گشن
Бимонами ман ва Комронӣ кунам
بمانم من و کامرانی کنم
Пас аз маргашони зинда гонӣ кунам
پس از مرگشان زنده گانی کنم
Туе гарчи монанди ҷони дртнм
تویی گرچه مانند جان درتنم
Накӯ бошад имрӯзи ҷон доданам
نکو باشد امروز جان دادنم
Дар ӣнҷо на ҷои сарвар ман аст
در اینجا نه جای سرور من است
Буд мотамами ин на сур ман аст
بود ماتمم این نه سور من است
Чу рафтам зи дунё ба фирдавс бар
چو رفتم ز دنیا به فردوس بر
Кунам тозаи ойини сур дигар
کنم تازه آیین سور دگر
Ба хлўтгаҳи хулди бншонмт
به خلوتگه خلد بنشانمت
Ба сари брглобу гули аФшонмт
به سر برگلاب و گل افشانمت
Набинам ба чизеи магар рӯй ту
نبینم به چیزی مگر روی تو
Набавӣами магари сунбули мӯии ту
نبویم مگر سنبل موی تو
Дарини рӯз агар ҷон набозем зор
دراین روز اگر جان نبازیم زار
Ба қурб худоӣ наёбем бор
به قرب خدایی نیابیم بار
Висоли худои беҳтар аз васли тест
وصال خدا بهتر از وصل تست
Шинав то чаҳ гӯям биёбаш дуруст
شنو تا چه گویم بیابش درست
Туу хештани родри ин корзор
تو و خویشتن رادر این کارزار
Бубахшам ба дидори парвардгор
ببخشم به دیدار پروردگار
Рӯми хештани сӯии шамшери втир
روم خویشتن سوی شمشیر وتیر
Фиристам турои сӯии Кӯфаи асир
فرستم ترا سوی کوفه اسیر
Сӯии Кӯфа бо корвони ту ман
سوی کوفه با کاروان تو من
Биёям ба сар гар ниёем ба тан
بیایم به سر گر نیایم به تن
Кунам то ба ғами дрнмонди дилат
کنم تا به غم درنماند دلت
Срхўиши овеза ӣ маҳмилат
سرخویش آویزه ی محملت
зи дунболат эй моҳи харгоҳи ишқ
ز دنبالت ای ماه خرگاه عشق
Ба сар месипорам ҳамеи роҳи ишқ
به سر می سپارم همی راه عشق
Здомоди ношод чун нави арӯс
زداماد ناشاد چون نو عروس
Шунид ин ба срзд дӯдаст фусӯс
شنید این به سرزد دودست فسوس
Ба зории бёўихти брдомнш
به زاری بیاویخت بردامنش
Нигаҳ дошт бар ҷой аз рафтанаш
نگه داشت بر جای از رفتنش
Бигуфт эй сарафрози ҷуфти ҷавон
بگفت ای سرافراز جفت جوان
Мсоз аз ҷудои мари хастаи ҷон
مساز از جدایی مر خسته جان
На инаст дар меҳри ойину хуй
نه اینست در مهر آیین و خوی
Ки рух нонамӯда бапушанд рӯй
که رخ نانموده بپوشند روی
Писар ъам ба теғи ғамами хӯни марез
پسر عم به تیغ غمم خون مریز
Сӯии теғи вшмшири мштоби тез
سوی تیغ وشمشیر مشتاب تیز
Бигуфтам магари ғмгсорми туе
بگفتم مگر غمگسارم تویی
Паноҳ аз бади рӯзгорами туе
پناه از بد روزگارم تویی
Бигӯям турогар ғамӣ дорамӣ
بگویم ترا گر غمی دارمی
Ҳамаи рози дил бо ту бгзормӣ
همه راز دل با تو بگذارمی
з беМеҳрӣ ту набад боварам
ز بی مهری تو نبد باورم
Ки бар ғам физойӣ ғами дигарам
که بر غم فزایی غم دیگرم
Падари дасти ман зон ба дастати супурд
پدر دست من زان به دستت سپرد
Ки душман наёрад ба ман дастбурд
که دشمن نیارد به من دستبرد
Чу бошад зтўи соя эй барсарам
چو باشد زتو سایه ای برسرم
Бимонад ба ҷои ёрау чодарам
بماند به جا یاره و چادرم
Ту аи зчаҳи змн рӯй бркоштӣ
تو ا زچه زمن روی برکاشتی
Чунин бекасу хори бгзоштӣ
چنین بی کس و خوار بگذاشتی
Маро майгузорӣ дарини домгоҳ
مرا می گذاری دراین دامگاه
Ки худ дар ҷинонсозӣ оромгоҳ
که خود در جنان سازی آرامگاه
зи озодаи гони ин сазовор нест
ز آزاده گان این سزاوار نیست
Сазовори ёр вафодор нест
سزاوار یار وفادار نیست
Чу бишунид шҳзодаҳи гуфтори ҷуфт
چو بشنید شهزاده گفتار جفت
Дамӣ зор бигирист ва онгоҳ гуфт
دمی زار بگریست و آنگاه گفت
Ки эй аз ғамати сӯхтаи ҷони ман
که ای از غمت سوخته جان من
Азин беш бар ҷонам оташ мазан
ازین بیش بر جانم آتش مزن
Марви роҳ бар хеш аз ғами наҳиф
مرو راه بر خویش از غم نهیب
Бихоҳу зи додари кайҳони шикеб
بخواه و ز دادار کیهان شکیب
Азин разм ҷустани маро чора нест
ازین رزم جستن مرا چاره نیست
зи душман дигар тоб биғораҳ нест
ز دشمن دگر تاب بیغاره نیست
Падар чун ба даст миннат дод даст
پدر چون به دست منت داد دست
Ба меҳри шаҳодат ба ман ақди баст
به مهر شهادت به من عقد بست
Кунун май рӯм то ки гирдами шаҳид
کنون می روم تا که گردم شهید
Ба тавфиқи яздони вбхти Саид
به توفیق یزدان وبخت سعید
Дамии дигарам рӯйу мӯи ғарқи хӯн
دمی دیگرم روی و مو غرق خون
Бибинӣ ба хоки аўФтодаҳи нигун
ببینی به خاک اوفتاده نگون
Надонам аз он пас чаҳ пеш оварӣ
ندانم از آن پس چه پیش آوری
Шикеби шӯй ё ки ғами парварӣ
شکیبا شوی یا که غم پروری
ЗгФти ҷавон ҷуфт бигирист зор
زگفت جوان جفت بگریست زار
Ба вай гуфт бо дида ӣ ашкбор
به وی گفت با دیده ی اشکبار
Агар ҷусти хоҳӣ ба ночори ҷанг
اگر جست خواهی به ناچار جنگ
Зхўн гардадат мӯии врўи лолаи ранг
زخون گرددت موی ورو لاله رنگ
Ба ту нои бимонами бмўими ҳаме
به تو نا بمانم بمویم همی
Дўрхи ро ба хуноба шавем ҳаме
دورخ رابه خونابه شویم همی
Наронам магари номи ту бар забон
نرانم مگر نام تو بر زبان
Нмонми магар бо ғамати шодмон
نمانم مگر با غمت شادمان
Дарини гетии инам зсўки ту кор
دراین گیتی اینم زسوک تو کار
Бифармо чу оем ба рӯзи шумор
بفرما چو آیم به روز شمار
Чаҳ бошад нишони баҳри бшнохтн ?
چه باشد نشان بهر بشناختن؟
Маро аз ту дар он бузурги анҷуман ?
مرا از تو در آن بزرگ انجمن؟
Ки онҷо бидон боз ҷӯям туро ?
که آنجا بدان باز جویم تو را؟
Ҳама ҳар чаҳ дидам бигӯям туро ?
همه هر چه دیدم بگویم ترا؟
Бузади дасти шҳзодаҳ ӣ ростин
بزد دست شهزاده ی راستین
Ҷудо кард як пора аз остин
جدا کرد یک پاره از آستین
Бигуфт андари он паҳна ӣ пари ҳарос
بگفت اندر آن پهنه ی پر هراس
Бад-ӣни пора ӣ остинами шинос
بدین پاره ی آستینم شناس
Кунунам бҳл то рӯми сӯии ҷанг
کنونم بهل تا روم سوی جنگ
Ки аз ман бирафтааст тоби диранг
که از من برفته است تاب درنگ
Арӯси сияҳ рӯз ногашта шод
عروس سیه روز ناگشته شاد
Ба ночори домонаш аз кафи ниҳод
به ناچار دامانش از کف نهاد
Чу бози дмон аз бар ӯ ҷавон
چو باز دمان از بر او جوان
Бурун омад ва шуд бар шаҳ , равон
برون آمد و شد بر شه، روان
Бияфканад хуандро дроғўши шоҳ
بیفکند خوند را درآغوش شاه
Бигуфт эй дарат аршро саҷдаи гоҳ
بگفت ای درت عرش را سجده گاه
Ммонми азин беш дар интизор
ممانم ازین بیش در انتظار
Зёрон бигузашта даврами мадор
زیاران بگذشته دورم مدار
Чу амр бародарат омад ба ҷой
چو امر برادرت آمد به جای
Мросўии хулди барин раҳ намой
مراسوی خلد برین ره نمای
Шаҳаншоҳи домодро хонд пеш
شهنشاه داماد را خواند پیش
Бадв дод барандаи шмширхўиш
بدو داد برنده شمشیرخویش