зи бимаши сипаҳдори нопокзод

ز بیمش سپهدار ناپاکزاد

Билразед чун бед аз тунди бод

بلرزید چون بید از تند باد

Яке тираи дили марди ханҷари занӣ

یکی تیره دل مرد خنجر زنی

Ҳажири дижи огоҳи мрдоФкнӣ

هژیر دژ آگاه مردافکنی

Ки ӯ азрақ бдгҳр дошт ном

که او ازرق بدگهر داشت نام

Нажоди вай аз марзи вайрони шом

نژاد وی از مرز ویران شام

Бади устода чун кӯҳи оҳани здўр

بد استاده چون کوه آهن زدور

намекард рои набард аз ғурур

نمی کرد رای نبرد از غرور

Ба бар хонд ӯро сипаҳдор шавам

به بر خواند او را سپهدار شوم

Ба найранги оҳани дилаши крдмўм

به نیرنگ آهن دلش کردموم

Бадв гуфт к-эии мрдбои зӯру фар

بدو گفت کای مردبا زور و فر

Ба сари панҷау ёл чун шери нар

به سر پنجه و یال چون شیر نر

Пари овоза ӣ тест рӯй замин

پر آوازه ی تست روی زمین

Бад-ӣни ёлу брзу брсҳмгин

بدین یال و برز و برسهمگین

зи шоҳаншаҳи шомёни солиён

ز شاهنشه شامیان سالیان

Басӣ суд ояд туро бе зиён

بسی سود آید ترا بی زیان

Ба подоши он бахшишу хоста

به پاداش آن بخشش و خواسته

Яке кори кинро шӯи ороста

یکی کار کین را شو آراسته

Бирав зини диловар баровар дамор

برو زین دلاور بر آور دمار

Мароу сипаҳро дили осӯдаи дор

مرا و سپه را دل آسوده دار

Бадв гуфт азрақ ки дар Мисру шом

بدو گفت ازرق که در مصر و شام

Ба мардӣ чунонам баландаст ном

به مردی چنانم بلندست نام

Ки бо як ҳазор аз саворони кор

که با یک هزار از سواران کار

Шморндми анбоз дар рӯзгор

شمارندم انباز در روزگار

Ту хоҳӣ ки номами дрорӣ ба нанг

تو خواهی که نامم درآری به ننگ

Або хурдсолӣ фиристӣ ба ҷанг

ابا خردسالی فرستی به جنگ

Ба разми яке шери мардуми гумор

به رزم یکی شیر مردم گمار

Ки гардад ҳунарҳои ман ошкор

که گردد هنرهای من آشکار

Зозрқи умр чун бад-инсон шнФт

زازرق عمر چون بدینسان شنفت

Бадви ханда ӣ хашмгин кард ва гуфт

بدو خنده ی خشمگین کرد و گفت

Чунонӣ ки гуфтӣ взони бартарӣ

چنانی که گفتی وزآن برتری

Гувоҳами турои андарин доварӣ

گواهم ترا اندرین داوری

Валикини азин дӯда ӣ номвар

ولیکن ازین دوده ی نامور

Чунон чунки бояд надории хабар

چنان چونکه باید نداری خبر

Агар номи ин дудмони дробаҳи кӯҳ

اگر نام این دودمان درابه کوه

Бихонанд кӯҳ аз вай ояд сутӯҳ

بخوانند کوه از وی آید ستوه

Ваё бар фалак дар навардади баҳам

ویا بر فلک در نوردد بهم

Ваё бар ба дарёи хурӯшади занам

ویا بر به دریا خروشد زنم

Ҳама бо далерии зи фархундаи моам

همه با دلیری ز فرخنده مام

Бзоинди ин дӯдаи никном

بزایند این دوده نیکنام

Зкси ин далерӣ наёмухтанд

زکس این دلیری نیاموختند

зи ҳайдар ба мирос андӯхтанд

ز حیدر به میراث اندوختند

Ту машумор бозичаи пигоршон

تو مشمار بازیچه پیگارشان

зи неруӣ яздон бидон корашон

ز نیروی یزدان بدان کارشان

Аз ӣнони яке кӯдаки хурдсол

از اینان یکی کودک خردسال

Змои як сипаҳи мард бо сифту ёл

زما یک سپه مرد با سفت و یال

Бирав кончаҳ гуфтам биёбӣ дуруст

برو کانچه گفتم بیابی درست

Агар на баҳона набоядат ҷуст

اگر نه بهانه نبایدت جست

Агар зиндаи баргаштии изоин ҷавон

اگر زنده برگشتی ازاین جوان

Заҳри марди афзӯнии андари ҷаҳон

زهر مرد افزونی اندر جهان

Бигуфто нишоед ба афсун вебанд

بگفتا نشاید به افسون وبند

Марооварӣ пасти номи баланд

مرا آوری پست نام بلند

Бад-ӣни брзу боло ва ин сифти вёл

بدین برز و بالا و این سفت ویال

Нахоҳам шудани пеши ин хурдсол

نخواهم شدن پیش این خردسال

Марои чор пӯраст ҳаряки далер

مرا چار پور است هریک دلیر

Ки рух барнатобанд аз разми шер

که رخ برنتابند از رزم شیر

Фиристам ба размаши яке зон чаҳор

فرستم به رزمش یکی زان چهار

Ки ояд равои коми Фрмонгзор

که آید روا کام فرمانگزار

Бигуфт ину баргашт бар ҷои хеш

بگفت این و برگشت بر جای خویش

Маин зода ӣ хешро хонд пеш

مهین زاده ی خویش را خواند پیش

Бророст ӯро ба сози ситез

برآراست او را به ساز ستیز

Бигуфташ ки зӣ паҳна башитоб низ

بگفتش که زی پهنه بشتاب نیز

Сари ин ҷавонро даровар ба гирд

سر این جوان را در آور به گرد

Чу боди дмони сӯии ман бози гирд

چو باد دمان سوی من باز گرد

Мабодо ки сустоварӣ корзор

مبادا که سست آوری کارزار

Ки назд сипаҳбад шавам шармсор

که نزد سپهبد شوم شرمسار

Чу бишунид ин , аз падари зштхўӣ

چو بشنید این، از پدر زشتخوی

Ба пайкор шҳзодаҳ оварад рӯй

به پیکار شهزاده آورد روی

Ҳам аз гирди раҳ бар ҷаҳонҷу битохт

هم از گرد ره بر جهانجو بتاخت

Аннани дркшиди вснони брФрохт

عنان درکشید وسنان برفراخت

Чу шҳзодаҳи он ҳамла аз вай бидид

چو شهزاده آن حمله از وی بدید

Яке наърае хашмгин бар кашид

یکی نعره ای خشمگین بر کشید

Бияфканад бар сина ӣ нобакор

بیفکند بر سینه ی نابکار

Синонеи гзоиндаҳ монанди мор

سنانی گزاینده مانند مار

Ситамгар сипар дошт зоҳн ба даст

ستمگر سپر داشت زآهن به دست

Нашуд коргари найзаи дарҳами шикаст

نشد کارگر نیزه درهم شکست

Ба хашм андар омад набарда ҷавон

به خشم اندر آمد نبرده جوان

Синонро бияфканаду теғ аз миён

سنان را بیفکند و تیغ از میان

Баровард ва бар бдгҳр ҳамла кард

برآورد و بر بدگهر حمله کرد

Ҳамеи хост аз вай бар оварад гирд

همی خواست از وی بر آورد گرد

Хам оварад ҳам найза иксў фиканд

خم آورد هم نیزه یکسو فکند

Кашид аз миён обдодаҳ паранд

کشید از میان آبداده پرند

Сипар ва барсар оварад домоди шоҳ

سپر و برسر آورد داماد شاه

Чу ма шуд ниҳони зери абри сиёҳ

چو مه شد نهان زیر ابر سیاه

Зтиғи бдохтри сипари брдрид

زتیغ بداختر سپر بردرید

Сртиғ бар даст қосим расед

سرتیغ بر دست قاسم رسید

Шаҳаншоҳи зодаи Аннани грдкрд

شهنشاه زاده عنان گردکرد

Бидонсуӣ майдон шуд аз пеши мард

بدانسوی میدان شد از پیش مرد

зи дастори як лухт бибаред вдст

ز دستار یک لخت ببرید ودست

Бидон лухти дастор муҳкам бибаст

بدان لخت دستار محکم ببست

Чу ин дид як тани зи ёрони шоҳ

چو این دید یک تن ز یاران شاه

Биёмад дмони сӯии овардгоҳ

بیامد دمان سوی آوردگاه

Яке аспр оварадаш аз шаҳриёр

یکی اسپر آوردش از شهریار

Чу гардуни зи сайёраи гавҳар нигор

چو گردون ز سیاره گوهر نگار

Сипари бастаду тохти зии ҳамнабард

سپر بستد و تاخت زی همنبرد

Бигардед бо теғи баргарди мард

بگردید با تیغ برگرد مرد

Знўи зода ӣ азрақи кӣнаи хоҳ

زنو زاده ی ازرق کینه خواه

Броҳихти теғӣ ба фарзанди шоҳ

برآهیخت تیغی به فرزند شاه

Ба ногуҳи чмони чарма аш кард Ром

به ناگه چمان چرمه اش کرد رم

Савор аз чап варост бигирифт хам

سوار از چپ وراست بگرفت خم

Тиҳӣ шуд зи сари худ ва аз пои ркиб

تهی شد ز سر خود و از پا رکیب

Дар омад зи пушти ҳиўни брншиб

در آمد ز پشت هیون برنشیب

Чу он дид шҳзодаҳ шуд гарм тоз

چو آن دید شهزاده شد گرم تاز

Бадв кард дасти далерии дароз

بدو کرد دست دلیری دراز

Бипечад мӯии сарашро ба даст

بپیچد موی سرش را به دست

Баровардаш аз ҷойгоҳ нишаст

برآوردش از جایگاه نشست

Ҳамеи тохти пӯянда ӣ хеш ро

همی تاخت پوینده ی خویش را

Ҳамеи барад бо худ бади андеш ро

همی برد با خود بد اندیش را

Дар он гармиаш брзмин зад чунон

در آن گرمی اش برزمین زد چنان

Ки дар пайкараш хирад шуд устихон

که در پیکرش خرد شد استخوان

Ба хунаши ҳамаи паҳна олӯда кард

به خونش همه پهنه آلوده کرد

Таниш бо так бора фарсӯда кард

تنش با تک باره فرسوده کرد

Синон ва паранд овараш барграфт

سنان و پرند آورش برگرفت

Муборизаи талаб кардан аз сар гирифт

مبارزه طلب کردن از سر گرفت

Ба ҷома дар азрақ бияфканад чок

به جامه در ازرق بیفکند چاک

Бипошед бар фарқи худ тираи хок

بپاشید بر فرق خود تیره خاک

Дигар пӯри худро силеҳӣ гузин

دگر پور خود را سلیحی گزین

Бидод ва фиристод зии дашти кин

بداد و فرستاد زی دشت کین

Магари кин рафта биҷӯед ҳаме

مگر کین رفته بجوید همی

зи рухи гирд нангаш бишӯяд ҳаме

ز رخ گرد ننگش بشوید همی

Бади ахтар чу омад сӯии размгоҳ

بد اختر چو آمد سوی رزمگاه

Баровард ово ба домоди шоҳ

برآورد آوا به داماد شاه

Ки киштии ҷавонии сарафроз ро

که کشتی جوانی سرافراز را

Далерии ялӣ новак андоз ро

دلیری یلی ناوک انداز را

Ки дршом чунон саворӣ набӯд

که درشام چونان سواری نبود

Ба хунаш кунам рӯй бахтати кабӯд

به خونش کنم روی بختت کبود

Бадв гуфт фарзанди зрғоми дайн

بدو گفت فرزند ضرغام دین

Чаҳ мӯеи зи сўки бародари чунин ?

چه مویی ز سوک برادر چنین؟

Ҳам айдун бар ӯ равонат кунам

هم ایدون بر او روانت کنم

Ба дӯзахи дарун миҳмонат кунам

به دوزخ درون میهمانت کنم

Бигуфт ин ва бар вай буғурред сахт

بگفت این و بر وی بغرید سخت

Сар аз пой гум карда шӯридаи бахт

سر از پای گم کرده شوریده بخت

Чунон найза Эй зад ба паҳлавӣ ӯ

چنان نیزه ای زد به پهلوی او

Ки нӯкаши буруни ҷусти зонсўӣ ӯ

که نوکش برون جست زانسوی او

Тиҳии гашт аз аҳримани рӯзгор

تهی گشت از اهرمن روزگار

Дарафтод бар дашти пайкори хор

درافتاد بر دشت پیکار خوار

Дигар бораи зонони ҳамоварди хост

دگر باره زآنان هماورد خواست

Бузади банк бар лашгару марди хост

بزد بانک بر لشگر و مرد خواست

Сими пӯр азрақ даромад зи ҷой

سیم پور ازرق درآمد ز جای

Биёмад сӯии шери разми озмоӣ

بیامد سوی شیر رزم آزمای

Ҳам азгрди раҳи сибти хироломм

هم ازگرد ره سبط خیرالامم

Маровро ба як найза зад бар шикам

مراو را به یک نیزه زد بر شکم

Каш азпшт бигузашт нӯки синон

کش ازپشت بگذشت نوک سنان

Бурун шуд задаст бади ахтари Аннан

برون شد زدست بد اختر عنان

Даромад зи пушти ткоўр ба хок

درآمد ز پشت تکاور به خاک

Падар шуд ба сўки ваии андӯҳнок

پدر شد به سوک وی اندوهناک

Чу ин чорумини пӯр азрақ бидид

چو این چارمین پور ازرق بدید

Бидон куштаи гони ҷома бртн дарид

بدان کشته گان جامه برتن درید

Ткоўр ба майдон новирд ронад

تکاور به میدان ناورد راند

Ҷавонро ба дашном лухтӣ бихонад

جوان را به دشنام لختی بخواند

Чу бо он сарафроз шуд рӯбарӯ

چو با آن سرافراز شد روبرو

Бияфканад печони синони сӯй ӯ

بیفکند پیچان سنان سوی او

Шаҳаншоҳи зодаи надодаши амон

شهنشاه زاده ندادش امان

Бадви тохти тавсан чу боди дмон

بدو تاخت توسن چو باد دمان

Бузади теғ ва аз пайкараши дасти рост

بزد تیغ و از پیکرش دست راست

Бияфканад вазони паҳна фарёд хост

بیفکند وزان پهنه فریاد خاست

Аннанро бипечед номарди азу

عنان را بپیچید نامرد ازو

Сӯии азрақи бад гуҳар кард рӯ

سوی ازرق بد گهر کرد رو

Ҳаме рафт ва хӯн мечакид аз буриш

همی رفت و خون می چکید از برش

Зираи пари зхўни внгўни мғФрш

زره پر زخون ونگون مغفرش

Ба назд сипоҳ омаду ҷони супурд

به نزد سپاه آمد و جان سپرد

Рӯонаши худои сӯии дӯзахи бабрад

روانش خدا سوی دوزخ ببرد

зи азрақ чу шуд куштаи он чори пӯр

ز ازرق چو شد کشته آن چار پور

Ҳаш аз мағз ӯ гашти якбораи давр

هش از مغز او گشت یکباره دور

Ҳаме аз занах кунад риши палид

همی از زنخ کند ریش پلید

Гурозонаи овои зи дил бар кашид

گرازانه آوا ز دل بر کشید