Ҳаме гуфт каз зода ӣ Бутуроб
همی گفت کز زاده ی بوتراب
Марои хона ӣ дудмон шуд хароб
مرا خانه ی دودمان شد خراب
Чу кӯҳии зи оҳан бар омад ба зин
چو کوهی ز آهن بر آمد به زین
Ҳиўни тохт дар дашти кини хашмгин
هیون تاخت در دشت کین خشمگین
Ба ойӣна ӣ рӯй фарзанди шоҳ
به آیینه ی روی فرزند شاه
Чу шуд рӯбарӯ гуфт он кӣнаи хоҳ
چو شد روبرو گفت آن کینه خواه
Ки эй ҳошимии кӯдаки номвар
که ای هاشمی کودک نامور
Бикуштӣ змни чори номии писар
بکشتی زمن چار نامی پسر
Ки ҳамтоӣ ҳар як ба мардӣ набӯд
که همتای هر یک به مردی نبود
зи тории саворон бо кибр ва худ
ز تاری سواران با کبر و خود
Ҳам айдун ба хӯни дркшми пайкарат
هم ایدون به خون درکشم پیکرت
з маргат бисӯзам дили модарат
ز مرگت بسوزم دل مادرت
Буғурред мардонаи ҳошими нажод
بغرید مردانه هاشم نژاد
Ки эй бади гуҳари мрднопокзод
که ای بد گهر مردناپاکزاد
Чаҳ нолии ту бар чори фарзанди хеш
چه نالی تو بر چار فرزند خویش
Чаҳ сӯзӣ ба доғи ҷигари банди хеш
چه سوزی به داغ جگر بند خویش
Ғами хеши хури сўки эшон мадор
غم خویش خور سوک ایشان مدار
Ки инак срорми туро рӯзгор
که اینک سرآرم تو را روزگار
Ба ногоҳ чашми худованди дайн
به ناگاه چشم خداوند دین
Ба азрақ фитод андари он дашти кин
به ازرق فتاد اندر آن دشت کین
Ки икрон ба разм ҷавон тохта
که یکران به رزم جوان تاخته
Синони далерии броФрохтаҳ
سنان دلیری برافراخته
Ба пӯр бародар битарсед сахт
به پور برادر بترسید سخت
Фурӯи рехти хӯн аз мижаи лухти лухт
فرو ریخت خون از مژه لخت لخت
Баровард гирёни ду дасти ниёз
برآورد گریان دو دست نیاز
Ба даргоҳ додовар чораи соз
به درگاه داد آور چاره ساز
Бигуфт эй худоӣ бе анбози ман
بگفت ای خدای بی انباز من
Ки ҳастӣ ниўшндаҳ ӣ рози ман
که هستی نیوشنده ی راز من
Дар ин корзораши яке ёр бош
در این کارزارش یکی یار باش
Ятеми ҳасан ( ъ )ро нигаҳдор бош
یتیم حسن (ع) را نگهدار باش
Бидиҳ чираи дастяши брдшмно
بده چیره دستیش بردشمنا
Ба маргаши мсўзони равони мно
به مرگش مسوزان روان منا
Худоё бибахшо ҷавоняш ро
خدایا ببخشا جوانیش را
Мёўр ба сари зндгониш ро
میاور به سر زندگانیش را
Дарини гуфтугӯ буд фархундаи шоҳ
دراین گفتگو بود فرخنده شاه
Ки ногуҳ хурӯш омад аз размгоҳ
که ناگه خروش آمد از رزمگاه
Синон ялӣ кард азрақи дароз
سنان یلی کرد ازرق دراز
Сӯии минмаҳи қосими сарфароз
سوی مینمه قاسم سرفراز
Гарон кард қосими рикоби саманд
گران کرد قاسم رکاب سمند
Сабки найза бар найза ӣ ӯ фиканд
سبک نیزه بر نیزه ی او فکند
Чу андари миёни таън чанде гузашт
چو اندر میان طعن چندی گذشت
Рухи азрақ аз хашм чун қӣри гашт
رخ ازرق از خشم چون قیر گشت
Синонеи бузад бар бар асби мард
سنانی بزد بر بر اسب مرد
Ки монад ӯ пиёда ба дашти набард
که ماند او پیاده به دشت نبرد
Яке асби заррина бар гстўон
یکی اسب زرینه برگستوان
Шҳншаҳ фиристод баҳри ҷавон
شهنشه فرستاد بهر جوان
Ҷавон зад бен найзаро брзмин
جوان زد بن نیزه را برزمین
Чу парони тзрўӣ дар омад ба зин
چو پران تذروی در آمد به زین
Хурушони сӯй азрақ оварад рӯй
خروشان سوی ازرق آورد روی
Бадви ҳамлаи вари гашти прхошҷўӣ
بدو حمله ور گشت پرخاشجوی
Ба даст дўил шуд ду теғи охта
به دست دویل شد دو تیغ آخته
Ду бозу ба ҷанг омад афрохта
دو بازو به جنگ آمد افراخته
Ки аз бими шери фалаки бохти ранг
که از بیم شیر فلک باخت رنگ
Бияфканад баҳроми ханҷари зчнг
بیفکند بهرام خنجر زچنگ
Чу бар теғ багушӯд чашм
چو بر تیغ بگشود چشم
Ҳам оварад бад гавҳар омад ба хашм
هم آورد بد گوهر آمد به خشم
Бигуфт ин парандовар обдор
بگفت این پرند آور آبدار
Худ аз куштаи пӯр манаст эй савор
خود از کشته پور من است ای سوار
Ба заҳри об хӯрдааст ин теғи тез
به زهر آب خورده است این تیغ تیز
Ки бо ваии ҳамеи ҷусти хоҳии ситез
که با وی همی جست خواهی ستیز
Бадв гуфт шҳзодаҳ ӣ номдор
بدو گفت شهزاده ی نامدار
Бад-ӣни срФшони теғи заҳри обдор
بدین سرفشان تیغ زهر آبدار
Ҳам айдун Фрстмти сӯии писар
هم ایدون فرستمت سوی پسر
Ки муҳимонаш гардад ба дӯзахи падар
که مهمانش گردد به دوزخ پدر
Азин теғи нўшонмти заҳри марг
ازین تیغ نوشانمت زهر مرگ
Кафани созмти оҳанӣни сози вбрг
کفن سازمت آهنین ساز وبرگ
Набинад сарати зин сипас худ ҷанг
نبیند سرت زین سپس خود جنگ
На таркиш ба кор оядат неи хаданг
نه ترکش به کار آیدت نی خدنگ
Басоем чу уфтад зи зини пайкарат
بسایم چو افتد ز زین پیکرت
Ба наъли сами бораи оҳани сарат
به نعل سم باره آهن سرت
Шнидстми ин азсўорони кор
شنیدستم این ازسواران کار
Ки ҳушёри мардии ту дар корзор
که هشیار مردی تو در کارزار
Басӣ аз фунуни набарди огаҳӣ
بسی از فنون نبرد آگهی
Кунун бинмти мағзи азҳши тиҳӣ
کنون بینمت مغز ازهش تهی
Абрбораҳи нокардаи танги устувор
ابرباره ناکرده تنگ استوار
Чаро тохтии сӯии ҷанг эй савор
چرا تاختی سوی جنگ ای سوار
Яке дрнгри танги бигусаста ро
یکی درنگر تنگ بگسسته را
Абри бораи стўори нобаста ро
ابر باره ستوار نابسته را
Хам оварад боли азрақи бади гуҳар
خم آورد بال ازرق بد گهر
Ки бртнги тавсани кушояди назар
که برتنگ توسن گشاید نظر
Надодаши маҷоли осмони ялӣ
ندادش مجال آسمان یلی
БиФрошти бозу чу ҷадаши алӣ ( ъ )
بیفراشت بازو چو جدش علی (ع)
Бузади теғ ва кард аз наме дунем
بزد تیغ و کرد از میانش دونیم
Сипаҳро ҳамаи гашти дили пари збим
سپه را همه گشت دل پر زبیم
Бадв аз ҷаҳони офарини офарин
بدو از جهان آفرین آفرین
Расед аз баланди осмон бар замин
رسید از بلند آسمان بر زمین
Шҳншаҳ фиристод вайро дуруд
شهنشه فرستاد وی را درود
Вазони захми мардона ӯро ситуд
وزان زخم مردانه او را ستود
Чу аз зин фитод он ду нимаи савор
چو از زین فتاد آن دو نیمه سوار
Шуд ӯро ялаи бора ӣ роҳвор
شد او را یله باره ی راهوار
Бар он номвари бора ӣ тизгом
بر آن نامور باره ی تیزگام
Зари омўдаҳи зину стому лагом
زر آموده زین و ستام و لگام
Гузин пӯри сибти расӯли амин
گزین پور سبط رسول امین
Бузади он бен найзаро бар замин
بزد آن بن نیزه را بر زمین
Биҷуст аз бар бора ӣ роҳвор
بجست از بر باره ی راهوار
Броби асби заррина зин шуд савор
برآب اسب زرینه زین شد سوار
Ядаки сохт асби худу сӯии шоҳ
یدک ساخت اسب خود و سوی شاه
Ба пирӯзӣ омад аз он размгоҳ
به پیروزی آمد از آن رزمگاه
Чу пеш омад аз бора ?гий шуд фармуд
چو پیش آمد از باره گی شد فرمود
Ду рух бар рикоби шаҳаншоҳи суд
دو رخ بر رکاب شهنشاه سود
зи рух суданаши брркоби ҳиўн
ز رخ سودنش بررکاب هیون
Рикоби оҳанӣн буд шуд симгун
رکاب آهنین بود شد سیمگون
Ҳаме гуфт зор эй шаҳи нинавоӣ
همی گفت زار ای شه نینوای
Ҷаҳонро худованди фармонравоӣ
جهان را خداوند فرمانروای
Аз ин рзмгаҳи сарфарози омадам
از این رزمگه سرفراز آمدم
Бикуштам басии хасми вбози омадам
بکشتم بسی خصم وباز آمدم
Чу арзқ далерӣ фикандам ба хок
چو ارزق دلیری فکندم به خاک
Намудем бирав , ҷавшанаши чоки чок
نمودم برو، جوشنش چاک چاک
Фикандам дар ин паҳнаи пайкараш ро
فکندم در این پهنه پیکرش را
Ҳамон чори пӯри диловараш ро
همان چار پور دلاورش را
Ба подоши ин хизмат эй шаҳриёр
به پاداش این خدمت ای شهریار
Яке ҷуръа обам бидиҳ хушгувор
یکی جرعه آبم بده خوشگوار
Ки аз тишнагӣ дар танам тоб нест
که از تشنگی در تنم تاب نیست
Бихоҳам кунун мурдан ар об нест
بخواهم کنون مردن ار آب نیست
Ту оби офарини ман чунин ташнаи лаб
تو آب آفرین من چنین تشنه لب
Даҳуми ҷони дарини корзор эй аҷаб
دهم جان دراین کارزار ای عجب
Шҳншаҳ чу дид онҳамаи лоба аш
شهنشه چو دید آنهمه لابه اش
зи мижгон ба рухсори хуноба аш
ز مژگان به رخسار خونابه اش
Сртоҷдори андари афканди зер
سرتاجدار اندر افکند زیر
Заминро намӯд аз сари шаки обгир
زمین را نمود از سر شک آبگیر
Бигуфт эй зрўити дилами шоди ком
بگفت ای زرویت دلم شاد کام
Накӯи ҷустии имрӯз дар ҷанги ном
نکو جستی امروز در جنگ نام
Ҳазор офарин бар далеряти бод
هزار آفرین بر دلیریت باد
Бидон панҷау зӯри шеряти бод
بدان پنجه و زور شیریت باد
Равони миннати бархе ҷон шавад
روان منت برخی جان شود
зи кори ту хушнӯд яздон шавад
ز کار تو خشنود یزدان شود
Чаҳ созам ки дар дасти ман об нест
چه سازم که در دست من آب نیست
зи шарми ту дар тани маро тоб нест
ز شرم تو در تن مرا تاب نیست
Дами дигарати соқии слсбил
دم دیگرت ساقی سلسبیل
Ба минӯ кунад оби кавсари сиблат
به مینو کند آب کوثر سبیل
Дам охиринаст лухтии бчм
دم آخرین است لختی بچم
Ба бадрӯди ғмдидаҳи гони ҳарам
به بدرود غمدیده گان حرم
Казин разми дигари ниёеи ту боз
کزین رزم دیگر نیایی تو باز
Насозад касе дидаи сӯии ту боз
نسازد کسی دیده سوی تو باز