Кунун аз не дил барорам наво
کنون از نی دل برآرم نوا
Сухани ронам аз соқии нинаво
سخن رانم از ساقی نینوا
Чаҳ соқӣ ? шаҳи ташнаи комони ишқ
چه ساقی؟ شه تشنه کامان عشق
Амири сафи никномони ишқ
امیر صف نیکنامان عشق
Сари сарфарозону озодаи гон
سر سرفرازان و آزاده گان
Ба чеҳри ҳи маи ҳошимии зодаи гон
به چهر ه مه هاشمی زاده گان
Ҳамон зӯри ҳайдар ба бозуӣ ӯ
همان زور حیدر به بازوی او
Ду гетии сабк дар тарозуӣ ӯ
دو گیتی سبک در ترازوی او
Мулӯки вмлоик сано хон ӯ
ملوک وملایک ثنا خوان او
Замин – гардӣ аз наъли икрон ӯ
زمین – گردی از نعل یکران او
Бар аз арши яздони сари мғФрш
بر از عرش یزدان سر مغفرش
Фалаки афсару офтоби аспрш
فلک افسر و آفتاب اسپرش
Чаҳ гӯям хато кардам изоин гумон
چه گویم خطا کردم ازاین گمان
Куҷои ҷавшан ӯ куҷои осмон
کجا جوشن او کجا آسمان
Ба гардуни мароин ҳафт ворунаи тос
به گردون مراین هفت وارونه طاس
Саманди сарафроз ӯро қтос
سمند سرافراز او را قطاس
Маи нав ба кафи обгуни ханҷараш
مه نو به کف آبگون خنجرش
Ҳамаи ҳафт дарёи яке ҷавҳараш
همه هفت دریا یکی جوهرش
Синонаши сутуни баланди осмон
سنانش ستون بلند آسمان
Кашӣдан ҳамон ва фитодан ҳамон
کشیدن همان و فتادن همان
Ба лашгари гуҳи шоҳи солор буд
به لشگر گه شاه سالار بود
Дабиру вазири вълмдор буд
دبیر و وزیر وعلمدار بود
Дилаш буд оканда аз рози ҳақ
دلش بود آکنده از راز حق
Ду гӯшаши ниўшои овози ҳақ
دو گوشش نیوشای آواز حق
Ба дидору болоу фару камол
به دیدار و بالا و فر و کمال
Набӯдӣ каси андари ҷаҳонаши ҳам?ил
نبودی کس اندر جهانش همال
Бросбон ки пайкару пилтан
براسبان که پیکر و پیلتن
Нишастӣ чу он шери шамшери зан
نشستی چو آن شیر شمشیر زن
Ду фархундаи погар фурӯ доштӣ
دو فرخنده پا گر فرو داشتی
Кафи пои брхоки бгзоштӣ
کف پای برخاک بگذاشتی
Вагар дрркобши бадии пои банд
وگر دررکابش بدی پای بند
Дўзонўи гузаштии зи гӯши саманд
دوزانو گذشتی ز گوش سمند
Дроўихтӣ чун дӯдаст дароз
درآویختی چون دودست دراز
Гузаштии зи зонуии он сарфароз
گذشتی ز زانوی آن سرفراز
Камолоти ин шаҳ наёяд ба гуфт
کمالات این شه نیاید به گفت
Каси ин дарбаи алмос фикрат насуфт
کس این دربه الماس فکرت نسفت
Дрондм ки брхок афтод паст
درآندم که برخاک افتاد پست
Ба арш андарун ёфт ҷой нишаст
به عرش اندرون یافت جای نشست
Сараш чун зи шамшери кин тоҷ ёфт
سرش چون ز شمشیر کین تاج یافت
Чу Аҳмад ( с ) аз он тоҷ миъроҷ ёфт
چو احمد (ص) از آن تاج معراج یافت
Аз он соли меҳнати Фзо токунӯн
از آن سال محنت فزا تاکنون
Ки бошад ҳазор ва се сад бали фузун
که باشد هزار و سه صد بل فزون
Даронҷои ки шаҳро буд боргоҳ
درآنجا ک شه را بود بارگاه
Буд боргоҳаши ҷаҳонро паноҳ
بود بارگاهش جهان را پناه
Худои зоирстўи ситоиш гараш
خدا زایرستو ستایش گرش
Пар Ҷабраиласт фарш дараш
پر جبرئیل است فرش درش
Биёянди ҳршби дарони анҷуман
بیایند هرشب درآن انجمن
Набӣ ( с ) вълӣу ҳусайну ҳасан
نبی (ص) وعلی و حسین و حسن
Ҳамон покдхти расӯли худо
همان پاکدخت رسول خدا
Абои куштагони срози тани ҷудо
ابا کشتگان سراز تن جدا
Намоянд ҳар як чу додар ӯ
نمایند هر یک چو دادار او
Ба раҳмати назари сӯии зуввор ӯ
به رحمت نظر سوی زوار او
Хунаки он ки бо пои пари обила
خنک آن که با پای پر آبله
Сипорад сӯии даргааши марҳала
سپارد سوی درگهش مرحله
Баландаст ин номвари ромқом
بلندست این نامور رامقام
Шинав то чаҳ фармуд ӣнҷои эмом
شنو تا چه فرمود اینجا امام
Абӯи Ҳамзаи кови орифи роҳ буд
ابو حمزه کاو عارف راه بود
Зосрори дайни ҳақи огоҳ буд
زاسرار دین حق آگاه بود