Ба даргоҳи чорами эмоми аном
به درگاه چارم امام انام
Фузун дошт ҷоҳ ва накӯ дошт ном
فزون داشت جاه و نکو داشت نام
Чунин гуяд он марди фархундаи кеш
چنین گوید آن مرد فرخنده کیش
Ки рӯзӣ бидам назд мавлои хеш
که روزی بدم نزد مولای خویش
Эмоми чаҳорум дар он анҷуман
امام چهارم در آن انجمن
Заҳр дар ҳаме ронад бо ман сухан
زهر در همی راند با من سخن
Дрондм биёмад яке хурдсол
درآندم بیامد یکی خردسال
Ки мемонад хуршедро дрҷмол
که می ماند خورشید را درجمال
Ҷавонии Рахши ҳамчуи маи тобнок
جوانی رخش همچو مه تابناک
Ки будӣ Убайдуллоҳаши номи пок
که بودی عبیداللهش نام پاک
Мрони нози пурвирди хуршеди фар
مرآن ناز پرورد خورشید فر
Абулфазлро бади гиромии писар
ابوالفضل را بد گرامی پسر
Худованди дайни Сайиди алсоҷдин
خداوند دین سید الساجدین
Чу дидаш дил нозукаш шуд ғамин
چو دیدش دل نازکش شد غمین
Ҳаме бар рухи пок ӯ бнгрист
همی بر رخ پاک او بنگریست
Бмўиид ва биравӣ фаровон гирист
بمویید و بروی فراوان گریست
Чу лухтӣ бгриид гуфт ин чунин
چو لختی بگریید گفت این چنین
Ба ман он худованди дунёу дайн
به من آن خداوند دنیا و دین
Ки бар Мустафо ( с ) шоҳ гетӣ фурӯз
که بر مصطفی (ص) شاه گیتی فروز
Набад ҳеҷ рӯзии бтар аздўи рӯз
نبد هیچ روزی بتر ازدو روز
Нахустин бади он рӯз каз кофарон
نخستین بد آن روز کز کافران
Ба кӯҳи аҳади лашкарӣ бе карон
به کوه احد لشکری بی کران
Ҳамаи ҳамАннан гарм карданд кин
همه همعنان گرم کردند کین
Бикуштанд ъам расӯл ( с ) амин
بکشتند عم رسول (ص) امین
Дигар рӯзи марги писар ъам ӯ
دگر روز مرگ پسر عم او
Сутӯдаи ҷавони ҷаъфари номҷўӣ
ستوده جوان جعفر نامجوی
Вале ҳеҷ рӯзӣ набад сахт тар
ولی هیچ روزی نبد سخت تر
Зрўзи ҳусайн ( ъ ) он шаҳи тоҷўр
زروز حسین (ع) آن شه تاجور
Ки дркрблои лашгарии рӯи сиёҳ
که درکربلا لشگری رو سیاه
Бикуштанд он шоҳро бе гуноҳ
بکشتند آن شاه را بی گناه
Пас онгоҳ фармуд он шоҳи дайн
پس آنگاه فرمود آن شاه دین
Дуруд аз худованди ҷони офарин
درود از خداوند جان آفرین
Ба аббос ъам ман он теғи зан
به عباس عم من آن تیغ زن
Ки новирд чунон писари ҳеҷ зан
که ناورد چونان پسر هیچ زن
Ба роҳи бародари зи ҷону зи сар
به راه برادر ز جان و ز سر
Гузашти он маин ёдгори падар
گذشت آن مهین یادگار پدر
Ба ҷои ду дасти эзади зулҷалол
به جای دو دست ایزد ذوالجلال
Бидодаш зёқўти рахшони дўбол
بدادش زیاقوت رخشان دوبال
Бдонсон ки бар ҷаъфари покзод
بدانسان که بر جعفر پاکزاد
Дўболи аззмрди пас азмрг дод
دوبال اززمرد پس ازمرگ داد
Шаҳидони ҳамаи ҷоҳи он номдор
شهیدان همه جاه آن نامدار
Кунанд орзӯ назд парвардгор
کنند آرزو نزد پروردگار
Бар покдодори пирӯзгар
بر پاکدادار پیروزگر
Абулфазлро ҳаст ҷоҳ дигар
ابوالفضل را هست جاه دگر
Худоё мрозў макун шармсор
خدایا مرازو مکن شرمسار
Ба меҳраши дил мурдаам зиндаи дор
به مهرش دل مرده ام زنده دار
Бикун дидаам равшан аз рӯй ӯ
بکن دیده ام روشن از روی او
Сарви пайкарами хок дар кӯй ӯ
سرو پیکرم خاک در کوی او
Ало эй сипаҳдори ансори дайн
الا ای سپهدار انصار دین
Вазиру аламдори солори дайн
وزیر و علمدار سالار دین