Гиронмояи фарзанди ҳайдари туе
گرانمایه فرزند حیدر تویی
Дар ҳоҷати халқ яксар туе
در حاجت خلق یکسر تویی
Туе офтоби сипеҳри ршод
تویی آفتاب سپهر رشاد
Ту боби алҳавоъиҷи ту боби алмрод
تو باب الحوائج تو باب المراد
Саромад ба ман бар кунун ҳашт моҳ
سرآمد به من بر کنون هشت ماه
Ки дорам дилии зору ҳолеи табоҳ
که دارم دلی زار و حالی تباه
Сахти нотамому санои нимаи кор
سخت ناتمام و ثنا نیمه کار
Сухангӯии пжмону осема сор
سخنگوی پژمان و آسیمه سار
На ман банда ӣ остони туам ?
نه من بنده ی آستان توام؟
Сароянда ӣ достони туам
سراینده ی داستان توام
Накӯҳишгариро сухан ҳар замон
نکوهشگری را سخن هر زمان
Бигӯянд бо ман чунин достон
بگویند با من چنین داستان
Ки ҳаркас ба олии алӣ ( ъ ) меҳр дошт
که هرکس به آلی علی (ع) مهر داشت
Ҳамеша зғми зардӣ чеҳр дошт
همیشه زغم زردی چهر داشت
Ҳамеша буд зору носозмнд
همیشه بود زار و ناسازمند
Туҳидасту бечорау мустаманд
تهیدست و بیچاره و مستمند
Маи огоҳам эй сафдари дайни паноҳ
مه آگاهم ای صفدر دین پناه
Ки ингуна ҳастанд ёрони шоҳ
که اینگونه هستند یاران شاه
Чу дунёи сет рад карда ӣ боби ту
چو دنیا ست رد کرده ی باب تو
Набенанд аз он баҳраи аҳбоби ту
نبینند از آن بهره احباب تو
Вале худо дода ӯро талоқ
ولی خدا داده او را طلاق
Аз он бо ғуломонаш дорад нифоқ
از آن با غلامانش دارد نفاق
Чу ӯ душмани дӯстон алӣ аст
چو او دشمن دوستان علی است
Азуи меҳр ҷустан на аз оқилӣ аст
ازو مهر جستن نه از عاقلی است
Вале дар ҳаросами зи захми забон
ولی در هراسم ز زخم زبان
Ки захм забон бадтараст азснон
که زخم زبان بدترست ازسنان
Агар шармсорам вагар пари гуноҳ
اگر شرمسارم وگر پر گناه
На дар соя ӣ ту гирифтам паноҳ ?
نه در سایه ی تو گرفتم پناه؟
Ба ҷони ту каз ғам ба ҷони омадам
به جان تو کز غم به جان آمدم
Тан аз андҳони нотавони омадам
تن از اندهان ناتوان آمدم
Раҳо кун мрозини ғами ҷонгзо
رها کن مرازین غم جانگزا
Ки равшан кунам ин чароғи азо
که روشن کنم این چراغ عزا
Длиро – ҳжброи –сро – срўро
دلیرا – هژبرا –سرا – سرورا
Гиронмояи аспҳбдо – сФдро
گرانمایه اسپهبدا – صفدرا
Тноўри дарахти қавии шохи дайн
تناور درخت قوی شاخ دین
Ба кайвони Фрозндаҳ ӣ кохи дайн
به کیوان فرازنده ی کاخ دین
Зибри дасти дасти худои ҷаҳон
زبر دست دست خدای جهان
Чмони тири шасти худои ҷаҳон
چمان تیر شست خدای جهان
Худованди ҷавшани худованди худ
خداوند جوشن خداوند خود
Диловартар аз ҳар далерӣ ки буд
دلاورتر از هر دلیری که بود
Аё Аҳмади рФрФи иқтидор
ایا احمد رفرف اقتدار
Аё ҳайдари паҳна ӣ кори зор
ایا حیدر پهنه ی کار زار
Аё ҷавҳари зулфиқори падар
ایا جوهر ذوالفقار پدر
Ба мардонагии ёдгори падар
به مردانگی یادگار پدر
Муроди ҳамаи халқи дрмшти тест
مراد همه خلق درمشت تست
Калиди ҳавоиҷи дронгшти тест
کلید حوائج درانگشت تست
Саноят нагӯяд сазовори –кс
ثنایت نگوید سزاوار –کس
Ҳамният ки гӯйанд Абулфазли бас
همنیت که گویند ابوالفضل بس
зи илҳомӣ эй шаҳ Фромш макун
ز الهامی ای شه فرامش مکن
Чунин булбул аз нағма хомаш макун
چنین بلبل از نغمه خامش مکن
Кӣам ман яке хӯни дили хӯрда Эй
کی ام من یکی خون دل خورده ای
Шаби врўз бо ғам ба сари барда Эй
شب وروز با غم به سر برده ای
Зхлди омадами ҳамчуи одами бурун
زخلد آمدم همچو آدم برون
Шудаи дркФи макри шайтони забун
شده درکف مکر شیطان زبون
Бисоти сулаймони з каф дода Эй
بساط سلیمان ز کف داده ای
Ба зиндони аҳрӣмани афтода Эй
به زندان اهریمن افتاده ای
Ба ҷаҳл аз кулем худо гашта давр
به جهل از کلیم خدا گشته دور
Гирифтори фиръавни нафаси ғурур
گرفتار فرعون نفس غرور
Здомони исо раҳо карда даст
زدامان عیسی رها کرده دست
Змштии яҳӯдӣ сифат гашта паст
زمشتی یهودی صفت گشته پست
зи бедоди намруди ин рӯзгор
ز بیداد نمرود این روزگار
Дрозри фитодаи броҳими вор
درآذر فتاده براهیم وار
Мароин ташти пари фитна ӣ божгўн
مراین طشت پر فتنه ی باژگون
Чу яҳёи танамро кашида ба хӯн
چو یحیی تنم را کشیده به خون
Чу Юнус ба коми наҳанги бало
چو یونس به کام نهنگ بلا
Чу Юсуф ба зиндони ғами мубтало
چو یوسف به زندان غم مبتلا
Чу ёқӯб дар кунҷи байти алҳзн
چو یعقوب در کنج بیت الحزن
Нишаста гурезони зи фарзанду зан
نشسته گریزان ز فرزند و زن
Маро нест эй сарвари сарварон
مرا نیست ای سرور سروران
Ту аноиии поки пайғамбарон
تو انایی پاک پیغمبران
Казин гӯнаи тимори афзӯни кашам
کزین گونه تیمار افزون کشم
Пари коҳами ин кӯҳро чун кашам
پر کاهم این کوه را چون کشم
Гиронмояи сангӣ ки бар Асияст
گرانمایه سنگی که بر آسیاست
Ба пушти яке пашшаи ин кӣ равост ?
به پشت یکی پشه این کی رواست؟
Касе дидаи Албурз бар пушти мӯр
کسی دیده البرز بر پشت مور
Ба чандин бало нест як тани сабур
به چندین بلا نیست یک تن صبور
Чаро бо сагати чарх ширӣ кунад
چرا با سگت چرخ شیری کند
Ҷаҳон бо ғуломат далерӣ кунад
جهان با غلامت دلیری کند
Аё хашмати оташфишони аждаҳо
ایا خشمت آتشفشان اژدها
Саги худ азин шер фармо раҳо
سگ خود ازین شیر فرما رها
Ғалат гуфтам эй шаҳ на шераст чарх
غلط گفتم ای شه نه شیر است چرخ
Ба рӯбоҳ бозӣ далераст чарх
به روباه بازی دلیرست چرخ
Чу хашмати бадв трктозӣ кунад
چو خشمت بدو ترکتازی کند
Наёрад ки рӯбоҳ бозӣ кунад
نیارد که روباه بازی کند
Манам бандае гарчи бо хоки паст
منم بنده ای گرچه با خاک پست
Мҳли ту худовандӣ худ задаст
مهل تو خداوندی خود زدست
Кун осӯдаи ҷони фигори маро
کن آسوده جان فگار مرا
Фароҳам кун асбоби кор ро
فراهم کن اسباب کار را
Кунун эй ниўшндаҳ боҳуш бош
کنون ای نیوشنده باهوش باش
Саропои дарини достон гӯш бош
سراپا دراین داستان گوش باش