Бародари бародаратро бозёб

برادر برادرت را بازیاب

Дами вопасинаш ба болини шитоб

دم واپسینش به بالین شتاب

Шаҳ дайн баровард аздли хурӯш

شه دین برآورد ازدل خروش

Чу овоӣ аббосаш омад ба гӯш

چو آوای عباسش آمد به گوش

Ба майдон кин ронад тавсан ба хашм

به میدان کین راند توسن به خشم

Ба рухҳо равони худ дил аз ду чашм

به رخ ها روان خود دل از دو چشم

Хурушони бузади хеши робри сипоҳ

خروشان بزد خویش رابر سپاه

Пар аз ?вила шуд дашти овардгоҳ

پر از ویله شد دشت آوردگاه

Ба як ҳамлаи кишт аз саворони ҳазор

به یک حمله کشت از سواران هزار

Сипаҳ кард аз бими теғаши фирор

سپه کرد از بیم تیغش فرار

Сафи лашгар аз икдгр чун дарид

صف لشگر از یکدگر چون درید

Ба болини фаррух бародар расед

به بالین فرخ برادر رسید

Бидид аз тани номдораши ду даст

بدید از تن نامدارش دو دست

Ҷудо гашта бо хоки афтодаи паст

جدا گشته با خاک افتاده پست

Ба равшани ҷаҳон бениш бинишаста тир

به روشن جهان بینش بنشسته تیر

Зхўнш замин гашта чун обгир

زخونش زمین گشته چون آبگیر

Саропоаш аз новаки бадсигол

سراپاش از ناوک بدسگال

Бароварда ҳамчун ҳумои пари вабол

برآورده همچون هما پر وبال

зи осеби гурзи гарони сурбаи худ

ز آسیب گرز گران سربه خود

Бромихтаҳи ҳамчу бо тори пуд

برآمیخته همچو با تار پود

Чу ин дид худро зи пушти саманд

چو این دید خود را ز پشت سمند

Ғаривон ба рӯй замин дар фиканд

غریوان به روی زمین در فکند

Ки –пшто – пноҳо – длиро – саро

که –پشتا – پناها – دلیرا – سرا

Баин ёдгор аз падари мари маро

بهین یادگار از پدر مر مرا

Стонндаҳ ӣ ҷони бадхоҳи ман

ستاننده ی جان بدخواه من

Ба мардонагии куштаи дрроаҳи ман

به مردانگی کشته درراه من

Аё номвари бача ӣ шери ҳақ

ایا نامور بچه ی شیر حق

Ки сари панҷаи ?ут буд шамшери ҳақ

که سر پنجه ات بود شمشیر حق

Ғамати парда ӣ сабри ман брдрид

غمت پرده ی صبر من بردرید

Марои ришта ӣ чора аз каф бурид

مرا رشته ی چاره از کف برید

Баланди осмоно чарое ? чунин

بلند آسمانا چرایی؟چنین

Нигун гашта аз тиғкин бар замин

نگون گشته از تیغکین بر زمین

Шаҳоби фурӯзанда ӣ зўолмнн

شهاب فروزنده ی ذوالمنن

Чаро чира шуд бртўи зишти аҳриман

چرا چیره شد برتو زشت اهرمن

Надонам чаҳ аз ман ба дил ёфтӣ

ندانم چه از من به دل یافتی

Ки аз ёрӣам рӯй бартофтӣ

که از یاری ام روی برتافتی

Ҷўонои фироқати маро пер кард

جوانا فراقت مرا پیر کرد

Ба поёни умрам замингир кард

به پایان عمرم زمینگیر کرد

Манам зинда бо мӯии коФўргўн

منم زنده با موی کافورگون

Тар аи машки мӯи марги шаста ба хӯн

تر ا مشک مو مرگ شسته به خون

Змргти қади рост хам шуд маро

زمرگت قد راست خم شد مرا

Зхўони фалаки баҳраи ғами шдмро

زخوان فلک بهره غم شدمرا

Кунун борондўаҳи пуштами шикаст

کنون باراندوه پشتم شکست

Бишуд чора ӣ кор яксар задаст

بشد چاره ی کار یکسر زدست

Баровари дамии сари зи хок эй ҷавон

برآور دمی سر ز خاک ای جوان

Яке дрнгри ҳоли пери навон

یکی درنگر حال پیر نوان

Ба сўки ту аз дидаи хўнборӣ аш

به سوک تو از دیده خونباری اش

Дарин дашти хунхор беёрӣ аш

درین دشت خونخوار بی یاری اش

Мрони кӯдаки хирад дар хаймаи гоҳ

مرآن کودک خرد در خیمه گاه

Ҳануз аз паии тести чашмаш ба роҳ

هنوز از پی تست چشمش به راه

Гумонаш ки ъам вай об оварад

گمانش که عم وی آب آورد

Надонад ки маргаш ба хоб оварад

نداند که مرگش به خواب آورد

Ту то будӣ эй зода ӣ Бутуроб

تو تا بودی ای زاده ی بوتراب

Нарафт аз наҳифи ту душман ба хоб

نرفت از نهیب تو دشمن به خواب

На дастии зи бимат синон ме гирифт

نه دستی ز بیمت سنان می گرفت

На сарпанҷа ӣ кас Аннан ме гирифт

نه سرپنجه ی کس عنان می گرفت

На дил дар бар гардӣ ором дошт

نه دل در بر گردی آرام داشت

На мардии зи марди афканон ном дошт

نه مردی ز مرد افکنان نام داشت

Фузун буд неруии лашгари зтў

فزون بود نیروی لشگر زتو

Қавӣ буд пушти бародари зтў

قوی بود پشت برادر زتو

Саропарда ӣ дайн ба пой аз ту буд

سراپرده ی دین به پای از تو بود

Илм низ гардуни гароӣ аз ту буд

علم نیز گردون گرای از تو بود

Ба хоб инак аз марги ту душман аст

به خواب اینک از مرگ تو دشمن است

зи сӯги ту бедори чашм ман аст

ز سوگ تو بیدار چشم من است

Ба марги ту шодони аду – ман дижам

به مرگ تو شادان عدو – من دژم

Қад куфр шуд рости дайни гашти хам

قد کفر شد راست دین گشت خم

Кунунам зсри хусравӣ тоҷ рафт

کنونم زسر خسروی تاج رفت

Саропарда ӣ ман ба тороҷ рафт

سراپرده ی من به تاراج رفت

Пас аз ту зсид эй яли сарафроз

پس از تو زسید ای یل سرافراز

Ҳарамро замони асирии фароз

حرم را زمان اسیری فراز

Махӯр ғам ки шуд рӯзи умри ту тай

مخور غم که شد روز عمر تو طی

Ҳам акнӯн шитобами туро ман зи пай

هم اکنون شتابم تو را من ز پی

Пас азтўи ҷаҳони бод яксар хароб

پس ازتو جهان باد یکسر خراب

Ба вайронии оради замонаи шитоб

به ویرانی آرد زمانه شتاب

Чу аббоси овои шаҳро шунид

چو عباس آوای شه را شنید

Яке нола аз ноӣ пар хӯн кашид

یکی ناله از نای پر خون کشید