Чу аз домгоҳи бало руста шуд
چو از دامگاه بلا رسته شد
Ба ҷонони ҳамеи ҷонаш пайваста шуд
به جانان همی جانش پیوسته شد
Набӣ дар ҷинонаш ба бар бар кашид
نبی در جنانش به بر بر کشید
Задаст падари об кавсар чашид
زدست پدر آب کوثر چشید
Дурудаши зҳқ бар тану ҷони пок
درودش زحق بر تن و جان پاک
Бидон турбату қубба ӣ тобнок
بدان تربت و قبه ی تابناک
Нагирад пас аз зода ӣ Бутуроб
نگیرد پس از زاده ی بوتراب
На дастии Аннан ва на поеи рикоб
نه دستی عنان و نه پایی رکاب
На шамшери бодо на хуфтон на худ
نه شمشیر بادا نه خفتان نه خود
На абри сиёҳи венаи чархи кабӯд
نه ابر سیاه ونه چرخ کبود
На грдоди гардун на моноади хок
نه گرداد گردون نه ماناد خاک
На тобад ба чархи ахтари тобнок
نه تابد به چرخ اختر تابناک
Нигунсори бодои фалаки бртроб
نگونسار بادا فلک برتراب
Дурахшони дирафши баланди офтоб
درخشان درفش بلند آفتاب
Нҷўшоди нам дар раги тираи абр
نجوشاد نم در رگ تیره ابر
Бризоди сарпанҷаи ғжмони ҳажир
بریزاد سرپنجه غژمان هژیر
Ба ҳар чашми ҷавшан зхўн равад –бод
به هر چشم جوشن زخون رود –باد
Зғми мӯягар ҷони Довӯди бод
زغم مویه گر جان داوود باد
Нагардад дигар бора ӣ раҳнавард
نگردد دگر باره ی رهنورد
Напушади далерии силеҳи набард
نپوشد دلیری سلیح نبرد
Илмро бар аз теғи бодои қалам
علم را بر از تیغ بادا قلم
Шавад найза чун теғи болоаши хам
شود نیزه چون تیغ بالاش خم
Дило меҳр бурдор аз ин ҷаҳон
دلا مهر بردار از این جهان
Ки дар вай намонад дилии шодмон
که در وی نماند دلی شادمان
Ба мардӣ чу аббос шуд чирдст
به مردی چو عباس شد چیردست
Дигарҳо зуӣ чун тавонанд раст
دگرها زوی چون توانند رست
Яке рӯз агар сари броФроздт
یکی روز اگر سر برافرازدت
Дигар рӯз бо сари бёндоздт
دگر روز با سر بیاندازدت
Абулфазл чун зини ҷаҳони рахти баст
ابوالفضل چون زین جهان رخت بست
Ба арши барин назд довар нишаст
به عرش برین نزد داور نشست
Шҳншаҳ ба болини он куштаи зор
شهنشه به بالین آن کشته زار
Бгрииди лухтӣ чу абри баҳор
بگریید لختی چو ابر بهار