Валикини гуруҳе дигар ин чунин

ولیکن گروهی دگر این چنین

Навиштанд аз разми солори дайн

نوشتند از رزم سالار دین

Ки чун зода ӣ шери парвардгор

که چون زاده ی شیر پروردگار

Равон шуд паии оби зии рӯдбор

روان شد پی آب زی رودبار

Ба рўдондрўн рафт вмшкии пуроб

به روداندرون رفت ومشکی پرآب

Баровард вшди рҳспр бо шитоб

برآورد وشد رهسپر با شتاب

Бдонсон ки гуфтеми азин пеш тар

بدانسان که گفتیم ازین پیش تر

Гирифтанд гардиши сипоҳи умр

گرفتند گردش سپاه عمر

Барояшони сипаҳдор дайн ронад теғ

برایشان سپهدار دین راند تیغ

з бимаш гирифтанд роҳи криғ

ز بیمش گرفتند راه کریغ

Ба ҳар сӯ ки рӯ кардӣ он номдор

به هر سو که رو کردی آن نامدار

Надидӣ магари пушти асбу савор

ندیدی مگر پشت اسب و سوار

Ғўи алҳзр ончунон шуд ба пой

غو الحذر آنچنان شد به پای

Ки нишнид каси нола ӣ кари вноӣ

که نشنید کس ناله ی کر ونای

Ба лашгари дарун буд мардии далер

به لشگر درون بود مردی دلیر

Ба тани зиндаи пели вабаи дили шарзаи шер

به تن زنده پیل وبه دل شرزه شیر

Ду бозуаши бад чун дўснги сутун

دو بازوش بد چون دوسنگ ستون

Ба андом ҳамчун ки бе сутун

به اندام همچون که بی ستون

Баробари бадии дрсФи корзор

برابر بدی درصف کارزار

Абои номвари марди ҷангии ҳазор

ابا نامور مرد جنگی هزار

СдиФши падар буду ъФрити моам

صدیفش پدر بود و عفریت مام

Ки худ морад тғлбӣ дошт ном

که خود مارد تغلبی داشت نام

Чу дид ӯ ки он лашкар бе шумор

چو دید او که آن لشکر بی شمار

Чунон мегурезанд азики савор

چنان می گریزند ازیک سوار

Зғирт Биҷӯшед хунаш ба тан

زغیرت بجوشید خونش به تن

Чу уштур баровард кафи аздҳн

چو اشتر برآورد کف ازدهن

Ки эй мардум ингуна пигор чист

که ای مردم اینگونه پیگار چیست

Шуморо магари шарм бар чеҳра нест

شما را مگر شرم بر چهره نیست

Чаро мегурезанд аз як савор

چرا می گریزند از یک سوار

Ба худ меписандид ин нангу ор

به خود می پسندید این ننگ و عار

Шумо бешуморид ва ӯ иктн аст

شما بی شمارید و او یکتن است

Биафтад агар кӯҳӣ аз оҳан аст

بیفتد اگر کوهی از آهن است

Шигифтии чунин дар ҷаҳон кас надид

شگفتی چنین در جهان کس ندید

Ки имрӯзи азин мард омад падед

که امروز ازین مرد آمد پدید

Ба ман вогузоред ноўрдоў

به من واگذارید ناورداو

Ки ҷуз ман набошад касе мард ӯ

که جز من نباشد کسی مرد او

Ҳам акнӯн нигунаш кунам аз саманд

هم اکنون نگونش کنم از سمند

Бад-ӣни ҷонстони найза ӣ бндбнд

بدین جانستان نیزه ی بندبند

Чу шимури ин суханҳо моради шнФт

چو شمر این سخن ها مارد شنفت

Бихандед вабои вай ба тсхр бигуфт

بخندید وبا وی به تسخر بگفت

Ки ҳон эй диловари савори сира

که هان ای دلاور سوار سره

Ки аз гурги нари бозгирӣ барра

که از گرگ نر باز گیری بره

Далерӣу гардии вном оварӣ

دلیری و گردی ونام آوری

Гувоҳами турои андарин доварӣ

گواهم ترا اندرین داوری

Шаҳи шом агар азтў огаҳ шудӣ

شه شام اگر ازتو آگه شدی

Ҳамоно ту сардори лашгари бадӣ

همانا تو سردار لشگر بدی

Баёноти зии мейри лашгар барам

بیانات ذی میر لشگر برم

Ҳунарҳои ту сар ба сари бшмрм

هنرهای تو سر به سر بشمرم

Бубахшад туробии шимури хоста

ببخشد ترابی شمر خواسته

Фиристад сӯии размати ороста

فرستد سوی رزمت آراسته

Валикини яке пеши ман бозгуӣ

ولیکن یکی پیش من بازگوی

Туро ҳар чаҳ бошад ба дили орзӯӣ

ترا هر چه باشد به دل آرزوی

Ки гӯям чу рафтам ба Кӯфаи диёр

که گویم چو رفتم به کوفه دیار

Ба ҷуфти ту ва кӯдакон назор

به جفت تو و کودکان نزار

Ки донам зи майдони ин номвар

که دانم ز میدان این نامور

Туро бозгаштан набошад дигар

ترا بازگشتن نباشد دگر

Ба ман гар нагӯйӣ чу гаштии ҳалок

به من گر نگویی چو گشتی هلاک

Барии орзӯии дили худ ба хок

بری آرزوی دل خود به خاک

Хурӯшед морад бидон кӣнаи ҷӯй

خروشید مارد بدان کینه جوی

Ки эй аҳримани зода ёва магӯӣ

که ای اهرمن زاده یاوه مگوی

Ту шоиста ӣ таъну биғораҳ Эй

تو شایسته ی طعن و بیغاره ای

Ки аз роҳи пайкори овора Эй

که از راه پیکار آواره ای

Куҷои дидае дастбурди ялон

کجا دیده ای دستبرد یلان

Ба майдони ҳамовардии пари дилон

به میدان هماوردی پر دلان

Зморд чу шимури палиди ин шнФт

زمارد چو شمر پلید این شنفت

Хамаши гашти як лухт ва онгаҳ бигуфт

خمش گشت یک لخت و آنگه بگفت

Ки бар мардии хеши чандини млоФ

که بر مردی خویش چندین ملاف

Туро ончӣ гуфтам манол аз газоф

ترا آنچه گفتم منال از گزاف

Бирав то ба бинӣ ки нари аждаҳо

برو تا به بینی که نر اژدها

Наёбад аз ин шери ғжмони раҳо

نیابد از این شیر غژمان رها

Агар зинда аз вай шудӣ бози ҷой

اگر زنده از وی شدی باز جای

Мрооҳрмн хону ёваи сарой

مرااهرمن خوان و یاوه سرای

Бигуфт ин ва бар лашгар оварад рӯй

بگفت این و بر لشگر آورد روی

Хурӯшед к-эии мардуми ҷангҷӯӣ

خروشید کای مردم جنگجوی

Змидони ббошиди брики канор

زمیدان بباشید بریک کنار

Ба морад гузоред разми савор

به مارد گذارید رزم سوار

Бибинед кин марди разми озмоӣ

ببینید کاین مرد رزم آزمای

Чисони ин ҷавонро дароради зпоӣ

چسان این جوان را درآرد زپای

Чу бишунид он моради тираи бахт

چو بشنید آن مارد تیره بخت

зи биғораҳ ӣ ӯ бар ошуфт сахт

ز بیغاره ی او بر آشفت سخت

Бузад бар ҷабини ҳамчуи абрӯи гиреҳ

بزد بر جبین همچو ابرو گره

Бапушед бртни ду рӯмии зира

بپوشید برتن دو رومی زره

Яке худ пӯлод барсар гузошт

یکی خود پولاد برسر گذاشت

Ту гуфтӣ ба Албурзи гунбади фаррошат

تو گفتی به البرز گنبد فراشت

Ба банди камар теғ барон бибаст

به بند کمر تیغ بران ببست

Яке найза ӣ аждаҳо вааш ба даст

یکی نیزه ی اژدها وش به دست

Нишаст азбрзин чу як лухти кӯҳ

نشست ازبرزین چو یک لخت کوه

Бурун шуд чу бод аз миёни гуруҳ

برون شد چو باد از میان گروه

Хурӯшед бар пӯри шери худоӣ

خروشید بر پور شیر خدای

Ки эй ҳошимии зоди разми озмоӣ

که ای هاشمی زاد رزم آزمای

Фурӯди ой аз кӯҳа ӣ тунд тоз

فرود آی از کوهه ی تند تاز

?герат ҳаст бар зиндагонии ниёз

گرت هست بر زندگانی نیاز

Буна даст барадасту зинҳори хоҳ

بنه دست بردست و زنهار خواه

Вагарна ба хўнхўоҳии ин сипоҳ

وگرنه به خونخواهی این سپاه

Биёям бабандам ба хами каманд

بیایم ببندم به خم کمند

Туро устувор эй яли арҷманд

تو را استوار ای یل ارجمند

Кшонми бад-ӣни дашти овардгоҳ

کشانم بدین دشت آوردگاه

Нуҳуми пайкарати ро баи пеши сипоҳ

نهم پیکرت رابه پیش سپاه

Ки созанд аз захми пайкони танат

که سازند از زخم پیکان تنت

Пар аз рахна чун ҳалқа ӣ ҷавшанат

پر از رخنه چون حلقه ی جوشنت

Вазони пас ба ханҷари бабрами сарат

وزان پس به خنجر ببرم سرت

Кунам туъма ӣ каркасони пайкарат

کنم طعمه ی کرکسان پیکرت

Азу чун сипаҳдори дайн ин шунид

ازو چون سپهدار دین این شنید

Хурӯшӣ чу шер худо баркашид

خروشی چو شیر خدا برکشید

Бигуфто ки эй мард беному нанг

بگفتا که ای مرد بی نام و ننگ

Аҷал медуанд туро сӯии ҷанг

اجل می دواند تو را سوی جنگ

Ндонӣ чу гетӣ сар ояд ба гӯр

ندانی چو گیتی سر آید به گور

Ба шери диж оҳанг тозад ба шӯр

به شیر دژ آهنگ تازد به شور

Чу хоҳад бадв оварад дастбурд

چو خواهد بدو آورد دستبرد

Ба пушташ кунад муҳраи он шери хирад

به پشتش کند مهره آن شیر خرد

Биё то равонат барорам зтн

بیا تا روانت برآرم زتن

Фиристам ба меҳмонии аҳриман

فرستم به مهمانی اهرمن

Чу морад бидид он яли ҷангҷӯӣ

چو مارد بدید آن یل جنگجوی

Ҳамон хўнчкони теғ дар мушти ӯй

همان خونچکان تیغ در مشت اوی

з бимаш билразед брхўиши сахт

ز بیمش بلرزید برخویش سخت

Чу аз боди димоаҳи шохи дарахт

چو از باد دیماه شاخ درخت

Ба ночор шуд сӯй ӯ грмтоз

به ناچار شد سوی او گرمتاز

Бадв рост кард он синони дароз

بدو راست کرد آن سنان دراز

Чу ин дид пӯри шаҳи ростин

چو این دید پور شه راستین

Баровард дасти ялии зостин

برآورد دست یلی زآستین

Галӯгоҳи он найза бигирифт сахт

گلوگاه آن نیزه بگرفت سخت

Баровардаш аз чанги шӯридаи бахт

برآوردش از چنگ شوریده بخت

Чу ин дид моради броҳихти теғ

چو این دید مارد برآهیخت تیغ

Хурӯшед бар вай чу ғуррандаи меғ

خروشید بر وی چو غرنده میغ

Сипаҳдори имони надодаши маҷол

سپهدار ایمان ندادش مجال

Бузади найза бар асби он бадсигол

بزد نیزه بر اسب آن بدسگال

Азон найза омад ба сари бораи ?гий

ازآن نیزه آمد به سر باره گی

Фурӯ монад аз пўиаҳи якбораи ?гий

فرو ماند از پویه یکباره گی

Бдохтр ҷудо шуд зпшти саманд

بداختر جدا شد زپشت سمند

Пиёдаи броҳихт барон паранд

پیاده برآهیخت برآن پرند