Ҳанузаш наруста бунафшаи зи гул

هنوزش نرسته بنفشه ز گل

Ба дониши қарин буд бо ақли кул

به دانش قرین بود با عقل کل

Ба ҳаждаҳи даруни соли он бе ҳам?ил

به هجده درون سال آن بی همال

Вале одамаши –кўдкии хурдсол

ولی آدمش –کودکی خردسال

Чу фарзанди устоди ҷбрил буд

چو فرزند استاد جبریل بود

Дилаши огаҳ аз рози танзил буд

دلش آگه از راز تنزیل بود

Ба халқи вабаи халқи вабаи мантиқи расӯл

به خلق وبه خلق وبه منطق رسول

Ба неруии бозу чу шӯии батул

به نیروی بازو چو شوی بتول

Шаҳи Карбалоро бидон номдор

شه کربلا را بدان نامدار

Зҷду падари беҳтарини ёдгор

زجد و پدر بهترین یادگار

Чу кардӣ дилаши орзӯии ниё

چو کردی دلش آرزوی نیا

Аз он чеҳра медид рӯй ниё

از آن چهره می دید روی نیا

Киро низ зосҳоби шоҳи ҳиҷоз

که را نیز زاصحاب شاه حجاز

Ба дидори пайғамбарии бади ниёз

به دیدار پیغمبری بد نیاز

Ба дидор шҳзодаҳ бишитофтӣ

به دیدار شهزاده بشتافتی

зи рухсор ӯ ком дил ёфтӣ

ز رخسار او کام دل یافتی

Худоӣ ки ҳар неку бади офарид

خدایی که هر نیک و بد آفرید

Ба ҷузи некуӣ дар хур вай надид

به جز نیکویی در خور وی ندید

Рахши мазҳари ҳасани лориб буд

رخش مظهر حسن لاریب بود

Саропоаши ории з ҳар айб буд

سراپاش عاری ز هر عیب بود

Чу аз ғайри ҳақи бади саропои тиҳӣ

چو از غیر حق بد سراپا تهی

Худояш бубахшад фар баӣ

خدایش ببخشد فر بهی

Чу канаи парастиши худоӣ буд

چو کنه پرستش خدایی بود

Алии Акбари аллоҳ Акбар шавад

علی اکبر الله اکبر شود

Ба рӯзи сипеди вшбони сиёҳ

به روز سپید وشبان سیاه

Азуи пуртӯй буд хуршеди вмоаҳ

ازو پرتوی بود خورشید وماه

Биҳишти барин оятӣ аз Рахш

بهشت برین آیتی از رخش

Равони кавсар аз шаккарини посухаш

روان کوثر از شکرین پاسخش

Маровро чу ё зинда қомат шудӣ

مراو را چو یا زنده قامت شدی

Падед аз қиёмаш қиёмат шудӣ

پدید از قیامش قیامت شدی

Ду чашмонаши маст аз май ноби ишқ

دو چشمانش مست از می ناب عشق

Ду абрӯӣ ӯ тоқи миҳроби ишқ

دو ابروی او طاق محراب عشق

Нигинии з лаб дошт ёқўтгўн

نگینی ز لب داشت یاقوتگون

Баҳояши зи малики сулаймони фузун

بهایش ز ملک سلیمان فزون

Масеҳи офарини лаъли ҷонпрўрш

مسیح آفرین لعل جانپرورش

Мау меҳр чун мурғи исои буриш

مه و مهر چون مرغ عیسی برش

Бадии торӣ аз ришта ӣ мӯии ӯй

بدی تاری از رشته ی موی اوی

Баҳоии ду сад Юсуфи моҳрӯӣ

بهای دو صد یوسف ماهروی

Ҳунарҳо фузунтар зондораҳ дошт

هنرها فزون تر زانداره داشت

Ҷаҳонро ба мардӣ пуровоза дошт

جهان را به مردی پرآوازه داشت

Чу оростӣ тан ба сози набард

چو آراستی تن به ساز نبرد

Аннан рафтӣ аздсти мардони мард

عنان رفتی ازدست مردان مرد

з печиданаш дар сафи корзор

ز پیچیدنش در صف کارزار

Ба як захм кардан ду нимаи савор

به یک زخم کردن دو نیمه سوار

Нишастан ба зини ҳамчу ки устувор

نشستن به زین همچو که استوار

Рубудани ззини пайкари кўҳўор

ربودن ززین پیکر کوهوار

Ҳунарҳо намӯдан бар ҳам набард

هنرها نمودن بر هم نبرد

Задани иктнаҳ бар яке паҳнаи мард

زدن یکتنه بر یکی پهنه مرد

Мисли буд андари тамоми араб

مثل بود اندر تمام عرب

Гузиданд азкор ӯ дасти влб

گزیدند ازکار او دست ولب

Касеро ки ҳайдар сано хон ӯст

کسی را که حیدر ثنا خوان اوست

Куҷои мадҳи ман дар хурашон ӯст

کجا مدح من در خورشان اوست

Ману мадҳ ӯ ин бидон мондо

من و مدح او این بدان ماندا

Ки аз ҳўри кӯрии сухани рондо

که از هور کوری سخن راندا

Ваё бар карии лолии оради мақол

ویا بر کری لالی آرد مقال

Ниўшндаҳи кари мадҳи гӯяндаи лол

نیوشنده کر مدح گوینده لال

зи размаш кунун бози ронами сухан

ز رزمش کنون باز رانم سخن

Агар рӯз ёбам зи чархи куҳан

اگر روز یابم ز چرخ کهن