зи донишварӣ дидаам дрктоб
ز دانشوری دیده ام درکتاب
Ки бо ҳури номовар комёб
که با حر نام آور کامیاب
Сӯй шоҳ омад се тани номҷўӣ
سوی شاه آمد سه تن نامجوی
Ғулому бародарашу фарзанди ӯй
غلام و برادرش و فرزند اوی
Гиронмояи пӯраши алӣ ном дошт
گرانمایه پورش علی نام داشت
Ки азбхти фархунда фарҷом дошт
که ازبخت فرخنده فرجام داشت
Даҳ ва шаш бпимўд аз солиён
ده و شش بپیمود از سالیان
Падари шер ва худ бачаи ширии жён
پدر شیر و خود بچه شیری ژیان
Мрони ҳам ки бо ҳури зи як боб ва моам
مرآن هم که با حر ز یک باب و مام
Бародари бадии мсъбш буд ном
برادر بدی مصعبش بود نام
Дижи оҳанги ширӣ ба пигор буд
دژ آهنگ شیری به پیگار بود
Чу номии бародар ба ҳркор буд
چو نامی برادر به هرکار بود
Ҳамон банда ӣ ҳури яке мард буд
همان بنده ی حر یکی مرد بود
Ки чун хоҷаи гони рӯзи новирд буд
که چون خواجه گان روز ناورد بود
Куҷои қурраи бади номи он покзод
کجا قره بد نام آن پاکزاد
Казу хоҷа ӣ номвар буд шод
کزو خواجه ی نامور بود شاد
Азони пас ки дрнзди сибти расӯл ( с )
ازآن پس که درنزد سبط رسول (ص)
Бишуд тавба ӣ ҳури фаррухи қабул
بشد توبه ی حر فرخ قبول
Диловар ба фарзанд озода гуфт :
دلاور به فرزند آزاده گفت:
Ки эй бо ҳунар чун ниёконати ҷуфт
که ای با هنر چون نیاکانت جفت
Азони рӯи бпрўрдмти даркинори
ازآن رو بپروردمت درکنار
Ки оеи маро дар ду гетӣ ба кор
که آیی مرا در دو گیتی به کار
Дарин гетӣам орзӯе намонад
دراین گیتی ام آرزویی نماند
Ки дили коми азу бо вуҷӯдат наронад
که دل کام ازو با وجودت نراند
Кунун навбати он ҷаҳон ман аст
کنون نوبت آن جهان من است
Ки сармоя ӣ ҷовдон ман аст
که سرمایه ی جاودان من است
зи ту шаҳи тиҳии даст бобат махоҳ
ز تو شه تهی دست بابت مخواه
Сари хештани даҳ марои зоди роҳ
سر خویشتن ده مرا زاد راه
Дарини ҷанги пешии биҷавӣ аз падар
دراین جنگ پیشی بجوی از پدر
Марои шоди соз эй диловари писар
مرا شاد ساز ای دلاور پسر
Ҳаме хоҳам ар зонка ёрӣ кунӣ
همی خواهم ار زانکه یاری کنی
Тўдўр аз ман ин шармсорӣ кунӣ
تودور از من این شرمساری کنی
Бигуфт : эй падар инак омода ам
بگفت: ای پدر اینک آماده ام
Равону сару тани туро дода ам
روان و سر و تن تو را داده ام
Мробохўд акнӯн бабри сӯии шоҳ
مراباخود اکنون ببر سوی شاه
Ваз ӯ рухсатами баҳри пайкори хоҳ
وز او رخصتم بهر پیکار خواه
Бибин то чсоми сурх рӯят кунам
ببین تا چسام سرخ رویت کنم
Ҳамаи кор брорзўит кунам
همه کار برآرزویت کنم
Ба шодии ҷавонмарди равшани равон
به شادی جوانمرد روشن روان
Сӯии шоҳи дайн бо писар шуд равон
سوی شاه دین با پسر شد روان
Ба пӯзиш хам оварад ёли ялӣ
به پوزش خم آورد یال یلی
Ба шаҳ гуфт : к-эии ёдгори алӣ
به شه گفت: کای یادگار علی
Яке хирад қурбонӣ оварда ам
یکی خرد قربانی آورده ام
Каш аз баҳри ин рӯз парварда ам
کش از بهر این روز پرورده ام
Бубахш аз паии разми дастурӣ аш
ببخش از پی رزم دستوری اش
Мҳл дев гирад ба муздурӣ аш
مهل دیو گیرد به مزدوری اش
Шҳншаҳ бадв гуфт : к-эии сарфароз
شهنشه بدو گفت: کای سرفراز
Ба марги ҷавонат чаҳ омад ниёз
به مرگ جوانت چه آمد نیاز
Ндонӣ ки аз марги пӯри ҷавон
ندانی که از مرگ پور جوان
Падарро шавад рости болои навон
پدر را شود راست بالا نوان
Ҳануз аз ҷавони ҳеҷ нодидаи ком
هنوز از جوان هیچ نادیده کام
Бадви брмсўзони дили зори моам
بدو برمسوزان دل زار مام
Туу падари ту миҳмон ман ед
تو و پدر تو میهمان من اید
Дўзнҳории андари амон ман ед
دوزنهاری اندر امان من اید
Ба куштан ки зинҳорӣ хеш дод ?
به کشتن که زنهاری خویش داد؟
Бимонед осӯда бар ҷои шод
بمانید آسوده بر جای شاد
Сипаҳдор ҳур гуфт : к-эии шаҳриёр
سپهدار حر گفت: کای شهریار
Макун пеши душмани марои шармсор
مکن پیش دشمن مرا شرمسار
Фидойӣ кат овардаам дар пазир
فدایی کت آورده ام در پذیر
Киин куштааш дар раҳи хеши гир
کهین کشته اش در ره خویش گیر
бад-инсон чу дид он худовандгор
بدینسان چو دید آن خداوندگار
Пазируфти пӯзиши зи ҷангии савор
پذیرفت پوزش ز جنگی سوار
Дили марди асб афкан омад ба ҷой
دل مرد اسب افکن آمد به جای
Бифармуд то зода ӣ покроӣ
بفرمود تا زاده ی پاکرای
Бапушед дръу барангехти асб
بپوشید درع و برانگیخت اسب
Зсми хоки бросмони рехти асб
زسم خاک برآسمان ریخت اسب
Ҷавон чун сӯии паҳна икрон баранд
جوان چون سوی پهنه یکران براند
Сӯии худ зи лашгар ҳамовард хонд
سوی خود ز لشگر هماورد خواند
Яке деви дижхими бади дрспоаҳ
یکی دیو دژخیم بد درسپاه
Каз ӯ аҳриман буд зинҳори хоҳ
کز او اهرمن بود زنهار خواه
Чу бар мард ҷангӣ бияфканад чашм
چو بر مرد جنگی بیفکند چشم
Буруни тохти икрони зи лшгрбаҳи хашм
برون تاخت یکران ز لشگربه خشم
Нагашта ҳануз ӯ ба кин гарм тоз
نگشته هنوز او به کین گرم تاز
Спҳдорзодаҳ шудаш пишбоз
سپهدارزاده شدش پیشباز
Нҳштш ки оғозад ӯ ҷанг ро
نهشتش که آغازد او جنگ را
Ба ҷавлони дароварди шбрнг ро
به جولان درآورد شبرنگ را
Бадв зад яке наъра ӣ ҷонгзоӣ
بدو زد یکی نعره ی جانگزای
Рабӯдаши брози кӯҳа ӣ бодпоӣ
ربودش براز کوهه ی بادپای
Вазон пас бияфканад дар паҳнаи хор
وزان پس بیفکند در پهنه خوار
Сроўрди бадхоҳро рӯзгор
سرآورد بدخواه را روزگار
Далер дигар кард оҳанги ҷанг
دلیر دگر کرد آهنگ جنگ
Ба дасти алӣ кушта шуд бе диранг
به دست علی کشته شد بی درنگ
Се дигар ба шамшер Ӯшад дунем
سه دیگر به شمشیر اوشد دونیم
Взў дар дил лашгар афтод бим
وزو در دل لشگر افتاد بیم
Аз он ҷанг ҷустани дарони размгоҳ
از آن جنگ جستن درآن رزمگاه
Барони номдор офарин гуфт шоҳ
برآن نامدار آفرین گفت شاه
Биболед ҳури сипаҳдори азуӣ
ببالید حر سپهدار ازوی
Чу гул шуд зкрдор ӯ тоза рӯй
چو گل شد زکردار او تازه روی
Ба ногоҳ бар пӯри марди сира
به ناگاه بر پور مرد سره
Сипаҳи тохт аз майманаи майсара
سپه تاخت از میمنه میسره
Ҷавони барзад аз рӯй хашми остин
جوان برزد از روی خشم آستین
Ба душмани бромихти шамшери кин
به دشمن برآمیخت شمشیر کین
Ҳар он марди кўро дучор омадӣ
هر آن مرد کورا دچار آمدی
Ба сӯии адам раҳсипор омадӣ
به سوی عدم رهسپار آمدی
Ба сараш арча борони шамшер буд
به سرش ارچه باران شمشیر بود
Ҷавонмарди ҷангитар аз шер буд
جوانمرد جنگی تر از شیر بود
Ялонро дами теғи он зӯрманд
یلان را دم تیغ آن زورمند
Зира бар даридӣ ба тан чун паранд
زره بر دریدی به تن چون پرند
Ба фарқи оҳанӣни тарк бадхоҳ шавам
به فرق آهنین ترک بدخواه شوم
Бар теғ ӯ нармтар бади змўм
بر تیغ او نرم تر بد زموم
Ҳам охири бадви теғи кини охтнд
هم آخر بدو تیغ کین آختند
Ба хокаши зосб андар андохтанд
به خاکش زاسب اندر انداختند
Зхўни таниши лаъл гаван шуд замин
زخون تنش لعل گون شد زمین
Дили шоҳу ёрон ӯ шуд ғамин
دل شاه و یاران او شد غمین
Писари куштаи солори шамшери зан
پسر کشته سالار شمشیر زن
Биёмад бар кушта ӣ хештан
بیامد بر کشته ی خویشتن
Биёлуд бо хӯни аўрўӣу мӯӣ
بیالود با خون اوروی و موی
Ба шукрона биниҳод брхок рӯй
به شکرانه بنهاد برخاک روی
Кати орми сипос эй худованди пок
کت آرم سپاس ای خداوند پاک
Ки ин кушта дар роҳ дайн шуд ҳалок
که این کشته در راه دین شد هلاک
Нанолам ман азмрги фарзанди хеш
ننالم من ازمرگ فرزند خویش
Нигарем ба сӯги ҷигари банди хеш
نگریم به سوگ جگر بند خویش
Кунунам чу гули чеҳра бишкуфта шуд
کنونم چو گل چهره بشکفته شد
Ки қурбонии ман пазируфта шуд
که قربانی من پذیرفته شد