Чу зу бонувон огаҳӣ ёфтанд

چو زو بانوان آگهی یافتند

Ба дидори он моҳ бишитофтанд

به دیدار آن ماه بشتافتند

Гирифтанд гардиши ҳамаи мӯяи соз

گرفتند گردش همه مویه ساز

Сӯии хаймаи бурданд бо хеши боз

سوی خیمه بردند با خویش باز

Яке рух ба чеҳри длороши суд

یکی رخ به چهر دلاراش سود

Яке чашми худ зор бар поши суд

یکی چشم خود زار بر پاش سود

Чу зайнаби барон рӯй ва мӯ бингаред

چو زینب برآن روی و مو بنگرید

Ҳама рӯйу мӯии паямбар ( с ) бидид

همه روی و موی پیمبر (ص) بدید

Бигуфт эй набӣу алиро ҳам?ил

بگفت ای نبی و علی را همال

Бёзндаҳи болоу фаррухи ҷамол

بیازنده بالا و فرخ جمال

Чисони сӯии парда саро омадӣ

چسان سوی پرده سرا آمدی

Ҳамоно ба бадрӯд мо омадӣ

همانا به بدرود ما آمدی

зи фаррухи гуҳари ҳошимии зодаи гон

ز فرخ گهر هاشمی زاده گان

Вазони номдорону озодаи гон

وزان نامداران و آزاده گان

Дар ин дашти кини ҷзтўи брҷонмонд

در این دشت کین جزتو برجانماند

Дарин боғ ки сарв боло намонад

درین باغ که سرو بالا نماند

Збоди ситами андарин корзор

زباد ستم اندرین کارزار

Ниҳоли алии гашт бе барги вбор

نهال علی گشت بی برگ وبار

Тўози марги худ эй барӯманди шох

تواز مرگ خود ای برومند شاخ

Макун танги ?бурмаи ҷаҳони фарох

مکن تنگ برما جهان فراخ

Бадв посух оварад шҳзодаҳи боз

بدو پاسخ آورد شهزاده باز

Ки эй бонӯии бонувони ҳиҷоз

که ای بانوی بانوان حجاز

Ба дастурии додгари шаҳриёр

به دستوری دادگر شهریار

Нмўдстми андеша ӣ кори зор

نمودستم اندیشه ی کار زار

Марои ишқ ӯ май барад бе дареғ

مرا عشق او می برد بی دریغ

бад-инсон бар захми пайкону теғ

بدینسان بر زخم پیکان و تیغ

Надидӣ ки ёрони фархундаи шоҳ

ندیدی که یاران فرخنده شاه

Чаҳ карданд дар паҳна ӣ размгоҳ

چه کردند در پهنه ی رزمگاه

Падарро – писар – ёрӯи ғмхўор ба

پدر را – پسر – یارو غمخوار به

Ба пайкори душмани мададкор ба

به پیکار دشمن مددکار به

Набинӣ бародарат танҳо савор

نبینی برادرت تنها سوار

Ситодаи сет дар паҳна ӣ корзор

ستاده ست در پهنه ی کارزار

Сипоҳии абои найза ӣ тани гудоз

سپاهی ابا نیزه ی تن گداز

Ба размаш чу гиреҳгон даҳан карда боз

به رزمش چو گرگان دهن کرده باز

Ту нак май писандӣ ки бршоаҳи чир

تو نک می پسندی که برشاه چیر

Шавад хасм ва ман бингарам хайри хайр

شود خصم و من بنگرم خیر خیر

Басӣ карда бо аммаи зингўнаҳи ёд

بسی کرده با عمه زینگونه یاد

Ба ширини забонӣ шикебаш бидод

به شیرین زبانی شکیبش بداد

Чу аз гуфтугӯи гашт зайнаб хамӯш

چو از گفتگو گشت زینب خموش

Баровард Лайло чу маҷнӯни хурӯш

برآورد لیلا چو مجنون خروش

зи ғами даст барсар зад вкнди мӯӣ

ز غم دست برسر زد وکند موی

Ба зебои ҷавон худ оварад рӯй

به زیبا جوان خود آورد روی