Бигуфт эй змҳри ту ҷони дртнм
بگفت ای زمهر تو جان درتنم
Ҷаҳони байн ба дидори ту равшанам
جهان بین به دیدار تو روشنم
Равони тану моя ӣ коми ман
روان تن و مایه ی کام من
Нкўрўи ҷавони длороми ман
نکورو جوان دلارام من
Нигаҳ кун ба Лайлои длхўни худ
نگه کن به لیلای دلخون خود
Бад-ӣни нотавони пери маҷнӯни худ
بدین ناتوان پیر مجنون خود
Бибин то чисон гашта пушташи камон
ببین تا چسان گشته پشتش کمان
зи даври сипеҳру зҷўри замон
ز دور سپهر و زجور زمان
Чаро аз барам эй ҷавон май рӯй
چرا از برم ای جوان می روی
Куҷои ҳамчуи тир аз камон май рӯй
کجا همچو تیر از کمان می روی
Ҳамоно ндонӣ ки бе рӯй ту
همانا ندانی که بی روی تو
Дилам гардад ошуфта чун мӯии ту
دلم گردد آشفته چون موی تو
Ба ҳар ҷо рӯй бо ту чун биҳшон
به هر جا روی با تو چون بیهشان
Баради ҳмрҳми тори мӯяти кашон
برد همرهم تار مویت کشان
Чу ман даст аз доманати бугсалам
چو من دست از دامنت بگسلم
Ту ҳам раҳматовар ба ҷони вдлм
تو هم رحمت آور به جان ودلم
Махоҳам ба чанги мухолифи асир
مخواهم به چنگ مخالف اسیر
Ба банди стмгстрони дастгир
به بند ستمگستران دستگیر
Мсозми равон бар сари хорҳо
مسازم روان بر سر خارها
Макаши сари бараҳна ба бозорҳо
مکش سر برهنه به بازارها
Басии соли прўрдмт дар канор
بسی سال پروردمت در کنار
Нигаҳи доштам аз бади рӯзгор
نگه داشتم از بد روزگار
На рӯзони бёсўдмии неи шубон
نه روزان بیاسودمی نی شبان
Бидам боғи ҳасани туро боғбон
بدم باغ حسن تو را باغبان
Ба солу ма аз дида ӣ ашгбор
به سال و مه از دیده ی اشگبار
Бидам сару қади туро обёр
بدم سر و قد تو را آبیار
бадингуна кардам гиронмояи ?ут
بدینگونه کردم گرانمایه ات
Ки монами дили осӯда дар сояи ?ут
که مانم دل آسوده در سایه ات
Кунунам ки ҳангом перӣ расед
کنونم که هنگام پیری رسید
Чаро аз серуми соя бояд кашид
چرا از سرم سایه باید کشید
Фусӯс оядам аз чунин рӯйу мӯӣ
فسوس آیدم از چنین روی و موی
Ки бадхоҳаш аз хӯн диҳад штшўӣ
که بدخواهش از خون دهد شتشوی
Азин сарв болоем ояд дареғ
ازین سرو بالایم آید دریغ
Ки ногуҳи зи пой андар ояд ба теғ
که ناگه ز پای اندر آید به تیغ
Чисони зиндаи монам ба пушти замин
چسان زنده مانم به پشت زمین
Туро байнами афтода аз пушти зин
تو را بینم افتاده از پشت زین
Чу шҳзодаҳи гуфтори модари шунӯд
چو شهزاده گفتار مادر شنود
Ба посухи лабонро чу гул бар гушӯд
به پاسخ لبان را چو گل بر گشود
Ки эй пардаи ?гиии бонӯии шоҳи дайн
که ای پرده گی بانوی شاه دین
Чаҳ нолӣ бадингуна зору ҳазин
چه نالی بدینگونه زار و حزین
Хамаш бош вбншини дамии дарбарам
خمش باش وبنشین دمی دربرم
Ки розяти пинҳон падед оварам
که رازیت پنهان پدید آورم
Шунидам ки фармӯдаи хиролбшр
شنیدم که فرموده خیرالبشر
Ба ваҳии худованди пирӯзгар
به وحی خداوند پیروزگر
Ки бо корвони ғаму ибтило
که با کاروان غم و ابتلا
Ҳусайнам равад чун сӯии Карбало
حسینم رود چون سوی کربلا
Дрондшт ҳар кас ки бо ӯст ёр
درآندشت هر کس که با اوست یار
Шавад куштаи лаби ташна дар корзор
شود کشته لب تشنه در کارزار
Намонад тании зиндаи зишон ба ҷой
نماند تنی زنده زیشان به جای
Рӯонишон равад назд яктои худоӣ
روانشان رود نزد یکتا خدای
Шаҳидон ӯрост ҷоҳ дигар
شهیدان اوراست جاه دگر
Ба назд худои ҷойгоҳ дигар
به نزد خدا جایگاه دگر
Яке модрои жарф андеша кун
یکی مادرا ژرف اندیشه کن
зи фарзанд фарзона бишинав сухан
ز فرزند فرزانه بشنو سخن
Чу гардад падедори рӯзи шумор
چو گردد پدیدار روز شمار
Ба поёни ҷаҳонро расад рӯзгор
به پایان جهان را رسد روزگار
Яке рӯз гардад аёни саҳмгин
یکی روز گردد عیان سهمگین
Дигаргуни сипеҳру дгрсони замин
دگرگون سپهر و دگرسان زمین
Шавад фош ҳар рози бнҳФтаҳ Эй
شود فاش هر راز بنهفته ای
براردи срози хок ҳар хуфта Эй
برآرد سراز خاک هر خفته ای
Ҳавои оташини дами замини оҳанӣн
هوا آتشین دم زمین آهنین
Зҳкми худованди ҷони офарин
زحکم خداوند جان آفرین
Яке пул кашида чўборики мӯӣ
یکی پل کشیده چوباریک موی
Ҷҳиму ҷинонаши падед аз ду сӯй
جهیم و جنانش پدید از دو سوی
Тарозуеи оради худои ҷаҳон
ترازویی آرد خدای جهان
Ки неки вебади халқ синҷид бидон
که نیک وبد خلق سنجد بدان
Дили поки пайғамбарони тарснок
دل پاک پیغمبران ترسناک
Шудаи чашми некони ҳақи дрмғок
شده چشم نیکان حق درمغاک
Заҳри сӯи басии нома парон шавад
زهر سو بسی نامه پران شود
Чу раъди оташи тез ғурон шавад
چو رعد آتش تیز غران شود
Шавад дӯзахи тафтаи оташфишон
شود دوزخ تفته آتشفشان
Ба занҷир дар дашти маҳшари кашон
به زنجیر در دشت محشر کشان
Бдўник ҳар уммати азҳри тараф
بدونیک هر امت ازهر طرف
Ситодаи рада дар радаи саф ба саф
ستاده رده در رده صف به صف
Ба минбар нишаста расӯли худо ( с )
به منبر نشسته رسول خدا (ص)
Ливо бар кафи шери ҳақи Муртазо ( ъ )
لوا بر کف شیر حق مرتضی (ع)
Заҳри сӯи шаҳидони гулгуни кафан
زهر سو شهیدان گلگون کفن
Хироманд зии он бузурги анҷуман
خرامند زی آن بزرگ انجمن
Ба гирди андаруни қудсёнро ҳама
به گرد اندرون قدسیان را همه
Сурӯдашон ба тасбеҳ дар замзама
سرودشان به تسبیح در زمزمه
Дарони рӯз эй моам ношодмон
درآن روز ای مام ناشادمان
Шавад чанд зани сӯии маҳшари чмон
شود چند زن سوی محشر چمان
Ҳама дараҷаон карда мардонаи кор
همه درجهان کرده مردانه کار
Писар дода дар роҳи парвардгор
پسر داده در راه پروردگار
Яке модари номдори вҳб
یکی مادر نامدار وهب
Ки номад чу ӯ шери зани дрърб
که نامد چو او شیر زن درعرب
Ба дасташи сари прзхўни писар
به دستش سر پرزخون پسر
Ниёз оварад баҳри хиролбшр
نیاز آورد بهر خیرالبشر
Дигар модари чори шерони дайн
دگر مادر چار شیران دین
Ҷигари хӯни дил афсурдаам алнбин
جگر خون دل افسرده ام النبین
Сари чодари фарзанди фаррухи лақо
سر چادر فرزند فرخ لقا
Баради ҳадя дар назд арши худо
برد هدیه در نزد عرش خدا
Ду дасти аламдори шоҳаш ба каф
دو دست علمدار شاهش به کف
Баради армағон назд шоҳи Наҷаф
برد ارمغان نزد شاه نجف
Дигар наҷмаи оради брдодгр
دگر نجمه آرد بردادگر
Пар аз хӯни сари қосими номвар
پر از خون سر قاسم نامور
Ба назд падари зайнаби доғдор
به نزد پدر زینب داغدار
Сар ҳар ду нўбоўаҳи оради нисор
سر هر دو نوباوه آرد نثار
Ки ногуҳ фитад дар замини зилзила
که ناگه فتد در زمین زلزله
Шавад дашти маҳшар пураз ғулғула
شود دشت محشر پراز غلغله
Барояд ҳаёҳӯи зскони арш
برآید هیاهو زسکان عرش
Билразад чу симоби арқони арш
بلرزد چو سیماب ارکان عرش
Зики сорсад ҷаддаам Фотима ( ъ )
زیک سورسد جده ام فاطمه (ع)
Ба гирди андараши хайли ҳурони ҳама
به گرد اندرش خیل حوران همه
Ба сари поки дастори фархундаи шӯй
به سر پاک دستار فرخنده شوی
Ки пар хӯн шуд аз теғи бадхоҳи ӯй
که پر خون شد از تیغ بدخواه اوی
Ба дастяш дар тилсони ҳасан ( ъ )
به دستیش در طیلسان حسن (ع)
Забонам ба даст дигар перҳан
زبانم به دست دگر پیرهن
Равони дасти ҷбрил аз пеш рӯй
روان دست جبریل از پیش روی
Пар аз хӯни сари поки дардасти ӯй
پر از خون سر پاک دردست اوی
Чаҳ сари зеби оғӯши хиролбшр
چه سر زیب آغوش خیرالبشر
Чароғи дили ҳайдари номвар
چراغ دل حیدر نامور
Дарони арсае модари тнгдл
درآن عرصه ای مادر تنگدل
Битарсам ки гардии зи Заҳрои хаҷал
بترسم که گردی ز زهرا خجل
Агар гуядат бонӯии бонувон
اگر گویدت بانوی بانوان
Ки эй модари Акбари навҷавон
که ای مادر اکبر نوجوان
Магар буд беҳтари зи дилбанди ман
مگر بود بهتر ز دلبند من
Ба назд ту фарзанди шамшери зан
به نزد تو فرزند شمشیر زن
Чаҳ гӯйии дрондми ҷавоби батул
چه گویی درآندم جواب بتول
Чаҳ узроварӣ баҳри духти расӯл
چه عذر آوری بهر دخت رسول
Чу ин рози Лайлои зи Акбари шнФт
چو این راز لیلا ز اکبر شنفت
ЗгФтн фурӯ монад ва посух нагуфт
زگفتن فرو ماند و پاسخ نگفت
Рҳокрди аздсти худ доманаш
رهاکرد ازدست خود دامنش
Ризо дод то ҷон равад аз таниш
رضا داد تا جان رود از تنش
Чу азмодри въмаҳ дастур ёфт
چو ازمادر وعمه دستور یافت
Ба оромгоҳи бародари шитофт
به آرامگاه برادر شتافت
Дарони лаҳзаи саҷҷод ( ъ ) бе туаш буд
درآن لحظه سجاد (ع) بی توش بود
Ба бистари дарафтодаи мадҳуш буд
به بستر درافتاده مدهوش بود