Ҷабини суди пеши шаҳи дайн ба хок
جبین سود پیش شه دین به خاک
Бигуфт эй тани халқро ҷони пок
بگفت ای تن خلق را جان پاک
Ман инак зи бадрӯди бози омадам
من اینک ز بدرود باز آمدم
Ба даргоҳи ту бо ниёзи омадам
به درگاه تو با نیاز آمدم
Бпушон марои созу барги набард
بپوشان مرا ساز و برگ نبرد
Ки ангезам аз ҷони бадхоҳи гирд
که انگیزم از جان بدخواه گرد
Мар ӯро худованд дайн хонд пеш
مر او را خداوند دین خواند پیش
Бапушанд бар пайкараши дръи хеш
بپوشاند بر پیکرش درع خویش
Ниҳодаш ба сари баҳри миъроҷи ишқ
نهادش به سر بهر معراج عشق
зи дастори пайғамбарии тоҷи ишқ
ز دستار پیغمبری تاج عشق
Яке теғ додаш чу абрӯӣ ӯ
یکی تیغ دادش چو ابروی او
Ки бади дрхўди дасту бозуӣ ӯ
که بد درخود دست و بازوی او
Бадви аспри Ҳамзаро дод шоҳ
بدو اسپر حمزه را داد شاه
Ки дорад зи осеби теғаши нигоҳ
که دارد ز آسیب تیغش نگاه
Кадомин сипари каши дарахти қбоб
کدامین سپر کش درخت قباب
Задӣ теғ бар чеҳри ҳ ӣ офтоб
زدی تیغ بر چهر ه ی آفتاب
Яке найза додаш ки аз теғи он
یکی نیزه دادش که از تیغ آن
Тан марг ларзид чун хайзарон
تن مرگ لرزید چون خیزران
Ба ковидани ҷисми мардони ҷанг
به کاویدن جسم مردان جنگ
Забон карда тезу миёни бастаи танг
زبان کرده تیز و میان بسته تنگ
Чу орост худро ба барги набард
چو آراست خود را به برگ نبرد
Нишаст аз бар тавсании раҳнавард
نشست از بر توسنی رهنورد
Чаҳ тавсан ? набӣ ( с ) хонда ӯро уқоб
چه توسن؟ نبی(ص) خوانده او را عقاب
Ба ҷустан чу оташ ба рафтан чу об
به جستن چو آتش به رفتن چو آب
Бар ӯ чу ҷавлонаши оҳанг буд
بر او چو جولانش آهنگ بود
Чаҳ сӯрохи сӯзони ҷаҳони танг буд
چه سوراخ سوزان جهان تنگ بود
Бадӣ аз фарозаш чу майли фурӯд
بدی از فرازش چو میل فرود
Ту гуфтӣ шаҳоби дарахшнда буд
تو گفتی شهاب درخشنده بود
Шудӣ сӯии болои зи пастии фароз
شدی سوی بالا ز پستی فراز
Чу оҳи дили бонувони ҳиҷоз
چو آه دل بانوان حجاز
Ту гуфтӣ ки буд он паямбари нажод
تو گفتی که بود آن پیمبر نژاد
Сулаймон ва бинишаста бар пушти бод
سلیمان و بنشسته بر پشت باد
Сипас шуд сӯии размгоҳи он ҷавон
سپس شد سوی رزمگاه آن جوان
Чу ҷон аз тани хусрави дайни равон
چو جان از تن خسرو دین روان
Чу лухтии бпимўди шҳзоди ҳи роҳ
چو لختی بپیمود شهزاد ه راه
Пиёдаи ҳаме аз пай аш рафт шоҳ
پیاده همی از پی اش رفت شاه
Ба зорӣ хурӯшидан оғоз кард
به زاری خروشیدن آغاز کرد
Сӯии навҷавони худ овоз кард
سوی نوجوان خود آواز کرد
Ки оҳистатар раҳи бпўӣ эй ҷавон
که آهسته تر ره بپوی ای جوان
Яке бозбини сӯии пери навон
یکی بازبین سوی پیر نوان
Сўоро бипурс аз пиёдаи хабар
سوارا بپرس از پیاده خبر
Ки баҳр чаҳ эй аз қафои рҳспр
که بهر چه ای از قفا رهسپر
Шуд аз рафтанати сусти зонуии ман
شد از رفتنت سست زانوی من
Бурун рафт неруи зи бозуии ман
برون رفت نیرو ز بازوی من
Бимон то дигар бораи байнами рахт
بمان تا دگر باره بینم رخت
Барам тӯша аз шаккарини посухат
برم توشه از شکرین پاسخت
Чу шҳзодаҳ бишунид овои боб
چو شهزاده بشنید آوای باب
Фурӯи ҷуст аз зини асби уқоб
فرو جست از زین اسب عقاب
Бияфканад худро дар оғӯши шоҳ
بیفکند خود را در آغوش شاه
Ту гуфтӣ ба пайваст бо меҳри моҳ
تو گفتی به پیوست با مهر ماه
Чу бо ҳам дамӣ мӯя карданд сар
چو با هم دمی مویه کردند سر
Падар монад бар ҷо равон шуд писар
پدر ماند بر جا روان شد پسر
Шҳншаҳи сӯии поки парвардгор
شهنشه سوی پاک پروردگار
БиФрошти даст ва бинолед зор
بیفراشت دست و بنالید زار
Ки бош эй худованди бинои гувоҳ
که باش ای خداوند بینا گواه
Миёни ман ва ин бдохтри сипоҳ
میان من و این بداختر سپاه
Ки карданд бар ман чунон кори танг
که کردند بر من چنان کار تنگ
Ки созами равони сӯии майдони ҷанг
که سازم روان سوی میدان جنگ
Ҷавонии ҳамонанди хабари албшр ( с )
جوانی همانند خبر البشر (ص)
Ба дидору кирдори вгФтору фар
به دیدار و کردار وگفتار و فر
Ба рӯй ниёи доштам чун ниёз
به روی نیا داشتم چون نیاز
Бад-ӣни мӯ ва рӯ кардамӣ дидаи боз
بدین مو و رو کردمی دیده باز
Умрро пас онгоҳ овоз дод
عمر را پس آنگاه آواز داد
Бигуфто ки эй хасми нопокзод
بگفتا که ای خصم ناپاکزاد
Буридӣ чунонкии ту пайванди ман
بریدی چنانکه تو پیوند من
Бикуштӣ ҳамаи ёру фарзанди ман
بکشتی همه یار و فرزند من
Бброи пайванди ту кирдигор
ببرا پیوند تو کردگار
Насозад ба дилхоҳи ту ҳеҷ кор
نسازد به دلخواه تو هیچ کار
Яке бар гуморд ки дар бистарат
یکی بر گمارد که در بسترت
Бабради сар аз кӣнаи ҷӯи пайкарат
ببرد سر از کینه جو پیکرت
Вази он сӯии шҳзодаҳ ӣ номдор
وز آن سوی شهزاده ی نامدار
Биёмад сӯии паҳна ӣ корзор
بیامد سوی پهنه ی کارزار