Чу шуд куштаи ториқи бади ахтари шаҳоб

چو شد کشته طارق بد اختر شهاب

Бурун шуд зтории таниши туаш втоб

برون شد زتاری تنش توش وتاب

Ба хӯни бародари басони гуроз

به خون برادر بسان گراز

Бияфканад асб аз паии трктоз

بیفکند اسب از پی ترکتاز

Бузади наъра аз хашм бар пӯри шоҳ

بزد نعره از خشم بر پور شاه

Ки эй ҳошимии кӯдаки рзмхўоаҳ

که ای هاشمی کودک رزمخواه

Ба хӯни бародари ҳам акнӯн сарат

به خون برادر هم اکنون سرت

Баёндозам аз номвари пайкарат

بیاندازم از نامور پیکرت

Чу пӯри алии бонг ӯро шунид

چو پور علی بانگ او را شنید

Бигуфто чаҳ хуб омадӣ эй палид

بگفتا چه خوب آمدی ای پلید

Ки дар дӯзахи он деви найранги боз

که در دوزخ آن دیو نیرنگ باز

Ба роҳ ту дорад ду бинандаи боз

به راه تو دارد دو بیننده باز

Ҳам акнӯн шавад рӯзи умри тўтӣ

هم اکنون شود روز عمر توطی

Бародари туро май шитобади зи пай

برادر ترا می شتابد ز پی

Бигуфт ин вазад бар камарбанди чанг

بگفت این وزد بر کمربند چنگ

Рабӯдаш чу коҳии ззини хаданг

ربودش چو کاهی ززین خدنگ

Чунонаш бияфканад сӯии фалак

چنانش بیفکند سوی فلک

Ки гӯшаши ниўшиди бонги малик

که گوشش نیوشید بانگ ملک

Шаҳоби бади ахтар чу тири шаҳоб

شهاب بد اختر چو تیر شهاب

Зболо сарозер шуд бо шитоб

زبالا سرازیر شد با شتاب

з боло биёмад чу шайтони фурӯд

ز بالا بیامد چو شیطان فرود

Алии даст бар қабза ӣ теғи суд

علی دست بر قبضه ی تیغ سود

Бузади ваз миён кард ӯро ду ним

بزد وز میان کرد او را دو نیم

Ба хок андар афтод дуӣ раҷим

به خاک اندر افتاد دوی رجیم

Чу зингўнаҳи кайфари бад андеш ёфт

چو زینگونه کیفر بد اندیش یافت

Маин пӯри ториқ ба майдони шитофт

مهین پور طارق به میدان شتافت

Ки худ талҳаи бади номи он бади нажод

که خود طلحه بد نام آن بد نژاد

Дадӣ буд насутӯда то покзод

ددی بود نستوده تا پاکزاد

Ба хўнхўоҳӣ ъаму кини падар

به خونخواهی عم و کین پدر

Броҳихти шамшер бар тоҷўр

برآهیخت شمشیر بر تاجور

Гирифташ сари дасту теғаши зкФ

گرفتش سر دست و تیغش زکف

Баровард фарзанди шоҳи Наҷаф

برآورد فرزند شاه نجف

Вазони пас яке найза зад бар сараш

وزان پس یکی نیزه زد بر سرش

Ки аз зин нигунсор шуд пайкараш

که از زین نگونسار شد پیکرش

Чу ин дид умр ва бен ториқи зҷоӣ

چو این دید عمر و بن طارق زجای

Барангехти хорои сами бодпоӣ

برانگیخت خارا سم بادپای

Ҳамовардро пӯри шаҳ чун бидид

هماورد را پور شه چون بدید

Сабки озари обгун бар кашид

سبک آذر آبگون بر کشید

Бузади ончунон бар раги гарданаш

بزد آنچنان بر رگ گردنش

Ки сар рафт аз ёди тории таниш

که سر رفت از یاد تاری تنش

Ба дӯзах дар аҳрӣмани бади гуҳар

به دوزخ در اهریمن بد گهر

Ду манзили яке тохти сӯии падар

دو منزل یکی تاخت سوی پدر