Дарони рӯз дар хайли кӯфии сипоҳ
درآن روز در خیل کوفی سپاه
Яке бдгҳри марди бади рзмхўоаҳ
یکی بدگهر مرد بد رزمخواه
зи чангол ӯ буи хӯн омадӣ
ز چنگال او بوی خون آمدی
Ки ҳар шери нар зу забун омадӣ
که هر شیر نر زو زبون آمدی
Чу гаштӣ ба майдони кини рҳспр
چو گشتی به میدان کین رهسپر
Зоҳни ду ҷавшан фикандӣ ба бар
زآهن دو جوشن فکندی به بر
Ки худ бкрбни ғонмши ном буд
که خود بکربن غانمش نام بود
Зхўни далерон май ошом буд
زخون دلیران می آشام بود
Дарони рӯз аз аввали офтоб
درآن روز از اول آفتاب
Ба хаймаи дарун буд масти шароб
به خیمه درون بود مست شراب
Накардӣ зи пиндори худ рои ҷанг
نکردی ز پندار خود رای جنگ
Ҳамеи дркшидӣ май лаъли ранг
همی درکشیدی می لعل رنگ
Умри хеши сӯй ӯ рафт вагуфт
عمر خویش سوی او رفت وگفت
Ки эй бо ҳунармандии анбозу ҷуфт
که ای با هنرمندی انباز و جفت
Ҷавонӣ ба майдони разми омада
جوانی به میدان رزم آمده
Ки размаш чу девони базми омада
که رزمش چو دیوان بزم آمده
Басии пари дилони ро ба шамшер хаст
بسی پر دلان رابه شمشیر خست
Басӣ сар бияфканад брхоки паст
بسی سر بیفکند برخاک پست
Чу ториқ далерӣ шуд аз ваии табоҳ
چو طارق دلیری شد از وی تباه
Ки бишикаст куштанаши пушти сипоҳ
که بشکست کشتنش پشت سپاه
Дўпўру бародарашро низ кишт
دوپور و برادرش را نیز کشت
Ба неруии бозуу захми дурушт
به نیروی بازو و زخم درشت
Збимши сипаҳи Зуҳраро бохтанд
زبیمش سپه زهره را باختند
Зҳмрзмиаш дил тиҳӣ сохтанд
زهمرزمی اش دل تهی ساختند
Зхимаҳи дрои сӯии дашти набард
زخیمه درآ سوی دشت نبرد
Дарин паҳна бо вай замонӣ бигард
درین پهنه با وی زمانی بگرد
Магароварӣ оби рафта ба ҷӯй
مگر آوری آب رفته به جوی
Ки ҷуз ту набинам касе мрдоўӣ
که جز تو نبینم کسی مرداوی
Чу бикри палид аз умри ин шнФт
چو بکر پلید از عمر این شنفت
Барошуфт вабои дев дижхим гуфт
برآشفت وبا دیو دژخیم گفت
Ки то чанд эй марди ҳиялати сгол
که تا چند ای مرد حیلت سگال
Ситоиш кунӣ аз яке хурдсол
ستایش کنی از یکی خردسال
Ҷавонии навомӯз разм овараст
جوانی نوآموز رزم آورست
На худ кӯҳи хоро ва шер нараст
نه خود کوه خارا و شیر نرست
Ман ар шер бошад баҳам башиканам
من ار شیر باشد بهم بشکنم
Вагар кӯҳ бошад зи ҷои бркнм
وگر کوه باشد ز جا برکنم
Сипас шуд саропо ба фӯлоди ғарқ
سپس شد سراپا به فولاد غرق
Баромад ба зини ткоўр чу барқ
برآمد به زین تکاور چو برق
Сӯй паҳна шуд бо рухии қиргўн
سوی پهنه شد با رخی قیرگون
Чу девӣ ки ояд зи дӯзахи бурун
چو دیوی که آید ز دوزخ برون
Яке таркиши овехтаи пари хаданг
یکی ترکش آویخته پر خدنگ
Ба дасташи яке теғи алмоси ранг
به دستش یکی تیغ الماس رنگ
Чу омад хурӯшед ва гуфт эй ҷавон
چو آمد خروشید و گفت ای جوان
Яке сӯй ман бозгардон Аннан
یکی سوی من بازگردان عنان
Ки айдун брондозмт аз саманд
که ایدون براندازمت از سمند
Бгрид ба ту модари мустаманд
بگرید به تو مادر مستمند
Чаҳ шуд дид багумошт зии корзор
چه شد دید بگماشت زی کارزار
Бидид он бар вёли кибри савор
بدید آن بر ویال کبر سوار
Битарсед аз вай ба пӯри ҷавон
بترسید از وی به پور جوان
Равон шуд зхргоаҳи зии бонувон
روان شد زخرگاه زی بانوان
Бадишон бифармуд к-эй бе касон
بدیشان بفرمود کای بی کسان
Занони дили афсурдау нави расон
زنان دل افسرده و نو رسان
Яке тираи дили марди нопокхўӣ
یکی تیره دل مرد ناپاکخوی
Ба разми ҷавон ман оварад рӯй
به رزم جوان من آورد روی
Ки донндши андари сафи корзор
که دانندش اندر صف کارزار
Баробар ба мардони ҷангии ҳазор
برابر به مردان جنگی هزار
Ман айдун бихоҳам зиздон ба дард
من ایدون بخواهم زیزدان به درد
Ки гардад алии чираи барҳами набард
که گردد علی چیره برهم نبرد
Равон аз мижаи ашк хунин кунед
روان از مژه اشک خونین کنید
Ҳама бар дуои ман омин кӣанд
همه بر دعای من آمین کیند
Вази онсӯии сарви гулистони дайн
وز آنسوی سرو گلستان دین
Фурӯзони чароғи шабистони дайн
فروزان چراغ شبستان دین
Хурӯшед бар душмани нобакор
خروشید بر دشمن نابکار
Ки монои саромади турои рӯзгор
که مانا سرآمد ترا روزگار
Ки аинсон ба майдон далер омадӣ
که اینسان به میدان دلیر آمدی
Ба оварад кӯшнда чир омадӣ
به آورد کوشنده چیر آمدی
Ҳам айдун бгрид ба ту чашми тарк
هم ایدون بگرید به تو چشم ترک
Шавад тези баҳри ту дандони марг
شود تیز بهر تو دندان مرگ
Хурӯшед аҳрӣман аз кин чу меғ
خروشید اهریمن از کین چو میغ
Броҳихт бар фарқи аўдсти втиғ
براهیخت بر فرق اودست وتیغ
Алӣ дид ва дар дами надодаши диранг
علی دید و در دم ندادش درنگ
Гирифташ миёни ҳавои теғу чанг
گرفتش میان هوا تیغ و چنگ
Бипечеду теғ аз кафши дўркрд
بپیچید و تیغ از کفش دورکرد
Бдохтр бипечед брхўди здрд
بداختر بپیچید برخود زدرد
Сабки навҷавони теғ худ баркашид
سبک نوجوان تیغ خود برکشید
Бузад бар камарбанди хасми палид
بزد بر کمربند خصم پلید
Бдонсон ки якбораи ду нимаи гашт
بدانسان که یکباره دو نیمه گشت
Яке нимаш афтод бар рӯй дашт
یکی نیمش افتاد بر روی دشت
Дигар ним бар пушти зини ҳиўн
دگر نیم بر پشت زین هیون
Ҳаме рафт возўии ҳамеи рехти хӯн
همی رفت وازوی همی ریخت خون
Бурун рафт боди ғурур аз сараш
برون رفت باد غرور از سرش
Сӯии дӯзах Иблис шуд раҳбараш
سوی دوزخ ابلیس شد رهبرش
Азони зӯри вбозўу захми дурушт
ازآن زور وبازو و زخم درشت
Сипаҳро билразед стхўону пушт
سپه را بلرزید ستخوان و پشت
Рухи шоҳидин ҳамчуи гули бршкФт
رخ شاهدین همچو گل برشکفت
Ба пӯзиши басӣ офарин хонд вагуфт
به پوزش بسی آفرین خواند وگفت
зи чашми бади эзади нигаҳбонати бод
ز چشم بد ایزد نگهبانت باد
Равони падари бархе ҷонати бод
روان پدر برخی جانت باد