Чу дид ин чунин пӯри нопоки саъд
چو دید این چنین پور ناپاک سعد
Ба лашгар хурӯшед монанди раъд
به لشگر خروشید مانند رعد
Ки ҳони лашгари ин расм пайкор чист
که هان لشگر این رسم پیکار چیست
Магари дрнҳоди шумо ор нест
مگر درنهاد شما عار نیست
Битозед бар ваии ҳамаи ҳамАннан
بتازید بر وی همه همعنان
Бигирӣд гардиш ба теғи вснон
بگیرید گردش به تیغ وسنان
Бадви тир борон намоед сахт
بدو تیر باران نمایید سخت
Бидӯзед бар пайкараши баргу рахт
بدوزید بر پیکرش برگ و رخت
Сипаҳ кин шуниданд дртохтнд
سپه کاین شنیدند درتاختند
Синон бар кашиданду теғи охтнд
سنان بر کشیدند و تیغ آختند
Заҳри сӯ ба шҳзодаҳ ӣ бе назир
زهر سو به شهزاده ی بی نظیر
Баборед борони шамшеру тир
ببارید باران شمشیر و تیر
Тани поки фарзанди дилбанди шоҳ
تن پاک فرزند دلبند شاه
Пураз рахна шуд аз хаданги сипоҳ
پراز رخنه شد از خدنگ سپاه
Ту гуфтӣ ки аз тири он номвар
تو گفتی که از تیر آن نامور
Ҳумоюн ҳумоеаст пари болу пар
همایون همایی است پر بال و پر
Збси тири парону пари уқоб
زبس تیر پران و پر عقاب
Ту гуфтӣ уқобӣаст асби уқоб
تو گفتی عقابی است اسب عقاب
Заҳри ҳалқа ӣ ҷавшани он ҷавон
زهر حلقه ی جوشن آن جوان
Яке ҷӯии хӯни шдбаҳи ҳомӯни равон
یکی جوی خون شدبه هامون روان
Барони захмҳо ҷавшанаш хӯн гирист
برآن زخم ها جوشنش خون گریست
Взўи ҷони Довӯд афзӯн гирист
وزو جان داوود افزون گریست
Збси ғунча ӣ захм раст азбрш
زبس غنچه ی زخم رست ازبرش
Яке арғавон зор шуд пайкараш
یکی ارغوان زار شد پیکرش
Ба рӯй зира гуфтӣ он теғи зан
به روی زره گفتی آن تیغ زن
Бпўшидаҳ аз хӯни яке перҳан
بپوشیده از خون یکی پیرهن
Збсёрии захму осеби вдрд
زبسیاری زخم و آسیب ودرد
Зснгинии баргу сози набард
زسنگینی برگ و ساز نبرد
Аташи роҳи бенаӣ вай гирифт
عطش راه بینایی وی گرفت
Раҳ аз пайкар ш равадӣ аз хӯн гирифт
ره از پیکر ش رودی از خون گرفت
Чунон хушк шуд дрдҳонши забон
چنان خشک شد دردهانش زبان
Ту гуфтӣ ки чӯбӣаст ё арғавон
تو گفتی که چوبی است یا ارغوان
Згрмии хур тафта шуд ҷавшанаш
زگرمی خور تفته شد جوشنش
Ҳамеи сӯхти азони тавон таниш
همی سوخت ازآن توان تنش
Даруну бурунаши чунон сӯхтӣ
درون و برونش چنان سوختی
Ки аз оҳ ӯ осмони сӯхтӣ
که از آه او آسمان سوختی
Ба сӯй падар шуд равони баҳри об
به سوی پدر شد روان بهر آب
Чу Ҷайҳун ки орад ба дарёи шитоб
چو جیحون که آرد به دریا شتاب
Биёмад пари азхоки вхўни чеҳри пок
بیامد پر ازخاک وخون چهر پاک
Ба пӯзиш буриша бабўсед хок
به پوزش برشه ببوسید خاک
Чу фарзандро шаҳ бдонҳол дид
چو فرزند را شه بدانحال دید
Надонам ки бар вай чаҳ омад падед
ندانم که بر وی چه آمد پدید
Ба шаҳ гуфт шҳзодаҳ ӣ номдор
به شه گفت شهزاده ی نامدار
Ки эй қулзуми бахшиши кирдигор
که ای قلزم بخشش کردگار
Марои ташнаи ?гиии кишт ва аз по фиканд
مرا تشنه گی کشت و از پا فکند
Танами нотавони гашту ҷони дардманд
تنم ناتوان گشت و جان دردمند
Чаҳ бошад агар шарбатии оби сард
چه باشد اگر شربتی آب سرد
Бубахшӣ мроўорҳонии здрд
ببخشی مراوارهانی زدرد
Бикуштам басии номдору далер
بکشتم بسی نامدار و دلیر
Ки буданд бо чанги вдндони шер
که بودند با چنگ ودندان شیر
Ба подоши ин хизмат эй шаҳриёр
به پاداش این خدمت ای شهریار
Ба ман қатрае зобри раҳмати бабор
به من قطره ای زابر رحمت ببار
Гарми ҷуръае оби бахше кунун
گرم جرعه ای آب بخشی کنون
Барангезам аз паҳнаи дарёии хӯн
برانگیزم از پهنه دریای خون
Чаҳ бокам азин лашгар бе шумор
چه باکم ازین لشگر بی شمار
Нёндишди оташи зонбўаҳи хор
نیاندیشد آتش زانبوه خار
Бадв гуфт гирёни шаҳ эй некбахт
بدو گفت گریان شه ای نیکبخت
Ки бошад ба фаррухи ниёконати сахт
که باشد به فرخ نیاکانت سخت
Ки бенанди аинсони туро дар тъб
که بینند اینسان ترا در تعب
Дарини паҳна аз тишнагии хушки лаб
دراین پهنه از تشنگی خشک لب
Басӣ низ душвор бошад ба боб
بسی نیز دشوار باشد به باب
Ки натавонадат дод як ҷуръаи об
که نتواندت داد یک جرعه آب
Бирав коинки аздсти хиролбшр
برو کاینک ازدست خیرالبشر
Хурии оби сард эй гиромии писар
خوری آب سرد ای گرامی پسر
Пас онгаҳ забон дар даҳонаш ниҳод
پس آنگه زبان در دهانش نهاد
зи сарчашма ӣ ишқ обаш бидод
ز سرچشمه ی عشق آبش بداد
Дариғо бдози тишнагии хушк тар
دریغا بداز تشنگی خشک تر
Забони падари аздҳони писар
زبان پدر ازدهان پسر
Яке муштарии тобиши ангуштарӣ
یکی مشتری تابش انگشتری
Ки будаш сулаймон ба ҷони муштарӣ
که بودش سلیمان به جان مشتری
Ниҳоди он шаҳи азмҳри ором ро
نهاد آن شه ازمهر آرام را
Ба коми он сарафрози ноком ро
به کام آن سرافراز ناکام را
Забон меҳр кардаш на обаш бидод
زبان مهر کردش نه آبش بداد
Ба асрори ҳақи туаш втобш бидод
به اسرار حق توش وتابش بداد
Рикоби падарро писар бӯса дод
رکاب پدر را پسر بوسه داد
Ба бадрӯди аҳли ҳарами рӯи ниҳод
به بدرود اهل حرم رو نهاد
Чу омдбаҳи наздики он боргоҳ
چو آمدبه نزدیک آن بارگاه
Давиданд пӯшидаи рӯйони шоҳ
دویدند پوشیده رویان شاه
Бидиданд кони шоҳи пирӯзи ҷанг
بدیدند کان شاه پیروز جنگ
Чу шоҳини баровардаи пар аз хаданг
چو شاهین برآورده پر از خدنگ