Шҳншаҳ чу бо духтари ин зор гуфт
شهنشه چو با دختر این زار گفت
Ба хоҳар аз он пас чунин бозгуфт
به خواهر از آن پس چنین بازگفت
Ки пероҳании дидаи баси рӯзгор
که پیراهنی دیده بس روزگار
Бдонсон ки касро наёяд ба кор
بدانسان که کس را نیاید به کار
Биовар ба ман тока дар зери рахт
بیاور به من تاکه در زیر رخت
Бпўшонмши бртн эй некбахт
بپوشانمش برتن ای نیکبخت
Ки чун душман аз ман баради созу барг
که چون دشمن از من برد ساز و برگ
Магар ӯ бимонад марои рахти марг
مگر او بماند مرا رخت مرگ
Биоварад он бонӯии меҳри варз
بیاورد آن بانوی مهر ورز
Яке ҷома ӣ танг бе қадари ворз
یکی جامه ی تنگ بی قدر وارز
Шаҳаш гуфт : ин ҷома ӣ сӯгвор
شهش گفت: این جامه ی سوگوار
Буд пӯшиш онкӣ гаштааст хор
بود پوشش آنکه گشته است خوار
Ман ар чанд танҳо ва бе ёварам
من ار چند تنها و بی یاورم
На хорам бар оварда ӣ доварам
نه خوارم بر آورده ی داورم
Дигар ҷомаовар фароху баланд
دگر جامه آور فراخ و بلند
Ки пӯшади варои мардуми арҷманд
که پوشد ورا مردم ارجمند
Биоварад бонӯ ба афғони воаҳ
بیاورد بانو به افغان وآه
Дигар ҷомаи зонсон ки фармуд шоҳ
دگر جامه زانسان که فرمود شاه
Шҳншаҳ дар он ҷомаи афканди чок
شهنشه در آن جامه افکند چاک
Бпўшидши андар бар тобнок
بپوشیدش اندر بر تابناک
Дигар ҷомау ҷавшанаш бар зибр
دگر جامه و جوشنش بر زبر
Бапушед ва бар басти муҳками камар
بپوشید و بر بست محکم کمر
зи гуфтору кирдори он шаҳриёр
ز گفتار و کردار آن شهریار
Ҳамаи пардаи ?гийҳо грстнди зор
همه پرده گی ها گرستند زار
Шаҳаншоҳашон кард хомаш ба панд
شهنشاهشان کرد خامش به پند
Сипас гуфт гирён ба бонги баланд
سپس گفت گریان به بانگ بلند
Касе ҳаст то ? оварад пеши ман
کسی هست تا؟ آورد پیش من
Саманди марои андарин анҷуман
سمند مرا اندرین انجمن
Набад кас ки асб оварад баҳри шоҳ
نبد کس که اسب آورد بهر شاه
Ба по хост зайнаб ба афғону оҳ
به پا خاست زینب به افغان و آه
Бирафт ва биоварад асби ниё
برفت و بیاورد اسب نیا
Бар шоҳи дайни хусрави авлиё
بر شاه دین خسرو اولیا
Гирифтанд хунини дилони як ба як
گرفتند خونین دلان یک به یک
Ҳамаи гирди он бора ӣ тези так
همه گرد آن باره ی تیز تک
Ба дасти ин рикоби он анонаш гирифт
به دست این رکاب آن عنانش گرفت
Аз он ҳол шуд зайнаб ба афғону оҳ
از آن حال شد زینب به افغان و آه
Бигуфто : ки эй ёдгори маон
بگفتا: که ای یادگار مهان
Дигар хоҳарии ҷузи ман андари ҷаҳон ?
دگر خواهری جز من اندر جهان؟
Збҳр бародар кашид асби пеш
زبهر برادر کشید اسب پیش
Ки товӣ битозад сӯии марги хеш ?
که تاوی بتازد سوی مرگ خویش؟
Шаҳаншоҳи гирён бар омад ба зин
شهنشاه گریان بر آمد به زین
Бадви мӯягар бонувон гузин
بدو مویه گر بانوان گزین
Чунин буд агар ҳол дар ошкор
چنین بود اگر حال در آشکار
Вале дар ниҳони бади дигаргунаи кор
ولی در نهان بد دگرگونه کار
Аннани дор ӯ буд рӯҳи аломин
عنان دار او بود روح الامین
Давони қобзи рӯҳи андари ямин
دوان قابض روح اندر یمین
Мкоиил бигрифта ӯро рикоб
مکاییل بگرفته او را رکاب
Қазоу қадари пешрав бо шитоб
قضا و قدر پیشرو با شتاب
СроФил бо сувари навбати занаш
سرافیل با صور نوبت زنش
Гузаштаи зи арши барин гарданаш
گذشته ز عرش برین گردنش
Зхимаҳи равони гашти зии дашти кин
زخیمه روان گشت زی دشت کین
Аёни дасти яздонаш дар остин
عیان دست یزدانش در آستین
Зосбши падедори фари барроқ
زاسبش پدیدار فر براق
зи бонги самаши нола ӣ алФроқ
ز بانگ سمش ناله ی الفراق