Ббрдндшони бастаи дарӣки каманд

ببردندشان بسته در یک کمند

Ҳамаи зору гирёну бозу ба банд

همه زار و گریان و بازو به بند

Бпўшидаҳ бо остин рӯй хеш

بپوشیده با آستین روی خویش

Фиканда сар аз шарми душмани бпиш

فکنده سر از شرم دشمن به پیش

Якояк аз эшон бипурсед ном

یکایک از ایشان بپرسید نام

Ҳаме то расед ӯ ба духти эмом

همی تا رسید او به دخت امام

Бипурсед кин духт мўиндаҳ кист

بپرسید کاین دخت موینده کیست

Гирифтаи брхи дасти худ баҳр чист

گرفته به رخ دست خود بهر چیست

Чу фаррухи сакина зуӣ он шнФт

چو فرخ سکینه ز وی آن شنفت

Хурӯшед ва зоред ва бо вай бигуфт

خروشید و زارید و با وی بگفت

Ки моро зкини ту эй зишти рой

که ما را ز کین تو ای زشت رای

Куҳани чодар ҳам намонда ба ҷой

کهن چادری هم نمانده به جای

Ки бо ваии тавон рӯй худро бибаст

که با وی توان روی خود را ببست

Рух худ бапушем зонрў ба даст

رخ خود بپوشیم زان رو به دست

Ки ҳастем дар назд номаҳрамон

که هستیم در نزد نامحرمان

Ба мо дӯхтаи дидаҳо мардумон

به ما دوخته دیده‌ها مردمان

зи гуфтор ӯ шуд бади ахтари ғамин

ز گفتار او شد بد اختر غمین

Бгрииду гуфто ба бонӯи чунин

بگریید و گفتا به بانو چنین

Сияҳ рӯй фарзанди мараҷонаи бод

سیه روی فرزند مرجانه باد

Ки ӯ дод ин хонадонро ба бод

که او داد این خاندان را به باد

Валикин аз ин кори ночор буд

ولیکن از این کار ناچار بود

Ки боби ту бо мо ба пайкор буд

که باب تو با ما به پیکار بود

Бакӯшед аз баҳри малику шаҳӣ

بکوشید از بهر ملک و شهی

Надонист бахташ ва ӯро шикаст

ندانست بختش و او را شکست

Бадв гуфт нўбоўаҳ ӣ шоҳи дайн

بدو گفت نوباوهٔ شاه دین

Ки эй душмани сидолмрслин

که ای دشمن سیدالمرسلین

з яздон бикун шарм ва чанде мноз

ز یزدان بکن شرم و چندی مناز

Ки киштии ҳусайн ( ъ ) пӯри шоҳи ҳиҷоз

که کشتی حسین (ع) پور شاه حجاز

Падарам аз худованд дар ин ҷаҳон

پدرم از خداوند در این جهان

Бад-ӣни шоҳ буд ошкору ниҳон

به دین شاه بود آشکار و نهان

Ба маргаши чунин шодмонӣ макун

به مرگش چنین شادمانی مکن

Ки гетии туро ҳам براردи зи бен

که گیتی تو را هم برآرد ز بن

Биандеш то рӯзи маҳшари ҷавоб

بیندیش تا روز محشر جواب

Чаҳ гӯйӣ ба пайғамбари комёб

چه گویی به پیغمبر کامیاب

Гумонат ки ӯ хӯни фарзанди хеш

گمانت که او خون فرزند خویش

Дигар онҳамаи ёрӯи пайванди хеш

دگر آنهمه یار و پیوند خویش

Наҷуед зи ту эй зинои зодаи мард

نجوید ز تو ای زنا زاده مرد

Басои зуд каз ту бароранд гирд

بسا زود کز تو برآرند گرد

Чу дид инчунин хоҳари шаҳриёр

چو دید اینچنین خواهر شهریار

Сари бонувони зайнаби доғдор

سر بانوان زینب داغدار