Бифармуд бошад алӣ ( ъ ) номи ман
بفرمود باشد علی (ع) نام من
Падарами он шаҳи куштаи давр аз ватан
پدرم آن شه کشته دور از وطن
Бдохтр бигуфто ки пӯри ҳусайн ( ъ )
بداختر بگفتا که پور حسین (ع)
Алӣ ( ъ ) онкӣ зу бади сарвари ҳусайн ( ъ )
علی (ع) آنکه زو بد سرور حسین (ع)
Шунидам ки яздонаши дркрбло
شنیدم که یزدانش درکربلا
Бикушт ва раҳо шуд зи ранҷу бало
بکشت و رها شد ز رنج و بلا
Бифармуд ӯ буд меҳтари змн
بفرمود او بود مهتر زمن
Ки шуд кушта аз теғи зишти аҳриман
که شد کشته از تیغ زشت اهرمن
Худои қотилашро ба рӯзи шумор
خدا قاتلش را به روز شمار
Ба дӯзахи намояди зи оташи маҳор
به دوزخ نماید ز آتش مهار
Барошуфт аҳрӣмани кӣнаи соз
برآشفت اهریمن کینه ساز
Бигуфто дигар бора бо сари фароз
بگفتا دگر باره با سر فراز
Ки боби ту эй кӯдаки нотавон
که باب تو ای کودک ناتوان
Чаро кард кини куҳанро ҷавон
چرا کرد کین کهن را جوان
Ба мо носазо гуфт дар ҳар куҷо
به ما ناسزا گفت در هر کجا
Наёвард ойини хешӣ ба ҷо
نیاورد آیین خویشی به جا
Ҳмихўост гардад дар ислом , шоҳ
همیخواست گردد در اسلام، شاه
Кунад хонадони Умияи табоҳ
کند خاندان امیه تباه
Худоро сипосам ки бар орзӯ
خدا را سپاسم که بر آرزو
Нашуд Комрон ва худ омад бирав
نشد کامران و خود آمد برو
Бигуфто бадви пӯри шоҳи шаҳид
بگفتا بدو پور شاه شهید
Ки брхўиши чандини мбол эй язид
که برخویش چندین مبال ای یزید
Баронон буд шоҳии дайни раво
برآنان بود شاهی دین روا
Каз эшон шуд ин дайну ойин ба по
کز ایشان شد این دین و آیین به پا
Змои гашти оғози ин кеши фош
زما گشت آغاز این کیش فاش
Ки оварад аз пеши ҳақи мстФош
که آورد از پیش حق مصطفاش
Дар ин хонадон бӯда пайғамбарӣ
در این خاندان بوده پیغمبری
Сипаҳдорӣу донишу сарварӣ
سپهداری و دانش و سروری
Ба бадару аҳади ҷанги аҳзоби ҳам
به بدر و احد جنگ احزاب هم
Ниёии маро буд дркФи илм
نیای مرا بود درکف علم
Ниёии ту худ рояти кФрдошт
نیای تو خود رایت کفرداشت
Ки бар ҷанги исломёни миФрошт
که بر جنگ اسلامیان میفراشت
Аҷаб нестгар чун ниёкони хеш
عجب نیست گر چون نیاکان خویش
Гирифтӣ дарраи куфр акнӯн ба пеш
گرفتی دره کفر اکنون به پیش
Агар доне аз шавамӣ ин гуноҳ
اگر دانی از شومی این گناه
Чаҳ кайфари туро мерасад аз илоҳ
چه کیفر تو را میرسد از اله
з ваҳшат наҳй срсўии кӯҳсор
ز وحشت نهی سرسوی کوهسار
Кунӣ гиряи брхўиши пайвастаи зор
کنی گریه برخویش پیوسته زار
зи гуфтори он подшоҳи змн
ز گفتار آن پادشاه زمن
Пар аз хашм омад дили аҳриман
پر از خشم آمد دل اهرمن
Ба дижхими гуфто ки инро бабр
به دژخیم گفتا که این را ببر
Тани натоонаш сабк кун зи сар
تن ناتوانش سبک کن ز سر
Давони гашти дижхими теғаш ба даст
دوان گشت دژخیم تیغش به دست
Сӯии он шаҳаншоҳи яздони параст
سوی آن شهنشاه یزدان پرست
Чу диданд ингуна он бе касон
چو دیدند اینگونه آن بی کسان
Гирифтанд пероҳанаши ҳалқаи сон
گرفتند پیراهنش حلقه سان
Яке гуфтӣ эй вои солори мо
یکی گفتی ای وای سالار ما
Нигаҳбону ёру парастори мо
نگهبان و یار و پرستار ما
Яке гуфт ҷуз вай надорем кас
یکی گفت جز وی نداریم کس
Худоё дар ин ғам ба фарёди рас
خدایا در این غم به فریاد رس
Яке гуфтӣ аз насли хиролбшр
یکی گفتی از نسل خیرالبشر
Ба ҷонӣаст мардии ҷазоин як писар
به جانیست مردی جزاین یک پسر
Агар боядаш кишти моро нахуст
اگر بایدش کشت ما را نخست
Бикаш токнии кини Аҳмад ( с ) дуруст
بکش تاکنی کین احمد (ص) درست
Вазон бонувонам кулсуми зор
وزان بانوان ام کلثوم زار
Ба домони шаҳ чанг зад устувор
به دامان شه چنگ زد استوار
Бигуфто ки эй пӯри ҳинди палид
بگفتا که ای پور هند پلید
Ки аз ъам Аҳмад ( с ) ҷигар ме макед
که از عم احمد (ص) جگر می مکید
Бикун дасти кӯтоҳ аз ин писар
بکن دست کوتاه از این پسر
Ки ҷуз вай надорем муҳаррам ба сар
که جز وی نداریم محرم به سر
На моием фарзанди хайри алўро
نه ماییم فرزند خیر الورا
Ки бстўдаҳи яздон ба покии варо
که بستوده یزدان به پاکی ورا
Куҷо май пазиради худованди фард
کجا می پذیرد خداوند فرد
Ки моием бемуҳаррам эй зишти мард
که ماییم بی محرم ای زشت مرد
Ба Ясриб сипас кард рӯй ниёз
به یثرب سپس کرد روی نیاز
Ба зорӣ бигуфт эй хдиўи ҳиҷоз
به زاری بگفت ای خدیو حجاز
Бикуштанд уммати ҳусайн ( ъ ) ту ро
بکشتند امت حسین (ع) تو را
Равони тану нури айни ту ро
روان تن و نور عین تو را
Кунун ин ситамдидаи бемори мо
کنون این ستمدیده بیمار ما
Ки бошад ба ғурбати парастори мо
که باشد به غربت پرستار ما
Ҳаме хоҳад ӯро язид аз ситам
همی خواهد او را یزید از ستم
Кашад зор дар пеши чашми ҳарам
کشد زار در پیش چشم حرم
Яке сари баровар ба мо дар нигар
یکی سر برآور به ما در نگر
Бибин то пас аз ту чаҳ омад ба сар
ببین تا پس از تو چه آمد به سر
Бади ахтар чу гуфтор бонӯ шунид
بد اختر چو گفتار بانو شنید
Битарседу даст аз шаҳ дайн кашид
بترسید و دست از شه دین کشید
Ба дижхими гуфтои нигаҳдори даст
به دژخیم گفتا نگهدار دست
Ки афғони ин зани диламро бахаст
که افغان این زن دلم را بخست
Ба бархонад пас шоҳро он палид
به برخواند پس شاه را آن پلید
Ба савҳони худ он бандҳоро бурид
به سوهان خود آن بندها را برید
Чу бардошт аз шери ҳақи силсила
چو برداشت از شیر حق سلسله
Бигуфташ маро танг шуд ҳавсила
بگفتش مرا تنگ شد حوصله
ЗгФтори ту вар на бркштнт
زگفتار تو ور نه برکشتنت
НФрмўдмӣ , бад мабод аз миннат
نفرمودمی، بد مباد از منت
Ба пӯри зиёди табаи рӯзгор
به پور زیاد تبه روزگار
Басии боди нафрини зи парвардгор
بسی باد نفرین ز پروردگار
Ки ӯ бо шумо сахт бедод кард
که او با شما سخت بیداد کرد
Вазин хонадон ӯ баровард гирд
وزین خاندان او برآورد گرد
Взингўнаҳ бисёр бо шаҳ бигуфт
وزینگونه بسیار با شه بگفت
Суханҳои ҷонкоҳи посухи шнФт
سخن های جانکاه پاسخ شنفت
ЗгФтори шаҳи мағз ӯ хира шуд
زگفتار شه مغز او خیره شد
Яке бими брхотрш чира шуд
یکی بیم برخاطرش چیره شد
Бигуфто ки имрӯз ояд ба пой
بگفتا که امروز آید به پای
Дигар рӯз байнем то чист рой
دگر روز بینیم تا چیست رای
Барорам ҳамаи орзӯии ту ро
برآرم همه آرزوی تو را
Нмонми дижами пеш рӯй ту ро
نمانم دژم پیش روی تو را
Бигуфт ин ва бархест аз он анҷуман
بگفت این و برخاست از آن انجمن
Равон шуд ба вайронаи шоҳи змн
روان شد به ویرانه شاه زمن
Нишастанд оли расӯли амин
نشستند آل رسول امین
Ба хоки сияҳи зору андӯҳгин
به خاک سیه زار و اندوهگین
Шаҳиро ба вайрона шуд хоки фарш
شهی را به ویرانه شد خاک فرش
Ки бдхокии азмқдмши зеби арш
که بدخاکی ازمقدمش زیب عرش
Бимонаданд онҷоӣ то чанд рӯз
بماندند آنجای تا چند روز
Напурсед аз ҳолашони кӣна туз
نپرسید از حالشان کینه توز
Згрмои рӯзу зи сармои шаб
زگرمای روز و ز سرمای شب
Тани нози парвардаи гони дртъб
تن ناز پرورده گان درتعب
зи бас хур битобед бар рӯишон
ز بس خور بتابید بر رویشان
Шудаи пӯст аз рӯй некӯишон
شده پوست از روی نیکویشان
Яке рӯзи аҳрӣмани кӣнаи соз
یکی روز اهریمن کینه ساز
Ба масҷиди равони гашти баҳри намоз
به مسجد روان گشت بهر نماز
Шаҳи нотавонро ба ҳамраҳи бабрад
شه ناتوان را به همره ببرد
Ки созад ба чашми бузургонаши хирад
که سازد به چشم بزرگانش خرد
Ба фармон ӯ ҳар ки бади ршинос
به فرمان او هر که بد روشناس
Бирафтанд дар ҷойгоҳи сипос
برفتند در جایگاه سپاس