Сими онкигар хоҳӣам бигноаҳ

سیم آنکه گر خواهی ام بیگناه

Ба шамшери бедод кардани табоҳ

به شمشیر بیداد کردن تباه

Сипор ин занонро ба мардии амин

سپار این زنان را به مردی امین

Каз ӣнҷои расонад ба Ясриби замин

کز اینجا رساند به یثرب زمین

Бигуфташ бади ахтари казин дар гузар

بگفتش بد اختر کزین در گذر

Ки бинӣ дигар бора рӯй падар

که بینی دگر باره روی پدر

Маро бо сари боби ту корҳост

مرا با سر باب تو کارهاست

Зкинш ба дӯш дилам борҳост

زکینش به دوش دلم بارهاست

Дигар онкӣ пурседӣ аз қатли хеш

دگر آنکه پرسیدی از قتل خویش

Ба дили доштами ин аз имрӯзи пеш

به دل داشتم این از امروز پیش

Ҳам айдун кашидам зхўни ту даст

هم ایدون کشیدم زخون تو دست

Мёўр аз ин раҳ ба хотири шикаст

میاور از این ره به خاطر شکست

Занонро ту бояд барии бози ҷо

زنان را تو باید بری باز جا

Ба ғайри ту ин кор набӯд раво

به غیر تو این کار نبود روا

зи моли шумо ончии душмани рабӯд

ز مال شما آنچه دشمن ربود

Даҳуми ҳам баҳояши ду чандон ки буд

دهم هم بهایش دو چندان که بود

Азон бигузар ар беш ва гар андакӣаст

ازآن بگذر ار بیش و گر اندکیست

Ки ҳар пора ӣ он ба даст яке аст

که هر پاره ی آن به دست یکی است

Шҳншаҳ ба посух чунин гуфт боз

شهنشه به پاسخ چنین گفت باز

Ки моро ба мол ту набӯд ниёз

که ما را به مال تو نبود نیاز

Ғанӣ карда моро худованди пок

غنی کرده ما را خداوند پاک

Наярзад ҷаҳони пеши мо мушти хок

نیرزد جهان پیش ما مشت خاک

Калид дар ганҷи парвардгор

کلید در گنج پروردگار

Буд дркФти мо ба ҳар рӯзгор

بود درکفت ما به هر روزگار

Дар он мол кин лашгар аз мо рабӯд

در آن مال کاین لشگر از ما ربود

Яке чодару ҷома ӣ пок буд

یکی چادر و جامه ی پاک بود

Ки риштааст Заҳрои эшон ( с ) пуду тор

که رشته است زهرا ایشان (س) پود و تار

Ба кохи алӣ ( ъ ) шери парвардгор

به کاخ علی (ع) شیر پروردگار

Яке ақди гавҳари ҳам аз онҷноб

یکی عقد گوهر هم از آنجناب

Дар онмол буд ва набошад савоб

در آنمال بود و نباشد صواب

Ки сояд барони дасти бегонаи гон

که ساید برآن دست بیگانه گان

Нзииди қаллода ӣ асади брсгон

نزیید قلاده ی اسد برسگان

Дигар онкӣ гуфтӣ набинӣ дигар

دگر آنکه گفتی نبینی دگر

Сари боби худ он шаҳи додгар

سر باب خود آن شه دادگر

Гумонат ки даврами ман аз шоҳи хеш

گمانت که دورم من از شاه خویش

Агар кӯҳҳо парда гардад ба пеш

اگر کوهها پرده گردد به پیش

Бигуфт ину сӯии сари шаҳриёр

بگفت این و سوی سر شهریار

Биоварад рӯй ва бинолед зор

بیاورد روی و بنالید زار

Бигуфто салому дуруди фузун

بگفتا سلام و درود فزون

зи ман бар ту эй довари раҳнамӯн

ز من بر تو ای داور رهنمون