Раседем наздики Ясриби замин

رسیدیم نزدیک یثرب زمین

Бифармуд он раҳбари чорумин

بفرمود آن رهبر چارمین

Саропарда ӣ бе худованди шоҳ

سراپرده ی بی خداوند شاه

Ба ҳомӯн дарун барзананд он сипоҳ

به هامون درون برزنند آن سپاه

Чу пардохтаи гашти пардаи сарой

چو پرداخته گشت پرده سرای

Маро гуфт он довари раҳнамоӣ

مرا گفت آن داور رهنمای

Ки боби туро бахшиши кирдигор

که باب تو را بخشش کردگار

Слти бод эй марди некӯи табор

صلت باد ای مرد نیکو تبار

Ки ӯ аз сухани густарӣ баҳра аст

که او از سخن گستری بهره است

Ба назми сухани ном бар май фаррошат

به نظم سخن نام بر می فراشت

Туро низ баҳра ӣ аз он корааст

تو را نیز بهره ی از آن کارهست

Бигуфтам балӣ дрсхн ҳаст даст

بگفتم بلی درسخن هست دست

Бифармуд пас сӯии Ясриби хиром

بفرمود پس سوی یثرب خرام

Бидиҳ огаҳишони зи қатли эмом

بده آگهیشان ز قتل امام

Ҳам аз ҳоли мо бастагони бало

هم از حال ما بستگان بلا

Ки инак раседем аз Карбало

که اینک رسیدیم از کربلا

Ба фармони он довари раҳнамӯн

به فرمان آن داور رهنمون

Брондми сӯии шаҳри Ясриби ҳиўн

براندم سوی شهر یثرب هیون

Зану марди он шаҳри баргарди ман

زن و مرد آن شهر برگرد من

Намуданд пурсиши кунони анҷуман

نمودند پرسش کنان انجمن

Нагуфтам сухан то бар қабри шоҳ

نگفتم سخن تا بر قبر شاه

Чу пайдо шуд он Аҳмадӣ ( с ) боргоҳ

چو پیدا شد آن احمدی (ص) بارگاه

Кашидам зи дили нолаи к-эии шаҳриёр

کشیدم ز دل ناله کای شهریار

Хурушони сар аз пок турбат барор

خروشان سر از پاک تربت برآر

Пазира шӯ аз итрати поки хеш

پذیره شو از عترت پاک خویش

Асирони дили хаста ӣ синаи риш

اسیران دل خسته ی سینه ریش

Ки инак зада хайма бо шӯру шин

که اینک زده خیمه با شور و شین

Ба наздики қабрати ятеми ҳусайн ( ъ )

به نزدیک قبرت یتیم حسین (ع)

Ба ҳамроҳи ваии хоҳарони падар

به همراه وی خواهران پدر

Ҳамон духтарони ту эй тоҷўр

همان دختران تو ای تاجور

Пас онгоҳ бо дида ӣ ашкбор

پس آنگاه با دیده ی اشکبار

Сурӯдам ки эй аҳли Ясриби диёр

سرودم که ای اهل یثرب دیار

Нмониди баргарди қабри набӣ ( с )

نمانید برگرد قبر نبی (ص)

Ки шуд куштаи он хусрави Ясрибӣ

که شد کشته آن خسرو یثربی

Ҳусайнро бикуштанд дркўФаҳи зор

حسین را بکشتند درکوفه زار

зи дидаи з баҳр ваем ашкбор

ز دیده ز بهر ویم اشکبار

Фиканданд брхоки раҳи пайкараш

فکندند برخاک ره پیکرش

Ббрднди брнизаҳ ҳар ҷои сараш

ببردند برنیزه هر جا سرش

Намондааст ҷузи пӯри бемор ӯ

نمانده است جز پور بیمار او

Тании зинда аз бастау ёр ӯ

تنی زنده از بسته و یار او

Кунун он худованди дунёу дайн

کنون آن خداوند دنیا و دین

Абои духтарони расӯли амин

ابا دختران رسول امین

Ба наздик Ясриб зада боргоҳ

به نزدیک یثرب زده بارگاه

Пазира шўидшс ба афғону оҳ

پذیره شویدشس به افغان و آه

Фиканданд дастор ва бар фарқи хок

فکندند دستار و بر فرق خاک

Фишонданд бо нола ӣ дарднок

فشاندند با ناله ی دردناک

Чу аҳл Мадина шуниданд ин

چو اهل مدینه شنیدند این

Гиребон дариданду андӯҳгин

گریبان دریدند و اندوهگین

Зану марди афғон бар афрохтанд

زن و مرد افغان بر افراختند

зи пардаи арӯсон бурун тохтанд

ز پرده عروسان برون تاختند

з ҳар хона бархест овои ғам

ز هر خانه برخاست آوای غم

Ба турбати расӯли худо шудаи дижам

به تربت رسول خدا شده دژم

Сиришки зану мард чун новдон

سرشک زن و مرد چون ناودان

Заҳри гӯша ӣ шаҳр будӣ равон

زهر گوشه ی شهر بودی روان

Ту гуфтӣ қиёмати падедори гашт

تو گفتی قیامت پدیدار گشت

Сипеҳру сурайёи нигунсори гашт

سپهر و ثریا نگونسار گشت

зи Ясриби саросар бурун тохтанд

ز یثرب سراسر برون تاختند

Зану марди оҳанг раҳ сохтанд

زن و مرد آهنگ ره ساختند

Чу диданд аз даври он боргоҳ

چو دیدند از دور آن بارگاه

Дирафшу саропарда яксар сиёҳ

درفش و سراپرده یکسر سیاه

Дигар раҳ фиканданд бар ҷомаи чок

دگر ره فکندند بر جامه چاک

Ба сари брФшонднд бо мӯяи хок

به سر برفشاندند با مویه خاک

зи оҳи зану марди Ясриби замин

ز آه زن و مرد یثرب زمین

Сияҳи гашт рӯй сипеҳри барин

سیه گشت روی سپهر برین

Занони србрҳнаҳи пришидаҳи мӯӣ

زنان سربرهنه پریشیده موی

Сӯии ол ҳайдар ниҳоданд рӯй

سوی آل حیدر نهادند روی

Ба гирди занони парда ӣ ғам заданд

به گرد زنان پرده ی غم زدند

зи наргис ба гулбарг шабнам заданд

ز نرگس به گلبرگ شبنم زدند

Яке зори гуфто ки эй анҷуман

یکی زار گفتا که ای انجمن

Дареғ аз ҷавонони шамшери зан

دریغ از جوانان شمشیر زن

Куҷо рафт моҳ банӣ ҳошмо

کجا رفت ماه بنی هاشما

Чаҳ омад ба Абдуллоҳу қосмо

چه آمد به عبدالله و قاسما

Худованди миҳробу минбар чаҳ шуд

خداوند محراب و منبر چه شد

Шабиҳи ҷамоли паямбар чаҳ шуд

شبیه جمال پیمبر چه شد

Вазони сӯии мардон ба гирди эмом

وزان سوی مردان به گرد امام

Бараҳнаи сару мӯи парешони тамом

برهنه سر و مو پریشان تمام

Кашиданд саф бо фиғону хурӯш

کشیدند صف با فغان و خروش

Ҷигарашон пураз хӯну дили пари зҷўш

جگرشان پراز خون و دل پر زجوش

Яке ҷӯяш аз гиря бар рӯй буд

یکی جویش از گریه بر روی بود

Ба шаҳи дайгарии таъзияти гӯй буд

به شه دیگری تعزیت گوی بود

Яке гуфт кӯи онкии ҷуз ӯ набӯд

یکی گفت کو آنکه جز او نبود

Имомӣ ба зери сипеҳри кабӯд

امامی به زیر سپهر کبود

Яке гуфт гӯи шамъи базми батул ( с )

یکی گفت گو شمع بزم بتول (س)

Куҷо рафт райҳони боғи расӯл ( с )

کجا رفت ریحان باغ رسول (ص)

ЗгФторшон шоҳ бигирист хӯн

زگفتارشان شاه بگریست خون

Ба по хост аз хайма омад бурун

به پا خاست از خیمه آمد برون

Паии хутбаи бркрсӣ Эй шуд фароз

پی خطبه برکرسی ای شد فراز

Ба гуфтор ӯ гӯшҳо гашти боз

به گفتار او گوش ها گشت باز

Нахустин худоро бад-инсон ситуд

نخستین خدا را بدینسان ستود

Казу гашта пайдои фарозу фурӯд

کزو گشته پیدا فراز و فرود