Саманди сарафрози пар боз кард
سمند سرافراز پر باز کرد
Сӯии паҳна чун боз парвоз кард
سوی پهنه چون باز پرواز کرد
БнгрФтиашгар Аннани шоҳи дайн
بنگرفتی اش گر عنان شاه دین
Ба ҳам дар навиштӣ сипеҳри замин
به هم در نوشتی سپهر زمین
Уқобӣ шуд он бора ӣ боди пой
عقابی شد آن باره ی باد پای
Ба зинаши ҳумоеи сараши арши соӣ
به زینش همایی سرش عرش سای
Ваё худ бидон бораи ?гиии кӯҳи тавр
ویا خود بدان باره گی کوه طور
Таҷаллӣ дарав карда аз арши нур
تجلی درو کرده از عرش نور
Чу омад ба наздики лашгари фароз
چو آمد به نزدیک لشگر فراز
Бузад бар замини найза ӣ шасти боз
بزد بر زمین نیزه ی شست باز
Бузади такя бар он шаҳи арҷманд
بزد تکیه بر آن شه ارجمند
Сӯй лашгар оварад овои баланд
سوی لشگر آورد آوا بلند
Бифармуд : к-эии мардуми зштхўӣ
بفرمود: کای مردم زشتخوی
Зкин бо ҷаҳони офарини ҷангҷӯӣ
زکین با جهان آفرین جنگجوی
Зиздон чаро рӯй бар коштед ?
زیزدان چرا روی بر کاشتید؟
Сӯии аҳримани гоми бгзоштид
سوی اهرمن گام بگذاشتید
Зкини шумо мардуми нобакор
زکین شما مردم نابکار
Саромад ба шери худои рӯзгор
سرآمد به شیر خدا روزگار
Ҳасан ( ъ ) ро баи кӯза дар алмоси ноб
حسن (ع) رابه کوزه در الماس ناب
Бсўдид то зон банушед об
بسودید تا زان بنوشید آب
Ҳам акнӯн паии куштани ман ки ҳаст
هم اکنون پی کشتن من که هست
Падарами он шаҳаншоҳи яздони параст
پدرم آن شهنشاه یزدان پرست
Савору пиёдаи шадиди анҷуман
سوار و پیاده شدید انجمن
Ба хӯн хӯрдан ман кушодаи даҳан
به خون خوردن من گشاده دهن
Гузаштед зи ойини яздони хеш
گذشتید ز آیین یزدان خویش
Ба хўшнўдии ин ду тани зишти кеш
به خوشنودی این دو تن زشت کیش
Яке он Убайдуллоҳи бади нажод
یکی آن عبیدالله بد نژاد
Ки азбобу момш худо нест шод
که ازباب و مامش خدا نیست شاد
Дигар пӯри саъди бдохтр ки кард
دگر پور سعد بداختر که کرد
Ба кини ман ин даштро пари зумуррад
به کین من این دشت را پر زمرد
Гуноҳӣ маро нест андари ҷаҳон
گناهی مرا نیست اندر جهان
Ба ҷузи он ки дорам нажод аз маон
به جز آن که دارم نژاد از مهان
Ҳаме кардаам фахрҳо аз ниё
همی کرده ام فخرها از نیا
Дигар аз падарами он шаҳи авлиё
دگر از پدرم آن شه اولیا
Аз ин гуфта ҳаргиз нигарадам хамӯш
از این گفته هرگز نگردم خموش
Кунун низ гӯям агар ҳаст гӯш
کنون نیز گویم اگر هست گوش
Ба аз офариниши ниёӣ ман аст
به از آفرینش نیای من است
Пас он боби хайбари гушой ман аст
پس آن باب خیبر گشای من است
Ман он шаҳриёри баланди афсарам
من آن شهریار بلند افسرم
Ки духти паямбар буд модарам
که دخت پیمبر بود مادرم
Ман онам ки аз гавҳар озода ам
من آنم که از گوهر آزاده ام
Манам нуқрае каз тилло зода ам
منم نقره ای کز طلا زاده ام
Манам он баланди ахтари нури тоб
منم آن بلند اختر نور تاب
Ки момм маасту падари офтоб
که مامم مه است و پدر آفتاب
Манам он смини гавҳари обдор
منم آن ثمین گوهر آبدار
Ки зодами з ӯ лؤлؤи шоҳвор
که زادم ز او لؤلؤ شاهوار
Падарами он зафарманди бадару ҳнин
پدرم آن ظفرمند بدر و حنین
Зшмширши исломро зеби вазин
زشمشیرش اسلام را زیب وزین
Бибаред бо теғи оташфишон
ببرید با تیغ آتشفشان
Раги гардани бади гуҳари саракашон
رگ گردن بد گهر سرکشان
Ба по дошт бо шаҳриёри ҳиҷоз
به پا داشت با شهریار حجاز
Барои худо дар ду қиблаи намоз
برای خدا در دو قبله نماز
Зхрдӣ батонро ситоиш накард
زخردی بتان را ستایش نکرد
Ба ҷузи як худоро ниёйиш накард
به جز یک خدا را نیایش نکرد
Манам як тан аз панҷ оли ъабо
منم یک تن از پنج آل عبا
Буд қаҳру меҳрами сумуму сабо
بود قهر و مهرم سموم و صبا
Ба гетии шаҳи аҳли бениши манам
به گیتی شه اهل بینش منم
Ҳамон маркази офариниши манам
همان مرکز آفرینش منم
Буд ъам ман ҷаъфари номвар
بود عم من جعفر نامور
Ки додаш худо аз зумурради ду пар
که دادش خدا از زمرد دو پر
Дар он гарми ҳангома ӣ вопасин
در آن گرم هنگامه ی واپسین
Ки ҳамчун мис тафта гардад замин
که همچون مس تفته گردد زمین
Намоем аз кавсару слсбил
نماییم از کوثر و سلسبیل
Ману боб бар дӯстонмони сиблат
من و باب بر دوستانمان سبیل
Ббўсидаҳи Аҳмад ( с ) гул рӯй ман
ببوسیده احمد(ص) گل روی من
Марои хондаи райҳона ӣ хештан
مرا خوانده ریحانه ی خویشتن
Басӣ бӯса дода маро бар гулӯӣ
بسی بوسه داده مرا بر گلوی
Фузуни судаи рухсора бар рӯйу мӯӣ
فزون سوده رخساره بر روی و موی
Мрозод чун поки модари батул ( ъ )
مرازاد چون پاک مادر بتول (ع)
Мазидами лбн аз лабони расӯл ( с )
مزیدم لبن از لبان رسول (ص)
Аз он гуфт он хусрави оламин
از آن گفت آن خسرو عالمین
Ҳусайн ( ъ ) аз манаст ва манам аз ҳусайн ( ъ )
حسین (ع) از من است و منم از حسین (ع)