Яке рӯзи пайғамбари сарфароз
یکی روز پیغمبر سرفراز
Ба масҷиди дарун буд баҳри намоз
به مسجد درون بود بهر نماز
Биёмад яке марди нахҷӣри гир
بیامد یکی مرد نخجیر گیر
Биоварад аз баҳри он бе назир
بیاورد از بهر آن بی نظیر
Яке барраи оҳӯии хуши хату хол
یکی بره آهوی خوش خط و خال
Ба фаррухи ҳасан ( ъ ) додаш он бе ҳам?ил
به فرخ حسن (ع) دادش آن بی همال
Марои дили зондаҳ дар омад ба ҷӯш
مرا دل زانده در آمد به جوش
Ҳамеи хостами тобри орми хурӯш
همی خواستم تابر آرم خروش
Дили поки Фрмонгзори ҳарам
دل پاک فرمانگذار حرم
Нтобед то ман бимонами дижам
نتابید تا من بمانم دژم
Бинолед бар дарга бе ниёз
بنالید بر درگه بی نیاز
Ки ёрб ҳусайн ( ъ ) марои шоди соз
که یارب حسین (ع) مرا شاد ساز
Чу як лухт бигузашт ногуҳи здшт
چو یک لخت بگذشت ناگه زدشت
Яке модаи оҳӯи падедори гашт
یکی ماده آهو پدیدار گشت
Ба пеши андараши бача ӣ ӯ дмон
به پیش اندرش بچه ی او دمان
Биёмад бар подшоҳи замон
بیامد بر پادشاه زمان
Ба фармони яздон забон баргушод
به فرمان یزدان زبان برگشاد
Бигуфто : ки эй шоҳи равшани ниҳод
بگفتا: که ای شاه روشن نهاد
Ду кӯдаки маро буд нўшндаҳи шер
دو کودک مرا بود نوشنده شیر
Якеро змни баради нахҷӣри гир
یکی را زمن برد نخجیر گیر
Биоварад шаҳро раҳ оварад дод
بیاورد شه را ره آورد داد
Дил ман бидод дайгарӣ буд шод
دل من بداد دیگری بود شاد
Ки ногуҳи расидами згрдўн ба гӯш
که ناگه رسیدم زگردون به گوش
ЗФрхи сарвашони чархи ин хурӯш
زفرخ سروشان چرخ این خروش
Ки эй модаи оҳӯии раънои хиром
که ای ماده آهوی رعنا خرام
Бирав то ба даргоҳи хиролоном
برو تا به درگاه خیرالانام
Бабри бача ӣ хешро бо шитоб
ببر بچه ی خویش را با شتاب
Паии ҳадя ӣ он шаҳи комёб
پی هدیه ی آن شه کامیاب
Ки ӯ низ бахшад ба пӯраши ҳусайн ( ъ )
که او نیز بخشد به پورش حسین (ع)
Аз он пеш коед сиришкаши зъин
از آن پیش کاید سرشکش زعین
Ки гирди резад аз дидаи як қатраи об
که گرد ریزد از دیده یک قطره آب
Дил қудсён гардад аз ғами кабоб
دل قدسیان گردد از غم کباب
Аз он бонг бо бачаам бе ҳарос
از آن بانگ با بچه ام بی هراس
Давон омадам дорам аз ҳақи сипос
دوان آمدم دارم از حق سپاس
Ки ӣнҷои расидам аз он пештар
که اینجا رسیدم از آن پیشتر
Ки чашми ҳусайн ( ъ ) ояд аз ашки ту
که چشم حسین (ع) آید از اشک تو
Паямбар ( с ) аз он ҳол гардид шод
پیمبر (ص) از آن حال گردید شاد
Мари он аҳўкро ба ман боз дод
مر آن اهوک را به من باز داد