Набахшид дастурашони шоҳи дайн
نبخشید دستورشان شاه دین
Ҳам онон бирафтанд аз он сарзамин
هم آنان برفتند از آن سرزمین
Аз он пас фурӯд омаданд аз фалак
از آن پس فرود آمدند از فلک
Сипоҳӣ бидон сарзамин аз малик
سپاهی بدان سرزمین از ملک
Баданд он сипаҳи чору биўри ҳазор
بدند آن سپه چار و بیور هزار
Абри ноқаҳои биҳиштии савор
ابر ناقه های بهشتی سوار
Паии ёрии он худованди фард
پی یاری آن خداوند فرد
Бар оростаи тан ба рахти набард
بر آراسته تن به رخت نبرد
Илмҳояшон ҷумла аз нур буд
علم هایشان جمله از نور بود
Барояшони сипаҳдори Мансур буд
برایشان سپهدار منصور بود
Кашиданд қудсии сипаҳ ҳар тараф
کشیدند قدسی سپه هر طرف
Рада дар радаи пурҳ дар пурҳи саф
رده در رده پره در پره صف
Сипаҳдори Мансур аз он сипоҳ
سپهدار منصور از آن سپاه
Сӯии маркази шоҳи паймӯди роҳ
سوی مرکز شاه پیمود راه
Ба пӯзиши зи пушти биҳиштии саманд
به پوزش ز پشت بهشتی سمند
Фурӯд омад он қудсии арҷманд
فرود آمد آن قدسی ارجمند
Бузади бӯса бар сами икрони шоҳ
بزد بوسه بر سم یکران شاه
Бигуфт : эй шаҳи офариниши паноҳ
بگفت: ای شه آفرینش پناه
Ман ва ин сипаҳи зи осмони омадем
من و این سپه ز آسمان آمدیم
Ба хизмати гузории чмони омадем
به خدمت گزاری چمان آمدیم
Расонидаи ҷони офаринати салом
رسانیده جان آفرینت سلام
Туро дода зон пас бад-инсон паём
تو را داده زان پس بدینسان پیام
Ки ман аз ту хўшнўдми вшодмон
که من از تو خوشنودم وشادمان
Фиристод инак сипаҳи зи осмон
فرستاد اینک سپه ز آسمان
Ки ёр ту бошанд дар ин набард
که یار تو باشند در این نبرد
Бар оранд аз душманони ту гирд
بر آرند از دشمنان تو گرد
Насозам ҳам аз пойгоҳи ту кам
نسازم هم از پایگاه تو کم
Сари мӯе эй подшоҳ амам
سر مویی ای پادشاه امم
Ман инак миён бастаам устувор
من اینک میان بسته ام استوار
Ки дар ин набардат шавам дастёр
که در این نبردت شوم دستیار
Бадв гуфт фармондиҳ ӣ обу хок
بدو گفت فرمانده ی آب و خاک
Ки эй пайки яктои худованди пок
که ای پیک یکتا خداوند پاک
Магари хуфтае ? ҳон ! тўбидори шӯ
مگر خفته ای؟ هان! توبیدار شو
Бирав оҷизонро мадади кори шӯ
برو عاجزان را مدد کار شو
Бар онӣ касеро кунӣ ёварӣ
بر آنی کسی را کنی یاوری
Ки аз банда ?гий ёфта доварӣ
که از بنده گی یافته داوری
Сипеҳру замини зер фармон ӯст
سپهر و زمین زیر فرمان اوست
Ҷаҳони баста ӣ банд паймон ӯст
جهان بسته ی بند پیمان اوست
Ту аз амри ман босмони зистӣ
تو از امر من بآسمان زیستی
Агар ман набошам ту худ кистӣ ?
اگر من نباشم تو خود کیستی؟
Миннат бар гушӯдам ба парвози пар
منت بر گشودم به پرواز پر
Миннати тоҷи нусрати ниҳодам ба сар
منت تاج نصرت نهادم به سر
Зомри ҷаҳондори яздони ман
زامر جهاندار یزدان من
Равонҳо буд зери фармони ман
روان ها بود زیر فرمان من
Агар як ишорат кунам дар замон
اگر یک اشارت کنم در زمان
Барояд азин колбудҳо равон
برآید ازین کالبدها روان
На бечора аз касрати душманам
نه بیچاره از کثرت دشمنم
Ки аз дӯст аҳдӣаст бргрднм
که از دوست عهدی است برگردنم
Манам кушта ӣ ишқи ҷонони хеш
منم کشته ی عشق جانان خویش
Напечам сар аз аҳду паймони хеш
نپیچم سر از عهد و پیمان خویش
Ту ёрӣ ба ишқи абад чун кунӣ ?
تو یاری به عشق ابد چون کنی؟
Худованди худро мадад чун кунӣ ?
خداوند خود را مدد چون کنی؟
Бирав ман нахоҳам биҷузи дӯсти ёр
برو من نخواهم بجز دوست یار
Марои бас буд ёри ман дастёр
مرا بس بود یار من دستیار
Дарини дашт бояд ки ман сардаам
دراین دشت باید که من سردهم
Чу бесар шудам бар сари афсари нуҳум
چو بی سر شدم بر سر افسر نهم
Ҷаҳонӣ ки худ дар паноҳ ман аст
جهانی که خود در پناه من است
Куҷо дар хури дастгоҳ манаст ?
کجا در خور دستگاه من است؟
Бибояд кашами рахт аз ин ҷаҳон
بباید کشم رخت از این جهان
Занами харгаҳи хеш дар ломакон
زنم خرگه خویش در لامکان
Чу Мансур аз шоҳ рухсат наёфт
چو منصور از شاه رخصت نیافت
Абои лашкараши сӯии болои шитофт
ابا لشکرش سوی بالا شتافت
Ба даргоҳ яздон бигуфт офарин
به درگاه یزدان بگفت آفرین
Бигуфт ончӣ бишунид аз шоҳи дайн
بگفت آنچه بشنید از شاه دین
Хитоб омад ӯро зи арши барин
خطاب آمد او را ز عرش برین
Ки бор дигар тоз сӯии замин
که بار دگر تاز سوی زمین
Даронҷо ки ӯро буд ҷойгоҳ
درآنجا که او را بود جایگاه
Парастанда аш бош бо ин сипоҳ
پرستنده اش باش با این سپاه
Ба зуввори қабраш парастор бош
به زوار قبرش پرستار باش
Барояшони ҳамеи нур раҳмат бипош
برایشان همی نور رحمت بپاش
Ба фармони додар бо он сипоҳ
به فرمان دادار با آن سپاه
Дигар бораи Мансур бо ашки воаҳ
دگر باره منصور با اشک وآه
зи гардандаи гардон фурӯд омаданд
ز گردنده گردان فرود آمدند
Дар он сарзамин бо дуруд омаданд
در آن سرزمین با درود آمدند
Ҳам акнӯн ба гирди ҳарими ҳусайн ( ъ )
هم اکنون به گرد حریم حسین (ع)
Шаб ва рӯз гирданд бо шӯру шин
شب و روز گردند با شور و شین
Ҳамеи нур аз қубба ӣ шаҳриёр
همی نور از قبه ی شهریار
Нишонанд бар арши парвардгор
نشانند بر عرش پروردگار
Чу рафтанди онон шаҳ дод рост
چو رفتند آنان شه داد راست
Аз он кшни лашкари ҳамоварди хост
از آن کشن لشکر هماورد خواست