Чу шери худо аз паии корзор
چو شیر خدا از پی کارزار
Броҳихти он озари обдор
برآهیخت آن آذر آبدار
Бузади брсФи кин чу боди вазон
بزد برصف کین چو باد وزان
Фурӯи рехти сарҳо чу барги рузон
فرو ریخت سرها چو برگ رزان
Ҳаме хӯрд захму ҳамеи кишти мард
همی خورد زخم و همی کشت مرد
Худ вбораҳ гашта ниҳони зери гирд
خود وباره گشته نهان زیر گرد
Задӣ ҳар киро теғ барон ба фарқ
زدی هر که را تیغ بران به فرق
Зтнги сутураш бурун шуд чу барқ
زتنگ ستورش برون شد چو برق
Задӣ ҳар киро бармеони теғи тез
زدی هر که را برمیان تیغ تیز
Ду нима фитодӣ ба дашти ситез
دو نیمه فتادی به دشت ستیز
Згрди саворони дарони дору гир
زگرد سواران درآن دار و گیر
Рухи равшан рӯз шуд ҳамчуи қӣр
رخ روشن روز شد همچو قیر
Дами теғи шоҳ оташӣ барфурӯхт
دم تیغ شاه آتشی برفروخت
Тани саракашонро саросар бсухт
تن سرکشان را سراسر بسوخت
Басои зину тавсан ки шуд вожгӯн
بسا زین و توسن که شد واژگون
Савораши бузади ғӯта дар мавҷи хӯн
سوارش بزد غوطه در موج خون
Чаҳ мӯру малахи аздми теғи шоҳ
چه مور و ملخ ازدم تیغ شاه
Парокандаи гаштанди кӯфии сипоҳ
پراکنده گشتند کوفی سپاه
Ҳусайн ( ъ )у бросби паямбари савор
حسین (ع) و براسب پیمبر سوار
Ба кафи теғи шери худои устувор
به کف تیغ شیر خدا استوار
Ба гуфтан нагунҷад ки андари набард
به گفتن نگنجد که اندر نبرد
Бидон бадсиголони яздон чаҳ гирд
بدان بدسگالان یزدان چه گرد
зи баси кӯшишу гармии офтоб
ز بس کوشش و گرمی آفتاب
Вазони хӯн ки рафт аз таниши ҳамчуи об
وزان خون که رفت از تنش همچو آب
Чунон ташнаи комии бадви чираи гашт
چنان تشنه کامی بدو چیره گشت
Ки бинанда ӣ равшанаши тираи гашт
که بیننده ی روشنش تیره گشت
зи сӯзи аташи сина аш барфурӯхт
ز سوز عطش سینه اش برفروخت
Задуд дилаши ҷон ахтар бсухт
زدود دلش جان اختر بسوخت
зи тобӣ ки бади дртни равшанаш
ز تابی که بد درتن روشنش
Ба бар тафта шуд оҳанӣни ҷавшанаш
به بر تفته شد آهنین جوشنش
Ақиқи лабаши гашти ҳамранги машк
عقیق لبش گشت همرنگ مشک
Забони дрдҳони гашт чун чӯби хушк
زبان دردهان گشت چون چوب خشک
Збси тишнагии шоҳ аз корзор
زبس تشنگی شاه از کارزار
Аннанро битобед зӣ равад бор
عنان را بتابید زی رود بار