Здўрш чу умр ва бен ҳуҷҷоҷ дид
زدورش چو عمر و بن حجاج دید
Бидон рўдбонон хурӯшӣ кашид
بدان رودبانان خروشی کشید
Ки инак чу сайли дмони шаҳриёр
که اینک چو سیل دمان شهریار
Ба так ронда ояд сӯии рӯдбор
به تک رانده آید سوی رودبار
Шаҳӣ бар зада остини ялӣ
شهی بر زده آستین یلی
Ки дар қолаб ӯст қалби алӣ
که در قالب اوست قلب علی
Гар ин жарфи дарё дар ояд ба равад
گر این ژرف دریا در آید به رود
Ба мо модронмон кунад рӯи дуруд
به ما مادرانمان کند رو درود
Бигирӣд роҳаш чу торики меғ
بگیرید راهش چو تاریک میغ
Бадв ҳамла оред бо тиру теғ
بدو حمله آرید با تیر و تیغ
Саворони ҷангии ҳазорӣ чаҳор
سواران جنگی هزاری چهار
Гирифтанд раҳ бар ҷҳоншҳрёр
گرفتند ره بر جهانشهریار
Чу дид он ҷаҳони далерии зи давр
چو دید آن جهان دلیری ز دور
Сар равадро пари савору сутур
سر رود را پر سوار و ستور
Бузади асб ва омад чу боди вазон
بزد اسب و آمد چو باد وزان
зи ғайрати ҳамеи лаб ба дандони газон
ز غیرت همی لب به دندان گزان
Чу наздики он бадсиголон расед
چو نزدیک آن بدسگالان رسید
Баровард теғ ва хурӯшӣ кашид
برآورد تیغ و خروشی کشید
Манам гуфт бар офариниши эмом
منم گفت بر آفرینش امام
Ба дастами замину замонро зимом
به دستم زمین و زمان را زمام
Паямбари нажодами алӣ ( ъ ) гавҳарам
پیمبر نژادم علی (ع) گوهرم
Бародари ҳасан ( ъ ) Фотима ( с ) модарам
برادر حسن (ع) فاطمه (س) مادرم
Мабандед бар ман раҳ равад об
مبندید بر من ره رود آب
Чу нишнид аз он девсорон ҷавоб
چو نشنید از آن دیو ساران جواب
Бадишони яке ҳамла бинмуд сахт
بدیشان یکی حمله بنمود سخت
Казон тира шуд рӯз бар шӯри бахт
کزان تیره شد روز بر شور بخت
Зхўни ялони хусрави коинот
زخون یلان خسرو کاینات
Равон кард равадӣ дигар бар Фурот
روان کرد رودی دگر بر فرات
Лаб равад аз кушта ӣ он сипоҳ
لب رود از کشته ی آن سپاه
Яке пушта шуд сар кашида ба моҳ
یکی پشته شد سر کشیده به ماه
Чўзони рўдбонон гуруҳе бикушт
چوزان رودبانان گروهی بکشت
Ба шамшер барону захми дурушт
به شمشیر بران و زخم درشت
Гурезон шуданд аз бар он ҷаноб
گریزان شدند از بر آن جناب
зи пас оташи теғ ва аз пеши об
ز پس آتش تیغ و از پیش آب
з бимаш задӣ хасм бар хасми теғ
ز بیمش زدی خصم بر خصم تیغ
Ки бар худ кунад бози роҳи криғ
که بر خود کند باز راه کریغ
Раҳи об чун боз шуд бо шитоб
ره آب چون باز شد با شتاب
Бияфканад асби ниёро дар об
بیفکند اسب نیا را در آب
Чу дарёии ҷӯшон бар омад ба равад
چو دریای جوشان بر آمد به رود
Лаб аз оташу дили пар аз тираи дӯд
لب از آتش و دل پر از تیره دود
Чунон ташна буд он шаҳаншоҳи фард
چنان تشنه بود آن شهنشاه فرد
Ки ҷон аз таниши хост парвоз кард
که جان از تنش خواست پرواز کرد
Чунон низ бади ташнаи раҳвор ӯ
چنان نیز بد تشنه رهوار او
Ту гуфтӣ ҳамин дам бихобад ба рӯ
تو گفتی همین دم بخوابد به رو
Фурӯи ҳашт бар гарданаши шаҳи лагом
فرو هشت بر گردنش شه لگام
Бадв гуфт : к-эии бора ӣ тези гом
بدو گفت: کای باره ی تیز گام
Туе ташна ва ман зтўи ташна тар
تویی تشنه و من زتو تشنه تر
Нанӯшам аз ин оби ширини магар
ننوشم از این آب شیرین مگر
Банушӣ ту вау роҳии зи илтиҳоб
بنوشی تو و و راهی ز التهاب
Барафрошт сари бора аз рӯй об
برافراشت سر باره از روی آب
Ҳаме зо бигирист он неки пай
همی زا بگریست آن نیک پی
Ҳаме кард бо срошорт ки не
همی کرد با سراشارت که نی
Муроди онкӣ ӣ шоҳ бар зулҷаноҳ
مراد آنکه ی شاه بر ذوالجناح
Мароин об хӯрдан набошад мубоҳ
مراین آب خوردن نباشد مباح
Гар аз тишнагӣ ҷон сипорам дуруст
گر از تشنگی جان سپارم درست
Нанӯшам магар худ банушӣ нахуст
ننوشم مگر خود بنوشی نخست
Ба оромиши бораи он комёб
به آرامش باره آن کامیاب
ДўкФро фурӯ кард дар рези об
دوکف را فرو کرد در ریز آب
Бёкнд ва оварад пеши даҳон
بیاکند و آورد پیش دهان
Бигуфто ба асби паямбар ки ҳон
بگفتا به اسب پیمبر که هان
Ман инак бёшомм эй тези ҳуш
من اینک بیاشامم ای تیز هوش
Ту низ оби чндонкаҳ хоҳӣ бануш
تو نیز آب چندانکه خواهی بنوش
Чу душман бидид онкии он комёб
چو دشمن بدید آنکه آن کامیاب
Муҳайёӣ онаст кошомди об
مهیای آنست کاشامد آب
зи сайри обӣ ӯ ҳаросон шуданд
ز سیر آبی او هراسان شدند
з неру гирифтяш тарсон шуданд
ز نیرو گرفتیش ترسان شدند
Изоишони яке ҳилтӣ соз кард
ازایشان یکی حیلتی ساز کرد
Ба сӯии шаҳаншоҳ овоз кард
به سوی شهنشاه آواز کرد
Ки ту об май нӯшӣу кӣнаи хоҳ
که تو آب می نوشی و کینه خواه
Ба тороҷи афтода дар хаймаи гоҳ
به تاراج افتاده در خیمه گاه
ЗгФтор ӯ шоҳи яздони параст
زگفتار او شاه یزدان پرست
Биафшонад броби об аз ду даст
بیفشاند برآب آب از دو دست
зи ғайрати аташро фаромӯш кард
ز غیرت عطش را فراموش کرد
Шарори ғамаши рахна дар ҳуш кард
شرار غمش رخنه در هوش کرد
Лаби ташна берун шуд аз равад об
لب تشنه بیرون شد از رود آب
Бузади хешро бар сипаҳ бо шитоб
بزد خویش را بر سپه با شتاب
Зхшми ончунон теғ мезад ки меҳр
زخشم آنچنان تیغ می زد که مهر
зи бимаш ниҳон шуд ба бурҷи сипеҳр
ز بیمش نهان شد به برج سپهر
Хурушон ҳаме ронад сӯии ҳарам
خروشان همی راند سوی حرم
Ҳамеи кушта май рехт бар рӯй ҳам
همی کشته می ریخت بر روی هم
Аз он равад то назд харгоҳи шоҳ
از آن رود تا نزد خرگاه شاه
Бикушт аз сипаҳи чорсди рзмхўоаҳ
بکشت از سپه چارصد رزمخواه
Чу омад ба наздик харгаҳ бидид
چو آمد به نزدیک خرگه بدید
Ки найранги бдончаҳ аз вай шунид
که نیرنگ بدآنچه از وی شنید
Ба ногуҳ шуниданд аҳли ҳарам
به ناگه شنیدند اهل حرم
Хурӯшидани асб шоҳ амам
خروشیدن اسب شاه امم