Биёмад дар он лаҳза бо ашки воаҳ

بیامد در آن لحظه با اشک و آه

Навони шаҳрбону ба наздики шоҳ

نوان شهربانو به نزدیک شاه

Бёзид бар домани шоҳи чанг

بیازید بر دامن شاه چنگ

зи хӯни мижаи хокро карда ранг

ز خون مژه خاک را کرده رنگ

Ҳаме гуфт зор эй паноҳи змн

همی گفت زار ای پناه زمن

Маи чархи дайни подшоҳи змн

مه چرخ دین پادشاه زمن

Пас аз ту маро кист фарёди рас ?

پس از تو مرا کیست فریادرس؟

Азизат надорад дар ин дашти кас

عزیزت ندارد در این دشت کس

Надорам дигар бо асирии шикеб

ندارم دگر با اسیری شکیب

Казин пеши дидстм аз ваии наҳиф

کزین پیش دیده‌ستم از وی نهیب

Ба ҷони алии пӯри бемори ман

به جان علی پور بیمار من

Бибахшоӣ бар ҳолати зори ман

ببخشای بر حالت زار من

Бабри зини диёрам ба ҷой дигар

ببر زین دیارم به جای دگر

Ба эъҷоз эй шоҳи пирӯзгар

به اعجاز ای شاه پیروزگر

Бадв гуфт шоҳаншаҳ эй ҷуфти пок

بدو گفت شاهنشه ای جفت پاک

Мадор аз асирӣ ба дили ҳеҷ бок

مدار از اسیری به دل هیچ باک

Набошад касеро ба ту дастрас

نباشد کسی را به تو دسترس

Туро ёр парвардгорасту бас

تو را یار پروردگار است و بس

Чу ман куштаи гаштам ба теғи сипоҳ

چو من کشته گشتم به تیغ سپاه

Бияёд самандами сӯии хаймаи гоҳ

بیاید سمندم سوی خیمه گاه

Стомши зхўнм шудаи лаъли ранг

ستامش ز خونم شده لعل رنگ

Нигун аз буриши зини бигусастаи танг

نگون از برش زین بگسسته تنگ

Ту кун устувори он нигунсори зин

تو کن استوار آن نگونسار زین

Бикаш тангу бркўҳаҳ ӣ ӯ нишин

بکش تنگ و بر کوههٔ او نشین

Аннанро бидон боди паймои гузор

عنان را بدان باد پیما گذار

Ба ҷое ки хоҳӣ шавад раҳсипор

به جایی که خواهی شود رهسپار

Ба ҳамроҳи ту ман Аннан дар Аннан

به همراه تو من عنان در عنان

Ба тан гар ниёем биёям ба ҷон

به تن گر نیایم بیایم به جان

Буд ёвару ёри ту кирдигор

بود یاور و یار تو کردگار

Бирав зии сарои пардау ғами мадор

برو زی سراپرده و غم مدار

Чу аз кори бадрӯди аҳли ҳарам

چو از کار بدرود اهل حرم

Бипардохт он подшоҳ амам

بپرداخت آن پادشاه امم