Нишаст аз бар бора ӣ тези гирд
نشست از بر باره ی تیز گرد
Дигар бораи оҳанг пигор кард
دگر باره آهنگ پیگار کرد
Бузади наъра чун ҳайдари пуршукӯҳ
بزد نعره چون حیدر پرشکوه
Мубориз талаб кард аз он гуруҳ
مبارز طلب کرد از آن گروه
Ба размаш наомад касе зон сипоҳ
به رزمش نیامد کسی زان سپاه
Ки пар бим буданд аз теғи шоҳ
که پر بیم بودند از تیغ شاه
Равони набӣ ( с ) , довари авлиё
روان نبی (ص)، داور اولیا
Худованди дайн , мазҳари кибриё
خداوند دین، مظهر کبریا
Ба дастии ҳилоли сипеҳри зафар
به دستی هلال سپهر ظفر
Ба даст дигар офтоби сипар
به دست دگر آفتاب سپر
Саманди расӯли худои зери рон
سمند رسول خدا زیر ران
Бузади брсФи он сипоҳи гарон
بزد برصف آن سپاه گران
Нур дид дарҳами зи шамшери шоҳ
نور دید درهم ز شمشیر شاه
Сафи майманаи майсараи қалбгоҳ
صف میمنه میسره قلبگاه
Ба гӯш омадӣ наъра ӣ зулҷаноҳ
به گوش آمدی نعره ی ذوالجناح
Гуҳ аз соқау гуҳи камӣни гуҳи ҷиноҳ
گه از ساقه و گه کمین گه جناح
Чунон лашгар аз бимаш афрӯхтанд
چنان لشگر از بیمش افروختند
Ки купол бар фарқ ҳам кӯфтанд
که کوپال بر فرق هم کوفتند
Гурезони писар бар падари кӯси зан
گریزان پسر بر پدر کوس زن
Шудаи марди бечора монанди зан
شده مرد بیچاره مانند زن
зи ҷавлони асбону анбӯҳи гирд
ز جولان اسبان و انبوه گرد
Сияҳ шуд бар гунбади лоҷувард
سیه شد بر گنبد لاجورد
Зтоби аташи хусрави коинот
زتاب عطش خسرو کاینات
Дигар бора дар тохти сӯии Фурот
دگر باره در تاخت سوی فرات
Нигаҳбон равадаш чу аз давр дид
نگهبان رودش چو از دور دید
Хурӯшӣ ба ёрони худ бар кашид
خروشی به یاران خود بر کشید
Ки гиред биравӣ сари роҳи танг
که گیرید بروی سر راه تنگ
Ба шамшер барону тири хаданг
به شمشیر بران و تیر خدنگ
Саворони сӯии шоҳ дар тохтанд
سواران سوی شاه در تاختند
Бадви тиру теғу синони охтнд
بدو تیر و تیغ و سنان آختند
Ба як ҳамла кард он худовандгор
به یک حمله کرد آن خداوندگار
Тиҳӣ аз саворон сар равад бор
تهی از سواران سر رود بار
Даромад дарони мавҷи зани оби сард
درآمد درآن موج زن آب سرد
Яке ркўаҳ будаш пар аз об кард
یکی رکوه بودش پر از آب کرد
Ба пеши даҳони барадаши он назир
به پیش دهان بردش آن نظیر
Нигаҳ кард ва дидаш ҳсин намир
نگه کرد و دیدش حصین نمیر
Сараши гашт аз рашки он пар задуд
سرش گشت از رشک آن پر زدود
Яке тири андар камон ронад зуд
یکی تیر اندر کمان راند زود
Чун он тир парон биҷуст аз кушод
چون آن تیر پران بجست از گشاد
Биёмад лаби шоҳро бӯса дод
بیامد لب شاه را بوسه داد
Ки шоҳои лаб аз об хӯрдан бабанд
که شاها لب از آب خوردن ببند
Ки обишхур туаст чархи баланд
که آبشخور توست چرخ بلند
Кашид он хаданг аз даҳони шаҳриёр
کشید آن خدنگ از دهان شهریار
Шуд аз хӯни аўлъгўни рӯдбор
شد از خون اولعگون رودبار
Бидонаст он довари инсу ҷон
بدانست آن داور انس و جان
Ки бояд супурданаши лаби ташнаи ҷон
که باید سپردنش لب تشنه جان
зи дарёи лаб хушк омад бурун
ز دریا لب خشک آمد برون
Равон аз даҳон карда сайлоби хӯн
روان از دهان کرده سیلاب خون
Гирифтанд гардиши сипаҳи бидрнг
گرفتند گردش سپه بیدرنگ
Ба зубину теғу синону хаданг
به زوبین و تیغ و سنان و خدنگ
Шаҳаншоҳ аз эшон накард инчи бок
شهنشاه از ایشان نکرد ایچ باک
Сари пари зи шӯру дилии хашмнок
سر پر ز شور و دلی خشمناک
Аз эшон басии хасм номӣ бикушт
از ایشان بسی خصم نامی بکشت
Дигар бора бар вай намуданд пушт
دگر باره بر وی نمودند پشت
Чу шимур инчунин дид гуфто : тФў
چو شمر اینچنین دید گفتا: تفو
Ба рӯй шумо қавм бе обрӯ
به روی شما قوم بی آبرو
Ки бечора гаштед аз як савор
که بیچاره گشتید از یک سوار
Гурезон шавед аз буриш чанд бор
گریزان شوید از برش چند بار
Битозеду гирди варои яксара
بتازید و گرد ورا یکسره
Бигирӣд чун нуқтаро доира
بگیرید چون نقطه را دایره
Бдўноўку теғу ханҷари занед
بدوناوک و تیغ و خنجر زنید
Зболои зин бар замин афканед
زبالای زین بر زمین افکنید
Сипаҳи яксараи асб кин тохтанд
سپه یکسره اسب کین تاختند
Ба шаҳи теғу ханҷари биФрохтнд
به شه تیغ و خنجر بیفراختند
Ба як ҳамлаи фарзанди хиролоном
به یک حمله فرزند خیرالانام
Пароканда кард он сипаҳро тамом
پراکنده کرد آن سپه را تمام
На аз теғи андеша будаш на тир
نه از تیغ اندیشه بودش نه تیر
Басии кишти дунони шамшери гир
بسی کشت دونان شمشیر گیر
Чу ин дид шимури табаи рӯзгор
چو این دید شمر تبه روزگار
Шуд аз гуфта ӣ хештани шармсор
شد از گفته ی خویشتن شرمسار
Ба солор лашгар бигуфт он палид
به سالار لشگر بگفت آن پلید
Ки чашмии чунин шер ҷангӣ надид
که چشمی چنین شیر جنگی ندید
Гумонами змнӣ гар шавад пари зумуррад
گمانم زمنی گر شود پر زمرد
Аз эшон برارد ба як лаҳзаи гирд
از ایشان برآرد به یک لحظه گرد
Надидам ки як мард беёру кас
ندیدم که یک مرد بی یار و کس
На пушт ва на ёвар на фарёди рас
نه پشت و نه یاور نه فریاد رس
Ба чашми андараши наъши пайванду ёр
به چشم اندرش نعش پیوند و یار
Ба гӯши андараши бонги Тифлони зор
به گوش اندرش بانگ طفلان زار
Рӯонаши змрги писари пари зи сӯз
روانش زمرگ پسر پر ز سوز
Нанӯшида оби гуворои се рӯз
ننوشیده آب گوارا سه روز
Чунонаш буд дил ба ҷони устувор
چنانش بود دل به جان استوار
Напечед сар аз разми чандини савор
نپیچید سر از رزم چندین سوار
Магари ин писари куштаи пӯри алӣ ( ъ )
مگر این پسر کشته پور علی (ع)
Ки бар вай ба пои омадаи пари дилӣ
که بر وی به پای آمده پر دلی
Гувоҳии даҳуми сибти пайғамбар ( с ) аст
گواهی دهم سبط پیغمبر (ص) است
Ба мардонагии вориси ҳайдар ( ъ ) аст
به مردانگی وارث حیدر (ع) است
Чу афканд бисёр марду саманд
چو افکند بسیار مرد و سمند
Сӯй марказ омад шаҳи арҷманд
سوی مرکز آمد شه ارجمند
Ба ногуҳи яке марди жулидаи мӯӣ
به ناگه یکی مرد ژولیده موی
Ки дайнро бадии толибу ростгӯӣ
که دین را بدی طالب و راستگوی
Ба чашм андар омад шаҳаншоҳ ро
به چشم اندر آمد شهنشاه را
Ки пимоидии сӯй ӯ роҳ ро
که پیمایدی سوی او راه را