Чу лшгргаҳи шоҳи аҳли вло
چو لشگرگه شاه اهل ولا
Тиҳӣ монад дар арса ӣ Карбало
تهی ماند در عرصه ی کربلا
Зхўишони вёрони он шаҳриёр
زخویشان ویاران آن شهریار
Намонад андари он рзмгаҳи як савор
نماند اندر آن رزمگه یک سوار
Бдонсони казин пеш тар гуфта гашт
بدانسان کزین پیش تر گفته گشت
Ҷаҳони нома ӣ умрашони дрнўшт
جهان نامه ی عمرشان درنوشت
Бимонад андари он паҳнаи фархундаи шоҳ
بماند اندر آن پهنه فرخنده شاه
На пӯру бародар на ёру сипоҳ
نه پور و برادر نه یار و سپاه
Ба ҷои пӯри бемор будаш яке
به جا پور بیمار بودش یکی
Дигар шер хора гузин кӯдакӣ
دگر شیر خواره گزین کودکی
Пар аз тири вшмшири он сарзамин
پر از تیر وشمشیر آن سرزمین
Дили шер аз он рзмгаҳи саҳмгин
دل شیر از آن رزمگه سهمگین
Дурахшони синонҳо карон то карон
درخشان سنان ها کران تا کران
Каллаи худ бар фарқи ҷанги оварон
کله خود بر فرق جنگ آوران
зи овои шипўру асби всўор
ز آوای شیپور و اسب وسوار
Сари чархи гардандаи андари даввор
سر چرخ گردنده اندر دوار
Шаҳаншоҳ чун хешро фард дид
شهنشاه چون خویش را فرد دید
Шарари бори оҳӣ здл баркашид
شرر بار آهی زدل برکشید
Зиксў нигаҳ кард брдшти ҷанг
زیکسو نگه کرد بردشت جنگ
Заминро зи бадхоҳ худ дид танг
زمین را ز بدخواه خود دید تنگ
Ҳаме теғ диду савору саманд
همی تیغ دید و سوار و سمند
Ба « ҳилли ман мубориз » навоҳо баланд
به «هل من مبارز» نواها بلند
зи сӯй дигар дид ёрони хеш
ز سوی دگر دید یاران خویش
Раҳи нестӣ ҷумла бигрифта пеш
ره نیستی جمله بگرفته پیش
Илми гашти пасту сипаҳбади нигун
علم گشت پست و سپهبد نگون
Бару ёли фарзанди рангин ба хӯн
بر و یال فرزند رنگین به خون
Ба парда саро дид бо чашм тар
به پرده سرا دید با چشم تر
Занон мӯӣ кун кӯдакони мӯя гар
زنان موی کن کودکان مویه گر
Дили нозукаши гашти лабрези дард
دل نازکش گشت لبریز درد
Бар оварад сари сӯии яздони фард
بر آورد سر سوی یزدان فرد
Бигуфто : ки эй поки парвардгор
بگفتا: که ای پاک پروردگار
Ту бинӣ ки ин фирқа ӣ нобакор
تو بینی که این فرقه ی نابکار
Чаҳ созанд бо пӯри пайғамбарат
چه سازند با پور پیغمبرت
Натарсанд аз пурсишу кайфарат
نترسند از پرسش و کیفرت
Сипас гашти омода ӣ корзор
سپس گشت آماده ی کارزار
Бадви дида ӣ чарх бигирист зор
بدو دیده ی چرخ بگریست زار
Ҳар ончии набӣ ( с ) дошт бе кам вкост
هر آنچه نبی(ص) داشت بی کم وکاست
Зпо то ба сар кард брхўиши рост
زپا تا به سر کرد برخویش راست
Ба зини саманд паямбар нишаст
به زین سمند پیمبر نشست
Взўи найза ӣ обдодаҳ , ба даст
وزو نیزه ی آبداده، به دست