Яке нуқта шуд майманау майсара
یکی نقطه شد میمنه و میسره
зи шамшери шаҳи гирди он доира
ز شمشیر شه گرد آن دایره
Саворӣ ки он теғ бар вай расед
سواری که آن تیغ بر وی رسید
Дигар чеҳра ӣ зиндагонӣ надид
دگر چهره ی زندگانی ندید
Шуд аз боди гардони разми озмоӣ
شد از باد گردان رزم آزمای
Фаромӯш , пайкори шери худоӣ
فراموش، پیکار شیر خدای
зи шавқи шаҳодат чунон гашта маст
ز شوق شهادت چنان گشته مست
Ки афканди якбораи аспри зи даст
که افکند یکباره اسپر ز دست
Бар найзау новаки чори пар
بر نیزه و ناوک چار پر
Сар ва сина додӣ ба ҷои сипар
سر و سینه دادی به جای سپر
зи шамшеру тири сипоҳи палид
ز شمشیر و تیر سپاه پلید
Фузун бар таниши захм корӣ расед
فزون بر تنش زخم کاری رسید
Кас аз халқи захми тани шаҳриёр
کس از خلق زخم تن شهریار
Надонад ки чанд омад андари шумор
نداند که چند آمد اندر شمار
Валикини гуруҳеи зи аҳли сухан
ولیکن گروهی ز اهل سخن
Нбштнд дар нома ӣ хештан
نبشتند در نامه ی خویشتن
Ки захми тани он эмом амам
که زخم تن آن امام امم
Ҳазорӣ ду бӯдааст панҷоҳ , кам
هزاری دو بوده است پنجاه، کم
Зпишонии шаҳи бадӣ то ба ноф
زپیشانی شه بدی تا به ناف
Пар аз захми пайкони хорои шикоф
پر از زخم پیکان خارا شکاف
Бирав сина аш доштӣ захм , бас
برو سینه اش داشتی زخم، بس
Ки дар ҷанг пушташ намедид кас
که در جنگ پشتش نمی دید کس
Пас аз ҳамлаи фарзанди шери худоӣ
پس از حمله فرزند شیر خدای
Дамии хост косўдаҳ монад ба ҷой
دمی خواست کآسوده ماند به جای
Яке сангдили хасм сангӣ задаст
یکی سنگدل خصم سنگی زدست
Бияфканаду пешонии шаҳи шикаст
بیفکند و پیشانی شه شکست
Равони гашти хӯн бар рухи пок ӯ
روان گشت خون بر رخ پاک او
Бишуд парда бар чашми намнок ӯ
بشد پرده بر چشم نمناک او
Баровард домони пероҳанаш
برآورد دامان پیراهنش
Ки хӯни бистарад аз рухи равшанаш
که خون بسترد از رخ روشنش
Сипедии зноФши падедори гашт
سپیدی زنافش پدیدار گشت
Битобед нураш дар он пҳндшт
بتابید نورش در آن پهندشت
Ба ногуҳ шуд аз шаст шавамӣ бурун
به ناگه شد از شست شومی برون
Хадангии се паҳлавӣ , заҳри обгун
خدنگی سه پهلوی، زهر آبگون
Биёмад дмони тири он руспӣ
بیامد دمان تیر آن روسپی
Бузади бӯса бар бӯсаи гоҳи набӣ
بزد بوسه بر بوسه گاه نبی
Чу бинишаст он тири шаҳро ба ноф
چو بنشست آن تیر شه را به ناف
Ба ҷои худо андар омад шикоф
به جای خدا اندر آمد شکاف
Гузашт аз бар қалб ва аз пушти сар
گذشت از بر قلب و از پشت سر
Бар оварад он новаки чори пар
بر آورد آن ناوک چار پر
Шҳншаҳи рух аз ашк дрхўн кашид
شهنشه رخ از اشک درخون کشید
зи пушти худ он тир берун кашид
ز پشت خود آن تیر بیرون کشید
Бигуфто : ба номи худои ҷаҳон
بگفتا: به نام خدای جهان
Ба ойини пайғамбари меҳрбон
به آیین پیغمبر مهربان
Шудам кушта дар роҳи издни хеш
شدم کشته در راه یزدن خویش
Гирифтанами раҳи бангаи қурби пеш
گرفتنم ره بنگه قرب پیش
Чу донистӣ он хӯни поки арбаҳи хок
چو دانستی آن خون پاک اربه خاک
Бирезад , шавад мардумонаши ҳалок
بریزد، شود مردمانش هلاک
Ҳамеи прнмўдӣ аз он хӯни ду даст
همی پرنمودی از آن خون دو دست
Фишондяш бар сӯии болои зпст
فشاندیش بر سوی بالا زپست
Яке қатра аз он наомад фурӯд
یکی قطره از آن نیامد فرود
Ҳамоно шафақи сурхӣ аз ваии рабӯд
همانا شفق سرخی از وی ربود
Пас онгоҳи як лухт аз он хӯни пок
پس آنگاه یک لخت از آن خون پاک
Биндўд бар чеҳра ӣ тобнок
بیندود بر چهره ی تابناک
Ҳаме гуфт : хоҳам чунин сурх рӯй
همی گفت: خواهم چنین سرخ روی
Шавам пеши яздони худ розгўӣ
شوم پیش یزدان خود رازگوی
Аз он захми кории тани шаҳриёр
از آن زخم کاری تن شهریار
Бишуд суст дар кӯшиши корзор
بشد سست در کوشش کارزار
Чу огоҳ шуд душмани тираи бахт
چو آگاه شد دشمن تیره بخت
з ҳар сӯи бадв ҳамла оварад сахт
ز هر سو بدو حمله آورد سخت
Задандаш ба пайкари ҳамеи теғу тир
زدندش به پیکر همی تیغ و تیر
Баромад ба гардуни ғўи дору гир
برآمد به گردون غو دار و گیر
Шҳншаҳ бидон нотавонии зи зин
شهنشه بدان ناتوانی ز زین
Бияфканад баси ҷангҷӯ бар замин
بیفکند بس جنگجو بر زمین
Ба ногуҳ биҷуст аз камӣни ҳамчуи тир
به ناگه بجست از کمین همچو تیر
Дадӣ , ном ӯ молики ибни исир
ددی، نام او مالک ابن یسیر
Яке теғ зад бар сари шаҳриёр
یکی تیغ زد بر سر شهریار
Казон гашти шқи алқмри ошкор
کزان گشت شق القمر آشکار
Фурӯи рехти хӯн бар бирав ҷавшанаш
فرو ریخت خون بر برو جوشنش
Чу шом ба ғами гашти равшани таниш
چو شام به غم گشت روشن تنش
Шҳншаҳ бадв гуфт : эй нобакор
شهنشه بدو گفت: ای نابکار
Ббрдӣ чаҳ бадбахти теғӣ ба кор
ببردی چه بدبخت تیغی به کار
Бад-ӣни даст аз обу нони ҷаҳон
بدین دست از آب و نان جهان
Нагардад агар Комронати даҳон
نگردد اگر کامرانت دهان
Шунидам зи нафрини он шаҳриёр
شنیدم ز نفرین آن شهریار
БиФтоди дасти бдохтри зкор
بیفتاد دست بداختر زکار
Бхшкидии андари сумуми тамӯз
بخشکیدی اندر سموم تموز
Надидӣ дар он ҷунбишии ҳеҷ рӯз
ندیدی در آن جنبشی هیچ روز
Ба конӯн ва ташарин ҳамеи рехти хӯн
به کانون و تشرین همی ریخت خون
Чунин буд то шуд ба дӯзахи дарун
چنین بود تا شد به دوزخ درون
Аз он пас шҳншаҳи зи разми сипоҳ
از آن پس شهنشه ز رزم سپاه
Аннанро битобед зии хаймаи гоҳ
عنان را بتابید زی خیمه گاه
Ки захми сарашро бибандади ҳаме
که زخم سرش را ببندد همی
Бибинад рухи биксонро дамӣ
ببیند رخ بیکسان را دمی
Чу омад ба наздики пардаи сарой
چو آمد به نزدیک پرده سرای
Бар оварад овои зхшкидаҳ ноӣ
بر آورد آوا زخشکیده نای
Занонро ҳама бар забони баради ном
زنان را همه بر زبان برد نام
з ман гуфт бодои шуморо салом
ز من گفت بادا شما را سلام