Нҳштии нишонеи зи мардонишон
نهشتی نشانی ز مردانشان
Ки буданд ҳар як ба мардӣ , нишон
که بودند هر یک به مردی، نشان
Дар ин дашт монадӣ ба ҷо чанд зан
در این دشت ماندی به جا چند زن
Гирифтори як дашти шамшери зан
گرفتار یک دشت شمشیر زن
Дигар кӯдакӣ чанд нобардаи рӯз
دگر کودکی چند نابرده روز
Рӯонишони зи тоби аташи пари зи сӯз
روانشان ز تاب عطش پر ز سوز
Дариғо ки афтод дастами зкор
دریغا که افتاد دستم زکار
Саропоем аз теғ кин шуд фигор
سراپایم از تیغ کین شد فگار
Наёрам дигар ронад теғи ду сар
نیارم دگر راند تیغ دو سر
Паии ёрии аҳли байти падар
پی یاری اهل بیت پدر
Пас аз ман дариғо надоранд кас
پس از من دریغا ندارند کس
На ёр ва на муҳаррам на фарёдрас
نه یار و نه محرم نه فریادرس
Дамии дигари ин бонувони коФтоб
دمی دیگر این بانوان کافتاب
Надидааст бар рӯишон бе ниқоб
ندیده است بر رویشان بی نقاب
Ҳама зор гирданду аштрсўор
همه زار گردند و اشترسوار
Дар ин дашт бо гӯш бе гӯшвор
در این دشت با گوش بی گوشوار
Касе ҳаст оё дар ин размгоҳ
کسی هست آیا در این رزمگاه
Ки ин биксонро бубахшад паноҳ ?
که این بیکسان را ببخشد پناه؟
Маро низ обӣ диҳад пеш аз он
مرا نیز آبی دهد پیش از آن
Ки аз ташна комӣ шавам бе равон
که از تشنه کامی شوم بی روان
Касе гӯш наниҳод бар зорӣ аш
کسی گوش ننهاد بر زاری اش
Накарданд кам аз дили озорӣ аш
نکردند کم از دل آزاری اش
Баровард сари сӯии боло ва гуфт
برآورد سر سوی بالا و گفت
Ки эй довари ошкор ва наҳуфт
که ای داور آشکار و نهفت
Балоё ки мебугзарад бар серум
بلایا که می بگذرد بر سرم
Чу ту хоҳӣ аз он шикеб оварам
چو تو خواهی از آن شکیب آورم
Биҷуз ту надонам ба худ подшоҳ
بجز تو ندانم به خود پادشاه
Нахоҳам биҷузи остонати паноҳ
نخواهم بجز آستانت پناه
Бибахшоӣ бар ҳоли овораи гон
ببخشای بر حال آواره گان
Ки ҳастӣ ту ғмхўори бечораи гон
که هستی تو غمخوار بیچاره گان
Ҳаме гуфт ва аз дида май рехти об
همی گفت و از دیده می ریخت آب
зи осеби захм аз таниши рафтаи тоб
ز آسیب زخم از تنش رفته تاب
Чу онкас ки аз заҳри дандони мор
چو آنکس که از زهر دندان مار
Бипечад ба худ бар кашад нолаи зор
بپیچد به خود بر کشد ناله زار
Бипечед бар хеш ва бар зад хурӯш
بپیچید بر خویش و بر زد خروش
Сарвашон ба бонгаш ниҳоданд гӯш
سروشان به بانگش نهادند گوش
Ба базмӣ ки ғамро дарав нест
به بزمی که غم را درو نیست
Зондўаҳи шаҳи рӯҳ қудсӣ гирист
زاندوه شه روح قدسی گریست
Ҳамаи қудсён мӯя карданд зор
همه قدسیان مویه کردند زار
Грстнд бар зории шаҳриёр
گرستند بر زاری شهریار