Бигуфтанд : к-эии довари додрас

بگفتند: کای داور دادرس

Ки фарёд рас нест ғайр аз ту кас

که فریاد رس نیست غیر از تو کس

Туе онкигирӣ ҷазоро ту сахт

تویی آنکه گیری جزا را تو سخت

Ҳамеи бинии ин мардуми тираи бахт

همی بینی این مردم تیره بخت

Чаҳ созанд бо пӯри пайғамбарат

چه سازند با پور پیغمبرت

Куҷо рафт он сахтии кайфарат ?

کجا رفت آن سختی کیفرت؟

Аз ин сахттар зулм ва бедод нест

از این سخت تر ظلم و بیداد نیست

Ту донеи мукофоти ин кор чист ?

تو دانی مکافات این کار چیست؟

Ба фаррухи сарвашони арши барин

به فرخ سروشان عرش برین

Нидо омад аз сӯии ҷони офарин

ندا آمد از سوی جان آفرین

Ки бар зрўаҳ ӣ арш ман бингаред

که بر ذروه ی عرش من بنگرید

Бибинед онро ки боист дид

ببینید آن را که بایست دید

Бидиданд дрърш каз сӯии рост

بدیدند درعرش کز سوی راست

Яке шоҳ дар пеши яздон ба пост

یکی شاه در پیش یزدان به پاست

Намоз оварад дар бар кирдигор

نماز آورد در بر کردگار

Падед аз Рахши нури парвардгор

پدید از رخش نور پروردگار

Бифармуд яздон ки ин тоҷўр

بفرمود یزدان که این تاجور

Буд қоими оли хиролбшр ( с )

بود قائم آل خیرالبشر (ص)

Ба шамшери ин шоҳ костодаҳ аст

به شمشیر این شاه کاستاده است

з баҳр бидон кайфар омода аст

ز بهر بدان کیفر آماده است

Намудем ман аз қатли иҳёии пок

نمودم من از قتل یحیای پاک

Гуруҳеи кшн аз яҳудёни ҳалок

گروهی کشن از یهودیان هلاک

Ҳам айдун ба хӯни гиромии ҳусайн ( ъ )

هم ایدون به خون گرامی حسین (ع)

Ба шамшери ин хусрави оламин

به شمشیر این خسرو عالمین

зи насли Умия бар орми дамор

ز نسل امیه بر آرم دمار

Аз эшон кашами ҳафт биўри ҳазор

از ایشان کشم هفت بیور هزار

Сарвашон чу аз роз огаҳ шуданд

سروشان چو از راز آگه شدند

Сано хон он додгар шаҳ шуданд

ثنا خوان آن دادگر شه شدند

Вази онсӯӣ бар хок афтод шоҳ

وز آنسوی بر خاک افتاد شاه

з оҳаш шудӣ рӯй ахтари сиёҳ

ز آهش شدی روی اختر سیاه

Равони гашти брхок , хӯни таниш

روان گشت برخاک، خون تنش

Чу фаввора аз ҳалқа ӣ ҷавшанаш

چو فواره از حلقه ی جوشنش