Взонсўи умр , пӯри бадхоҳи саъд
وزانسو عمر، پور بدخواه سعد
Ба лашгар хурӯшед монанди раъд
به لشگر خروشید مانند رعد
Ки то чанд ин бурдборӣ ба кор ?
که تا چند این بردباری به کار؟
Срориди ин хастаро рӯзгор
سرآرید این خسته را روزگار
Яке аз шумо сар , кунад зу ҷудо
یکی از شما سر،کند زو جدا
Ки як лашгар аз ранҷ гардад раҳо
که یک لشگر از رنج گردد رها
Басӣ гуфт ва аз вай напазируфт кас
بسی گفت و از وی نپذیرفت کس
Бимонаданд барҷои бурӣдаи нафас
بماندند برجا بریده نفس
Наёраст кас бар худо тохтан
نیارست کس بر خدا تاختن
Ба теғ аз таниши сари ҷудои сохтан
به تیغ از تنش سر جدا ساختن
Агар чаҳ дар он қавм имон набӯд
اگر چه در آن قوم ایمان نبود
Вале ончунон кор осон набӯд
ولی آنچنان کار آسان نبود
Умри кори лашгар чу зонгўнаҳ дид
عمر کار لشگر چو زانگونه دید
зи андешау ғами дилаш бар тапид
ز اندیشه و غم دلش بر تپید
Гумон кард кони мардуми исломашон
گمان کرد کان مردم اسلامشان
Ҳаме боз дорад аз он гомашон
همی باز دارد از آن گامشان
Фурӯ шуд ба андешаи лухтии дароз
فرو شد به اندیشه لختی دراز
Ки онро чун шавад чораи соз
که آن را چون شود چاره ساز
Яке марди тарсои зоҳли фаранг
یکی مرد ترسا زاهل فرنگ
Бадӣ дар сипаҳ лек наз баҳри ҷанг
بدی در سپه لیک نز بهر جنگ
Пизишкии бадии кораши андари сипоҳ
پزشکی بدی کارش اندر سپاه
Ба харгоҳи осӯда буд аз нигоҳ
به خرگاه آسوده بود از نگاه
Умр кас фиристод ӯро бихонад
عمر کس فرستاد او را بخواند
Ба найранг бо ваии чунин боз ронад
به نیرنگ با وی چنین باز راند
Ки ин хастаи коФтодаҳи бинӣ ба хок
که این خسته کافتاده بینی به خاک
Сараши лухти лухту буриши чоки чок
سرش لخت لخت و برش چاک چاک
Ба ойини тарсои басӣ душман аст
به آیین ترسا بسی دشمن است
Ҳам ӯ душмани подшоҳ ман аст
هم او دشمن پادشاه من است
Ниёкони ин хаста ӣ ташнаи ком
نیاکان این خسته ی تشنه کام
зи Инҷили хондани нҳштнди ном
ز انجیل خواندن نهشتند نام
Бирав кини дерини азуи бозҷӯӣ
برو کین دیرین ازو بازجوی
Зхўиши равони сози брхоки ҷӯй
زخویش روان ساز برخاک جوی
Чу аз карт огаҳ шавад шоҳи ман
چو از کارت آگه شود شاه من
Саратро броФрозд аз анҷуман
سرت را برافرازد از انجمن
Сипас ханҷари хеш ӯро бидод
سپس خنجر خویش او را بداد
Пиёдаи ҷавони сӯии шаҳ , рухи ниҳод
پیاده جوان سوی شه، رخ نهاد
Ту гуфтӣ ки он исавии марди род
تو گفتی که آن عیسوی مرد راد
Ки раҳмати зҷони офариниши расоад
که رحمت زجان آفرینش رساد
Надорад ба сари ҳуш ва дар тани тавон
ندارد به سر هوش و در تن توان
Бадии ҳамчуи мисатони дарони раҳи равон
بدی همچو مستان درآن ره روان
Ҳаме рафт ва мегуфт пинҳон ба хеш
همی رفت و می گفت پنهان به خویش
Ки корӣ шигифтам биёмад ба пеш
که کاری شگفتم بیامد به پیش
Тании коинчнини хаста аз теғу санг
تنی کاینچنین خسته از تیغ و سنگ
Чу мурғони баровардаи пар аз хаданг
چو مرغان برآورده پر از خدنگ
Ба ханҷари чисони сркнм зу ҷудо
به خنجر چسان سرکنم زو جدا
Писандади куҷои ин ситамро худо ?
پسندد کجا این ستم را خدا؟
Гароин хастаи андари хур куштан аст
گراین خسته اندر خور کشتن است
Чаро куштанаши номзад брмнаст ?
چرا کشتنش نامزد برمن است؟
Ҳамоно ки дар назд исломён
همانا که در نزد اسلامیان
Гуноҳаст бастан ба қатлаши миён
گناه است بستن به قتلش میان
Марои баҳри ин кор багумоштанд
مرا بهر این کار بگماشتند
Магари суст ойинам ингоштанд
مگر سست آیینم انگاشتند
Бинолед к-эии поки парвардгор
بنالید کای پاک پروردگار
Ту нагузор коед змни зишти кор
تو نگذار کاید زمن زشت کار
Тан аз бим , ларзон влоҳўл хон
تن از بیم، لرزان ولاحول خوان
Ду гулбаргаш аз тишнагии нилгун
دو گلبرگش از تشنگی نیلگون
зи нураши ҳамаи дашти кини тобнок
ز نورش همه دشت کین تابناک
Падед аз Рахши фари яздони пок
پدید از رخش فر یزدان پاک
Бар рӯй ӯ чеҳри меҳри сипеҳр
بر روی او چهر مهر سپهر
Чу қандили рҳбон бар нури меҳр
چو قندیل رهبان بر نور مهر
Шифои тани хастаи дидор ӯ
شفای تن خسته دیدار او
Равони ҷустаи исо ( ъ ) згФтор ӯ
روان جسته عیسی (ع) زگفتار او
Ҳўорӣ ба даргоҳ ӯ бандаи гон
حواری به درگاه او بنده گان
Ҳамаш рӯҳи қудс аз парастандаи гон
همش روح قدس از پرستنده گان
Зср то бен Инҷил дарашон ӯ
زسر تا بن انجیل درشان او
Масеҳо ба гардун сано хон ӯ
مسیحا به گردون ثنا خوان او
Масӣҳӣ чу зонгўнаҳи шаҳро бидид
مسیحی چو زانگونه شه را بدید
Чу ноқавс аз дил хурӯшӣ кашид
چو ناقوس از دل خروشی کشید
Билразед ва аз даст ханҷар фиканд
بلرزید و از دست خنجر فکند
БиФрошти сари босмони баланд
بیفراشت سر بآسمان بلند
Ки ёрб чаҳ фард бузургӣаст ин ?
که یارب چه فرد بزرگی است این؟
Агар худ на исоаст пас кист ин ?
اگر خود نه عیسی است پس کیست این؟
На исо ба гардун шуд аз рӯй дор
نه عیسی به گردون شد از روی دار
Чаҳ шуд то ки бар хок ҷо карда зор ?
چه شد تا که بر خاک جا کرده زار؟
Гар ин хастаи исо буд ҷисми пок
گر این خسته عیسی بود جسم پاک
Чаро гашта аз теғи кини чоки чок
چرا گشته از تیغ کین چاک چاک
Яҳудон бадв нарад кин тохтанд
یهودان بدو نرد کین تاختند
Бар ин аз чаҳ исломён тохтанд ?
بر این از چه اسلامیان تاختند؟
Сръисӣ аз дор шуд тоҷдор
سرعیسی از دار شد تاجدار
Шуд аз хор , хуфтон ин шаҳриёр
شد از خار، خفتان این شهریار
Чу лухтӣ чунин гуфт ва зорӣ намӯд
چو لختی چنین گفت و زاری نمود
Боситод бар ҷой ва додаш дуруд
باستاد بر جای و دادش درود
Бигуфто : ки эй исавии дам ки эй ?
بگفتا: که ای عیسوی دم که ای؟
Гирифтори муштии яҳуд , аз чаҳ эй ?
گرفتار مشتی یهود، از چه ای؟
Чаҳ кардӣ ки ингуна зорати кашанд ?
چه کردی که اینگونه زارت کشند؟
Лаби ташна дар корзорати кашанд ?
لب تشنه در کارزارت کشند؟
Масӣҳӣ ки аз чарх боз омадӣ ?
مسیحی که از چرخ باز آمدی؟
Знўи баҳри ранҷ дароз омадӣ ?
زنو بهر رنج دراز آمدی؟
Ва ё ҷони яҳё ба ту бозгашт
و یا جان یحیی به تو بازگشت
Ки бинии бурӣдаи сари худ ба ташт
که بینی بریده سر خود به طشت
На ъисоиӣ ва исоаст банда аст
نه عیسایی و عیسی است بنده است
Ҳазорат чу яҳё парастанда аст
هزارت چو یحیی پرستنده است
Куҷо дошт исои чунин хуб рӯй
کجا داشت عیسی چنین خوب روی
Куҷо дошт яҳёи чунин поки хуй
کجا داشت یحیی چنین پاک خوی
Агар ғусли таъмид , онон ба об
اگر غسل تعمید، آنان به آب
Намуданд , кардӣ ту аз хӯн , хизоб
نمودند، کردی تو از خون، خضاب
Гар онон гузаштанд аз хоб ва хӯрд
گر آنان گذشتند از خواب و خورد
Ту бигузаштӣ аз хеш ва ҳафтод мард
تو بگذشتی از خویش و هفتاد مرد
Ту онӣ ки исои зтў зинҳор
تو آنی که عیسی زتو زینهار
Биҷуст аз балои барсари чӯби дор
بجست از بلا برسر چوب دار
Агар ашки рухсори яҳёи шхўд
اگر اشک رخسار یحیی شخود
Ҳамаи гиряаш аз барои ту буд
همه گریه اش از برای تو بود
Туу ҷони исои фидои тўбод
تو و جان عیسی فدای توباد
Ҷигари хастаи Марям барои ту бод
جگر خسته مریم برای تو باد
Бирезади рукни килисои зиҳам
بریزد رکن کلیسا زهم
Бмоноди ноқавс бар бастаи дам
بماناد ناقوس بر بسته دم
Взони пас ба афғон ва зорӣ бигуфт
وزآن پس به افغان و زاری بگفت
Ки эй бо бало гашта ҷони ту ҷуфт
که ای با بلا گشته جان تو جفت
Марои мейри лашгари паии куштанат
مرا میر لشگر پی کشتنت
Фиристода то бе сари орми танат
فرستاده تا بی سر آرم تنت
Вале то бидидам туро эй шигифт
ولی تا بدیدم تو را ای شگفت
Марои меҳри ту ҷой дар дил гирифт
مرا مهر تو جای در دل گرفت
Чаҳ карда ки шӯридаам сохтӣ ?
چه کرده که شوریده ام ساختی؟
Пар аз хӯни дил ва дидаам сохтӣ
پر از خون دل و دیده ام ساختی
Бидон омадам то , кашам бар ту теғ
بدان آمدم تا، کشم بر تو تیغ
Кунун ҷон надорам ба роҳати дареғ
کنون جان ندارم به راهت دریغ
Дилӣ бояд аз санг то теғи кин
دلی باید از سنگ تا تیغ کین
Кашад бар ҷамолии чунин нозанин
کشد بر جمالی چنین نازنین
Ба гуфтор бинавоз ин банда ро
به گفتار بنواز این بنده را
Яке бозгуи номи фархунда ро
یکی بازگو نام فرخنده را
Шҳншаҳи нигаҳи сӯй тарсо гушӯд
شهنشه نگه سوی ترسا گشود
Дил ва ҷон бидон як нигоҳаши рабӯд
دل و جان بدان یک نگاهش ربود
Наоне бихандед бар рӯй ӯ
نهانی بخندید بر روی او
Шуд он хандаи пайки худои сӯй ӯ
شد آن خنده پیک خدا سوی او
зи пайғоми яздони дилаш зинда шуд
ز پیغام یزدان دلش زنده شد
Ба қурбонии дӯст арзанда шуд
به قربانی دوست ارزنده شد
Дилаши ганҷи тавҳидро гашти ҷой
دلش گنج توحید را گشت جای
Рҳонидш аз банди таслис , пой
رهانیدش از بند تثلیث، پای
Взони пас бдўгФт : коидр боист
وزآن پس بدوگفت:کایدر بایست
Бирав , куштани ман ба даст ту нест
برو،کشتن من به دست تو نیست
Манам пешвое , пимбрнжод
منم پیشوایی، پیمبرنژاد
Ки номам ба Инҷил шуд қатли зод
که نامم به انجیل شد قتل زاد
Анўи шнтёи номи боб ман аст
انو شنطیا نام باب من است
Ки фаррухи бадви интисоб ман аст
که فرخ بدو انتساب من است
Ҳусайнам ( ъ ) пас духтари Аҳмадам ( с )
حسینم (ع) پس دختر احمدم (ص)
Ки доранда ӣ давлати сармадам
که دارنده ی دولت سرمدم
Худованди худро чу тарсои шинохт
خداوند خود را چو ترسا شناخت
Ба меҳраши дилу дайну дониши ббохт
به مهرش دل و دین و دانش بباخت
Ба пӯзиш бабўсед рӯй замин
به پوزش ببوسید روی زمین
Бигуфт : эй ба қудрат , Масеҳи офарин
بگفت: ای به قدرت، مسیح آفرین
Бидидам шаби дӯши хобии шигифт
بدیدم شب دوش خوابی شگفت
Каз он дар барам дил тапидан гирифт
کز آن در برم دل تپیدن گرفت
Бирафт он чу бедори гаштами зиёд
برفت آن چو بیدار گشتم زیاد
Марои огаҳӣ зон туоне ту дод
مرا آگهی زان توانی تو داد
Ҳамаш боз фармо ки тъбирчист ?
همش باز فرما که تعبیرچیست؟
Марои хоби ошуфта аз баҳр кист ?
مرا خواب آشفته از بهر کیست؟
Чунонаст таъбири он кин сипоҳ
چنان است تعبیر آن کاین سپاه
Бирезанд хӯнат дар ин размгоҳ
بریزند خونت در این رزمگاه
Шӯии куштаи имрӯз дар роҳи ман
شوی کشته امروز در راه من
Хиромӣ ба фирдавс , ҳамроҳи ман
خرامی به فردوس، همراه من
Масеҳо кунад миҳмонии ту ро
مسیحا کند میهمانی تو را
Змрим расад шодмонии ту ро
زمریم رسد شادمانی تو را
Чунон зон бишорат , ҷавон шод шуд
چنان زان بشارت، جوان شاد شد
Ки аз банд ҳар банда , озод шуд
که از بند هر بنده، آزاد شد
Ба ойини Аҳмад ( с ) дар оварад сар
به آیین احمد (ص) در آورد سر
Бибаст аз паии ёрии шаҳ , камар
ببست از پی یاری شه، کمر
Ҳамон ханҷари обгун бар гирифт
همان خنجر آبگون بر گرفت
зи болини шаҳ , роҳ лашгар гирифт
ز بالین شه، راه لشگر گرفت
Чу дидаш умр гуфт ӯро ки ҳон
چو دیدش عمر گفت او را که هان
Чаҳ кардӣ абои душманат , эй ҷавон ?
چه کردی ابا دشمنت، ای جوان؟
Бигуфташ : ки бози омадам то ба хӯн
بگفتش: که باز آمدم تا به خون
Кашами ёли ту эй ба бади раҳнамӯн
کشم یال تو ای به بد رهنمون
Сазовори куштан ба дастам , туе
سزاوار کشتن به دستم، تویی
Кисозӣ чу аҳрӣманони ҷодуӣ
که سازی چو اهریمنان جادویی
Бигуфт ин ва тозон ба дашти набард
بگفت این و تازان به دشت نبرد
Бидон ханҷар , оҳанги он дев кард
بدان خنجر، آهنگ آن دیو کرد
Тани хешро марди ҳақи носипос
تن خویش را مرد حق ناسپاس
Аз он ханҷар ҷонгзо дошт пос
از آن خنجر جانگزا داشت پاس
Парастандаи гонро ба размаш гумошт
پرستنده گان را به رزمش گماشت
Бадв ҳар тании дасту теғии фаррошат
بدو هر تنی دست و تیغی فراشت
Далерона бархе бикушт аз сипоҳ
دلیرانه برخی بکشت از سپاه
Сипас ҷон худ кард бархе шоҳ
سپس جان خود کرد برخی شاه
Рӯонаш ба боғи ҷинон , ҷо намӯд
روانش به باغ جنان، جا نمود
зи яздон бар ӯ бод ҳар дами дуруд
ز یزدان بر او باد هر دم درود
Вазони пас дигаргуна шуд рӯзгор
وزان پس دگرگونه شد روزگار
Шаҳаншоҳро омад анҷоми кор
شهنشاه را آمد انجام کار
Кунун эй ниўшндаҳ , бигумор ҳуш
کنون ای نیوشنده، بگمار هوش
Ки то ман ба афғону оҳу хурӯш
که تا من به افغان و آه و خروش
Бигӯям зи анҷомаши кори шоҳ
بگویم ز انجامش کار شاه
Ки ӯро чаҳ пеш омад аз кӣнаи хоҳ
که او را چه پیش آمد از کینه خواه
Дилӣ бояд ӣнҷои зи сангу з рӯй
دلی باید اینجا ز سنگ و ز روی
Ки ёрад аз ин достони гуфтугӯӣ
که یارد از این داستان گفتگوی