Чу фармон буд аз имомони пок

چو فرمان بود از امامان پاک

Ки гӯйем аз ин мотами ҳавлнок

که گوییم از این ماتم هولناک

Бигӯям ва гарна марои бади гурез

بگویم و گرنه مرا بد گریز

Изоин гуфта гармӣ шудам рези рез

ازاین گفته گرمی شدم ریز ریز

Ту низ эй ниўшои овои ман

تو نیز ای نیوشای آوای من

Чу оҳанг ғам баркашад ноӣ ман

چو آهنگ غم برکشد نای من

Нигаҳдори дилро ба чанги сукӯн

نگهدار دل را به چنگ سکون

Ки аз дида бо хӯн наёяд бурун

که از دیده با خون نیاید برون

Гар ин достонро бихонӣ ба кӯҳ

گر این داستان را بخوانی به کوه

Камар хам кунад вазағам ояд сутӯҳ

کمر خم کند وزغم آید ستوه

Шавад чашмасораш зондаҳ , сароб

شود چشمه سارش زانده، سراب

Здомон ӯ хӯн баҷушад , на об

زدامان او خون بجوشد، نه آب

Агар чанд яктои худои ҷаҳон

اگر چند یکتا خدای جهان

Буд пок аз шодӣу андҳон

بود پاک از شادی و اندهان

Валикини нахусти онкии базми азо

ولیکن نخست آنکه بزم عزا

Биёрост зини мотами ҷонгзо

بیاراست زین ماتم جانگزا

Худои ҷаҳони офарин буду бас

خدای جهان آفرین بود و بس

Ки ӯ буду ҷуз ӯ набад ҳеҷ кас

که او بود و جز او نبد هیچ کس

Зиҳии мотами шоҳи лаби ташнаи гон

زهی ماتم شاه لب تشنه گان

Ки зад хаймаи брсоҳти ломакон

که زد خیمه برساحت لامکان

Бадви чашми лоҳутён , хӯн гирист

بدو چشم لاهوتیان، خون گریست

Вазони ҷумлаи пайғамбар , афзӯн гирист

وزان جمله پیغمبر، افزون گریست

Дили онкӣ чун ҳалқа ӣ хотам аст

دل آنکه چون حلقه ی خاتم است

Дарин ғами дили Сайид хотам аст

درین غم دل سید خاتم است

Аё арши даргоҳи пайғамбар

ایا عرش درگاه پیغمبر

Худоро набӣ , халқро рҳбро

خدا را نبی، خلق را رهبرا

Ба райҳона ӣ хеши лухтии бмўӣ

به ریحانه ی خویش لختی بموی

Ду гулгуна аз об мижгон бишӯй

دو گلگونه از آب مژگان بشوی

Фурӯи рез аз дида ӣ бӯи туроб

فرو ریز از دیده ی بو تراب

Ду ҷӯии сиришки равони бртроб

دو جوی سرشک روان برتراب

Ки киштанд товуси боғи ту ро

که کشتند طاووس باغ تو را

Взў тоза карданд доғи ту ро

وزو تازه کردند داغ تو را

Аё тобиши афзои рухшандаи ҳўр

ایا تابش افزای رخشنده هور

Ки хоки раҳати серума ӣ чашми ҳур

که خاک رهت سرمه ی چشم حور

Канизати зи ҷони Марями пардаи ?гий

کنیزت ز جان مریم پرده گی

Туро ҳоҷар васора чун бардаи ?гий

تو را هاجر و ساره چون برده گی

Ба сӯги ҷигар гӯша кун ҷомаи чок

به سوگ جگر گوشه کن جامه چاک

Ки дурдонаи ?ути хуфта дар хӯну хок

که دردانه ات خفته در خون و خاک

Бишуд бе сари он зеби оғӯши ту

بشد بی سر آن زیب آغوش تو

Равон дод парварда ӣ дӯши ту

روان داد پرورده ی دوش تو

Аё хуфта дар хобгоҳи бақиъ

ایا خفته در خوابگاه بقیع

Ҷигари тафта аз тоби заҳри нқиъ

جگر تفته از تاب زهر نقیع

Зхўн лаъл шуд он дар ноби суд

زخون لعل شد آن در ناب سود

Ки ёқӯти овеза ӣ арш буд

که یاقوت آویزه ی عرش بود

Туро ҷони знўшидни об , шуд

تو را جان زنوشیدن آب، شد

з бе обии он шоҳ , бетоб шуд

ز بی آبی آن شاه، بی تاب شد

Аё аҳли байтии каттон бе ниёз

ایا اهل بیتی کتان بی نیاز

Ба ташриф татҳир дод имтиёз

به تشریف تطهیر داد امتیاز

Шаҳи нотавонро ба сӯги падар

شه ناتوان را به سوگ پدر

Ммониди ғамгину хунини ҷигар

ممانید غمگین و خونین جگر

Шикеб диҳедаш ки бас хаста аст

شکیبا دهیدش که بس خسته است

Ба занҷири бедод бар баста аст

به زنجیر بیداد بر بسته است

Ятемасту бемори хунини сиришк

یتیم است و بیمار خونین سرشک

Ғули оҳанӣнаш ба ҷои пизишк

غل آهنینش به جای پزشک

Шҳо доўро , эзади додгар

شها داورا، ایزد دادگر

Шикеби дҳодт ба сӯги падар

شکیبا دهادت به سوگ پدر

Аё пешвоёни дайни мубин

ایا پیشوایان دین مبین

Ба кайҳони пас аз сидолмрслин

به کیهان پس از سیدالمرسلین

Шумо доваронро шикеб , худо

شما داوران را شکیبا، خدا

Дҳодо ба сӯги шаҳи Карбало

دهادا به سوگ شه کربلا

Аё ҳуҷҷати асру соҳиби замон

ایا حجت عصر و صاحب زمان

Хдиўи замин , довари осмон

خدیو زمین، داور آسمان

Туро зебад эй мазҳари додгар

تو را زیبد ای مظهر دادگر

Ки бар по кунӣ базми сӯги падар

که بر پا کنی بزم سوگ پدر

Писар ба , ба марги падари мӯяи соз

پسر به، به مرگ پدر مویه ساز

Шавад эй ҷаҳони довари сарфароз

شود ای جهان داور سرفراز

Ба сӯг падар баркаш аз синаи оҳ

به سوگ پدر برکش از سینه آه

Ниҳони сози тан дар паранд сиёҳ

نهان ساز تن در پرند سیاه

Туро шояд аз ғам кунӣ ҷома , чок

تو را شاید از غم کنی جامه، چاک

Ки шуд рехтаи хӯни яздони пок

که شد ریخته خون یزدان پاک

Аё Эй бурид худованди ваҳй

ایا ای برید خداوند وحی

Ки оварадӣ аз ломакони амр ва наҳй

که آوردی از لامکان امر و نهی

Шаҳии кати бадии пайки парвардгор

شهی کت بدی پیک پروردگار

зи гаҳвораи ҷунбоняши ифтихор

ز گهواره جنبانیش افتخار

Ба шамшери пӯлод , шимури палид

به شمشیر پولاد، شمر پلید

Ба даҳ зарбат аз пайкараш сар бурид

به ده ضربت از پیکرش سر برید

Дар ин раҳи марои пой рафтор нест

در این ره مرا پای رفتار نیست

Аз ин бештари тоб гуфтор нест

از این بیشتر تاب گفتار نیست

Шинав то чисони шимури бади рӯзгор

شنو تا چسان شمر بد روزگار

з тан кард даври он сари тоҷдор

ز تن کرد دور آن سر تاجدار

Касе чун нпзрФт аз он сипоҳ

کسی چون نپذرفت از آن سپاه

Ки баргирад аз тани сари поки шоҳ

که برگیرد از تن سر پاک شاه

Бишуд шимур бе доду дайн , хашмгин

بشد شمر بی داد و دین، خشمگین

Ҳаме бар хурӯшеду гуфтои чунин :

همی بر خروشید و گفتا چنین: