Падари куштаи духти расӯли аном

پدر کشته دخت رسول انام

Сакина , шикеби равони эмом

سکینه، شکیب روان امام

Ба унноби насрин ки беоб хаст

به عناب نسرین که بی آب خست

БёФкнд бар гардани бораи даст

بیافکند بر گردن باره دست

Бигуфто : ки эй асби фархундаи шоҳ

بگفتا: که ای اسب فرخنده شاه

Ту он дам ки рафтӣ сӯии размгоҳ

تو آن دم که رفتی سوی رزمگاه

Набӯдат чунин сози ёқўтгўн

نبودت چنین ساز یاقوتگون

Набӯдат чунин ёл ва бар , ғарқи хӯн

نبودت چنین یال و بر، غرق خون

Ту дар соя ӣ шери яздони бадӣ

تو در سایه ی شیر یزدان بدی

Киро Зуҳра ? то бо ту созад бадӣ ?

که را زهره؟ تا با تو سازد بدی؟

Бигӯ : аз чаҳ боз омадӣ бе савор

بگو: از چه باز آمدی بی سوار

Магар кушта шуд он ҷаҳони шаҳриёр ?

مگر کشته شد آن جهان شهریار؟

Чу мерафт он шаҳи басии ташна буд

چو می رفت آن شه بسی تشنه بود

Чу ёқӯти ман буд лаълаши кабӯд

چو یاقوت من بود لعلش کبود

Чу аз кӯҳаи ?ути кӯҳ имон фитод

چو از کوهه ات کوه ایمان فتاد

Худоро бигӯ кас ба вай об дод ?

خدا را بگو کس به وی آب داد؟

Ва ё зобгўни дашна сероб шуд

و یا زآبگون دشنه سیراب شد

Дар он бастами гарм дар хоб шуд

در آن بستم گرم در خواب شد

Дар он дам ки май шаст аз хеши даст

در آن دم که می شست از خویش دست

Бигӯ то ҷаҳони байн ӯро ки баст ?

بگو تا جهان بین او را که بست؟

Касе басти захми тани равшанаш ?

کسی بست زخم تن روشنش؟

Ки суда нагардад бидон ҷавшанаш

که سوده نگردد بدان جوشنش

Ва ё душманаши баради рахти вукалоа ?

و یا دشمنش برد رخت وکلاه؟

Бишуд марҳамаши хоки овардгоҳ

بشد مرهمش خاک آوردگاه

Худоро , ба болин , сараш ҷой дошт

خدا را، به بالین، سرش جای داشت

Ва ё шимури онро ба неи брФрошт ?

و یا شمر آن را به نی برفراشت؟

Вази он пас биноледу барсари бузад

وز آن پس بنالید و برسر بزد

Чунон каз падари кушта гон ме сазад

چنان کز پدر کشته گان می سزد

Ба афғон ҳаме гуфт : к-эии боби ман

به افغان همی گفت: کای باب من

Фурӯғи ҷаҳони байн бе хоби ман

فروغ جهان بین بی خواب من

Куҷо давр шуд сояи ?ут аз серум

کجا دور شد سایه ات از سرم

Ба тороҷ шуд борау мъҷрм

به تاراج شد باره و معجرم

Дареғ эй падар кардӣ овора ам

دریغ ای پدر کردی آواره ام

Чаҳ бошад бигӯ баъд аз ин чора ам

چه باشد بگو بعد از این چاره ام

Дариғо аз ин ранҷу роҳи дароз

دریغا از این رنج و راه دراز

Ки аз он раҳоӣ наёбем боз

که از آن رهایی نیابیم باز

Чу лухтӣ чунин гуфт , хомӯш шуд

چو لختی چنین گفت، خاموش شد

БиФтод аз по ва биҳуш шуд

بیفتاد از پا و بیهوش شد