Бигӯям кунун кони бади ахтари сипоҳ
بگویم کنون کان بد اختر سپاه
Чаҳ карданд чун кушта гардид шоҳ
چه کردند چون کشته گردید شاه
Нахустин танӣ чанд шитонпрст
نخستین تنی چند شیطانپرست
Ба тороҷ рахташ гушӯданд даст
به تاراج رختش گشودند دست
Здръ ва з хуфтону пероҳанаш
زدرع و ز خفتان و پیراهنش
Нҳштнди якбораи андари таниш
نهشتند یکباره اندر تنش
Ба ҷузи зулфиқораши яке теғ буд
به جز ذوالفقارش یکی تیغ بود
Яке нҳшлии мард ӯро рабӯд
یکی نهشلی مرد او را ربود
Дадии ном ӯ ҷобрбни язид
ددی نام او جابربن یزید
зи сари баради дастори шоҳи шаҳид
ز سر برد دستار شاه شهید
Умри пӯри саъди табаи рӯзгор
عمر پور سعد تبه روزگار
зи тани баради дроъаҳ ӣ шаҳриёр
ز تن برد دراعه ی شهریار
з хаз ҷома Эй дошт султони дайн
ز خز جامه ای داشت سلطان دین
Куҷои Ашъаси Қайси барадаши зкин
کجا اشعث قیس بردش زکین
Яке хФр май баради пероҳанаш
یکی خفر می برد پیراهنش
Ки исҳоқи бади ному абрси таниш
که اسحاق بد نام و ابرص تنش
Яке кард аз пои наълаш ба дар
یکی کرد از پای نعلش به در
Ки асвади бадаши ному холиди падар
که اسود بدش نام و خالد پدر
Яке дошт банди азории бадеъ
یکی داشت بند ازاری بدیع
Рабӯдаш аз ӯ асвади бен вдиъ
ربودش از او اسود بن ودیع
Пас аз шоҳи мардуми тираи бахт
پس از شاه مردم تیره بخت
зи дигари шаҳидони ббрднди рахт
ز دیگر شهیدان ببردند رخت
Навиштанд ингуна аҳли хабар
نوشتند اینگونه اهل خبر
Ки ҳар кас аз он мардуми бади сайр
که هر کس از آن مردم بد سیر
зи рахти шаҳаншоҳ чизе гирифт
ز رخت شهنشاه چیزی گرفت
Гирифтор омад ба дардии шигифт
گرفتار آمد به دردی شگفت
Чу аз аҳли кини он баданҳои пок
چو از اهل کین آن بدن های پاک
Бараҳна тан афтод бар рӯй хок
برهنه تن افتاد بر روی خاک
Умри зода ӣ саъд гуфт : эй гуруҳ
عمر زاده ی سعد گفت: ای گروه
Дили ман аз ин кӯшиш омад сутӯҳ
دل من از این کوشش آمد ستوه
Занеди оштии андарин хайма ҳо
زنید آشتی اندرین خیمه ها
Ва зин ранҷ созед худро раҳо
و زین رنج سازید خود را رها
Бисӯзед яксар дар он ҳар чаҳ ҳаст
بسوزید یکسر در آن هر چه هست
Агар кӯдак , арзан , агар хоста аст
اگر کودک، ارزن، اگر خواسته است
Яке зон миён гуфт : ҳон эй умр
یکی زان میان گفت: هان ای عمر
зи подоФраҳ эзадӣ кун ҳазар
ز پادافره ایزدی کن حذر
Бикуштӣ зи оли расӯли аном
بکشتی ز آل رسول انام
Басии навҷавонони ҷӯяндаи ном
بسی نوجوانان جوینده نام
Наомад дилати сайр аз буғзу кин
نیامد دلت سیر از بغض و کین
Кунун бо занон бар задӣ остин
کنون با زنان بر زدی آستین
Табори набиро зкин сӯхтан
تبار نبی را زکین سوختن
Буд баҳри худ оташ афрӯхтан
بود بهر خود آتش افروختن
Натарсӣ ки бар ҷои ин кори бад
نترسی که بر جای این کار بد
Замин , ин сипаҳро ба дами дркшд
زمین، این سپه را به دم درکشد
Бади андеш аз он кор андеша кард
بد اندیش از آن کار اندیشه کرد
Дигаргунаи номардумӣ пеша кард
دگرگونه نامردمی پیشه کرد
Бигуфто : чу ин рой набӯд дуруст
بگفتا: چو این رای نبود درست
Ба тороҷ рӯй оваред аз нахуст
به تاراج روی آورید از نخست
Бурид ончӣ дар хайма ҳо ҳаст чиз
برید آنچه در خیمه ها هست چیز
Зану кӯдакон робр оред низ
زن و کودکان رابر آرید نیز
Пас онгоҳ оташ фурӯзед зуд
پس آنگاه آتش فروزید زود
зи харгоҳи эшон бар оред дӯд
ز خرگاه ایشان بر آرید دود
Ки дар пеш дорем роҳии дароз
که در پیش داریم راهی دراز
Бибояд аз ин рзмгаҳ рафт боз
بباید از این رزمگه رفت باز
Ба фармон ӯ лашгари кӣнаи хоҳ
به فرمان او لشگر کینه خواه
Сӯии хайма ӣ шаҳ гирифтанд роҳ
سوی خیمه ی شه گرفتند راه
Баромади ғўи кӯсу фарёди мард
برآمد غو کوس و فریاد مرد
Рух хур бапушед зи анбӯҳи гирд
رخ خور بپوشید ز انبوه گرد
Нишаста занони гирди ҳам мӯя гар
نشسته زنان گرد هم مویه گر
Ба сӯги шаҳ аз дидаи резони гуҳар
به سوگ شه از دیده ریزان گهر
Шуниданд он шӯришу бонгу ғў
شنیدند آن شورش و بانگ و غو
Бигуфтанд комади яке сӯги нав
بگفتند کامد یکی سوگ نو
Биҷустанд аз ҷой , осема сор
بجستند از جای، آسیمه سار
Бидиданд бар худ зи оҳани ҳисор
بدیدند بر خود ز آهن حصار
Баромад аз он бе касони растхез
برآمد از آن بی کسان رستخیز
Нҷўшидшони дида ӣ ашки рез
نجوشیدشان دیده ی اشک ریز
Ба ҳар сӯ давиданд Тифлони шоҳ
به هر سو دویدند طفلان شاه
Кашиданд фарёду ағрбтоаҳ
کشیدند فریاد و اغربتاه
Лабони пари зи афғону дили пари наҳиф
لبان پر ز افغان و دل پر نهیب
Чу аз ҳайбати боз , Кебеки нҳиб
چو از هیبت باز، کبک نحیب
Чу диданд бар хештани бастаи роҳ
چو دیدند بر خویشتن بسته راه
Ҳамеи барад ҳар як ба дигари паноҳ
همی برد هر یک به دیگر پناه
Яке гуфт : эй вои кӯи боби ман ?
یکی گفت: ای وای کو باب من؟
Ки брҳондм аз бади аҳриман
که برهاندم از بد اهرمن
Яке гуфтӣ эй шаҳ ба фарёди рас
یکی گفتی ای شه به فریاد رس
Ки бар мо ҷаҳон танг шуд чун қафас
که بر ما جهان تنگ شد چون قفس
Сари биксони гарми оҳу фиғон
سر بیکسان گرم آه و فغان
Ки душман дар омад чу сайли дмон
که دشمن در آمد چو سیل دمان
Сарое ки бади пардаи дораши сурӯш
سرایی که بد پرده دارش سروش
Шуд аз бонги аҳрӣманони пари хурӯш
شد از بانگ اهریمنان پر خروش
Бишуд каъба ӣ пок , помоли пел
بشد کعبه ی پاک، پامال پیل
Чаҳ каъба ? парастандааш ҷбриил
چه کعبه؟پرستنده اش جبرییل
Бисот сулаймон бишуд ҷои дев
بساط سلیمان بشد جای دیو
Зшитон бишуд арши ҳақи пари ғарив
زشیطان بشد عرش حق پر غریو
Ба яғмо гушӯданд дасти ситам
به یغما گشودند دست ستم
Ббрднд буд ончӣ аз беш ва кам
ببردند بود آنچه از بیش و کم
Ҳамаи ларза бар ҷону хунобаи рез
همه لرزه بر جان و خونابه ریز
На пои гурез ва на дасти ситез
نه پای گریز و نه دست ستیز
зи харгаҳ ба харгоҳи андари фирор
ز خرگه به خرگاه اندر فرار
Надиданд аз бғдмнш зинҳор
ندیدند از بغدمنش زینهار
Чу прдхтаҳ шуд хайма аз хоста
چو پردخته شد خیمه از خواسته
Нашуд ҳеҷ аз кинашони коста
نشد هیچ از کینشان کاسته
Бидон биксон , дасти кини охтнд
بدان بیکسان، دست کین آختند
Сарв бар зи пӯшиш тиҳӣ сохтанд
سرو بر ز پوشش تهی ساختند
На халхоли монданду неи гӯшвор
نه خلخال ماندند و نی گوشوار
На таъризи боз ва на тавқу савор
نه تعریض باز و نه طوق و سوار
Басӣ чок шуд аз ситами гӯш ҳо
بسی چاک شد از ستم گوش ها
Зхўн гашта ёқўтгўни дӯш ҳо
زخون گشته یاقوتگون دوش ها
Басии пушт каз тозӣона бахаст
بسی پشت کز تازیانه بخست
Ҳам аз пушти шамшер ва аз чу бадаст
هم از پشت شمشیر و از چو بدست
Тани нози пурвирди Тифлони шоҳ
تن ناز پرورد طفلان شاه
Ба зери паии афтода чун хоки роҳ
به زیر پی افتاده چون خاک راه
Биногвашҳоашон зи силии кабӯд
بناگوش هاشان ز سیلی کبود
Ҷаҳон гашта аз оҳашон пар задуд
جهان گشته از آهشان پر زدود
Тан кӯдакон гашта ларзон чу бед
تن کودکان گشته لرزان چو بید
Рух навгулон гашта чун шнблид
رخ نوگلان گشته چون شنبلید
Ба ҳар сӯи равони бонувони пари ҳарос
به هر سو روان بانوان پر هراس
Ки сад доси рўкрдаҳи брбоғи ёс
که صد داس روکرده برباغ یاس
Яке ё алӣ ( ъ ) гуфтӣ он ё расӯл ( с )
یکی یا علی (ع) گفتی آن یا رسول (ص)
Яке ёварии хостӣ аз батул ( с )
یکی یاوری خواستی از بتول (س)
Наомад ба дидор , як чораи соз
نیامد به دیدار، یک چاره ساز
Шудӣ дам ба дами ранҷи эшон дароз
شدی دم به دم رنج ایشان دراز
Биёмад яке сӯии духти эмом
بیامد یکی سوی دخت امام
Ки биниҳода будаш падари номи моам
که بنهاده بودش پدر نام مام
Ба по дошт бонӯи ду халхоли зар
به پا داشت بانو دو خلخال زر
Ситами пешаи афканд бар ваии назар
ستم پیشه افکند بر وی نظر
Гирифт ва баровардаш ӯамро зи пой
گرفت و برآوردش اوم را ز پای
Вале буд гриндаҳи он зишти рой
ولی بود گرینده آن زشت رای
Бадв гуфт бонӯ ки ин мӯя чист ?
بدو گفت بانو که این مویه چیست؟
Шуморо дами шодӣ ва хуррамӣ аст
شما را دم شادی و خرمی است
Бигуфто аз он ашкборм ки ман
بگفتا از آن اشکبارم که من
Барорам чунон зеваратро зи тан
برآرم چنان زیورت را ز تن
На ту зода ӣ поки пайғамбарӣ
نه تو زاده ی پاک پیغمبری
Дареғи омадам аз чунин доварӣ
دریغ آمدم از چنین داوری
Бигуфташ :гар огоҳӣ аз ҳоли ман
بگفتش: گر آگاهی از حال من
Намои дасти кӯтаҳи зи халхоли ман
نما دست کوته ز خلخال من
Бигуфт : армнши бргзорм ба ҷой
بگفت: ارمنش برگذارم به جای
Дигар каси туро май براردи зи пой
دگر کس تو را می برآرد ز پای
Касеро ки шуд пардаи брдидаҳ , оз
کسی را که شد پرده بردیده، آز
Надонад раҳ аз чоҳ бо чашми боз
نداند ره از چاه با چشم باز
Мронро ки дар чашм дил нест нур
مرآن را که در چشم دل نیست نور
Ба роҳ худо ҳаст бо дида , кӯд
به راه خدا هست با دیده، کود
Чунин гуфт он бонӯии нави арӯс
چنین گفت آن بانوی نو عروس
Ки брмн ҷаҳон шуд чу чашми хурӯс
که برمن جهان شد چو چشم خروس