Байнам ки он мардуми пари зкин

بینم که آن مردم پر ز کین

Чаҳ созанд бо оли ҳабли алмтин

چه سازند با آل حبل المتین

Ба ногуҳ падедор шуд шимури дун

به ناگه پدیدار شد شمر دون

Ба гардиши гуруҳе ба бади раҳнамӯн

به گردش گروهی به بد رهنمون

Расиданди онҷо ки бемор буд

رسیدند آنجا که بیمار بود

Ҳамон шоҳ бо дарду тимор буд

همان شاه با درد و تیمار بود

Бигуфтанд бо шимур кин нотавон

بگفتند با شمر کاین ناتوان

Ба ҷои монда аз ҳошимии зодаи гон

به جا مانده از هاشمی زاد‌گان

Ҳамон ба ки бо ханҷари обдор

همان به که با خنجر آبدار

Рҳонимш аз печиши рӯзгор

رهانیمش از پیچش روزگار

Чу дидам ки он мардуми бади сиришт

چو دیدم که آن مردم بد سرشت

Шуданд устувори андари он кори зишт

شدند استوار اندر آن کار زشت

Бигуфтам бадишон ба бонгии дурушт

بگفتم بدیشان به بانگی درشت

Ки эй қавм ! беморро кас накишт

که ای قوم! بیمار را کس نکشت

Чаҳ кардааст ин кӯдак бе паноҳ

چه کرده است این کودک بی پناه

Ба яздон паноҳед аз ин гуноҳ

به یزدان پناهید از این گناه

Аз ингуна кардам баси андарзҳо

از اینگونه کردم بس اندرزها

Ки брҳонмш аз дами аждаҳо

که برهانمش از دم اژدها

Умр низ ногоҳ онҷо расед

عمر نیز ناگاه آنجا رسید

Мари он печишу гуфтугӯро шунид

مر آن پیچش و گفتگو را شنید

Ба шимури табаҳкор бар зад хурӯш

به شمر تبهکار برزد خروش

Ки дрқтли ин хаста чандин макуш

که در قتل این خسته چندین مکوش

Ҳамин як парастори баҳри занон

همین یک پرستار بهر زنان

Ба ҷои монда зу бози гардони Аннан

به جا مانده زو باز گردان عنان

Чу омад умр назд он бонувон

چو آمد عمر نزد آن بانوان

Кашиданд аз дили саросари фиғон

کشیدند از دل سراسر فغان

Чунон шеван ва нола карданд сар

چنان شیون و ناله کردند سر

Ки бигирист барҳоли эшон умр

که بگریست بر حال ایشان عمر

Ба лашгар хурӯшед дунёи параст

به لشگر خروشید دنیا پرست

Каз ин биксон боз доред даст

کز این بی کسان باز دارید دست

Нкўшд дигар кас ба озорашон

نکوشد دگر کس به آزارشان

Басаст ӣнҳамаи ранҷу тиморашон

بس است اینهمه رنج و تیمارشان

Шуд аз гирдашон чун сипаҳи барканор

شد از گردشان چون سپه بر کنار

Ба пеши умр лоба карданд зор

به پیش عمر لابه کردند زار

Ки мо итрати поки пайғамбарам

که ما عترت پاک پیغمبریم

Раво нест коинсон бараҳна сарем

روا نیست کاینسان برهنه سریم

Бигӯ то зи чизе ки ноед ба кор

بگو تا ز چیزی که ناید به کار

Намоянди чандон ба мо вогузор

نمایند چندان به ما واگذار

Ки пў шем бо он сари хеш ро

که پوشیم با آن سر خویش را

Зхўд шод кун довари хеш ро

ز خود شاد کن داور خویش را

Умр гуфт : ёрон аз ин суд , даст

عمر گفت: یاران از این سود، دست

Бидоред ва боз оваред ончӣ ҳаст

بدارید و باز آورید آنچه هست

Ба ҳаркас диҳед ончӣ дорад ниёз

به هر کس دهید آنچه دارد نیاز

Ки андоми худро бпўи ?шуанди боз

که اندام خود را بپوشند باز

Басӣ гуфт ва бо вай надоданд гӯш

بسی گفت و با وی ندادند گوش

Шуд ӯ хаста ва хосторон хамӯш

شد او خسته و خواستاران خموش

Чу бечора шуд рӯй аз эшон бкошт

چو بیچاره شد روی از ایشان بگاشت

Таниро барояшон нигаҳбон гумошт

تنی را برایشان نگهبان گماشت

Бигуфто : саросари зи хираду бузург

بگفتا: سراسر ز خرد و بزرگ

Ба як хайма ҳамчун асирони тарк

به یک خیمه همچون اسیران ترک

Биёредашон гирд ва доред пос

بیاریدشان گرد و دارید پاس

Мабодои гурезади танӣ аз ҳарос

مبادا گریزد تنی از هراس

Дариғо бадӣ дар замона намонад

دریغا بدی در زمانه نماند

Ки оли алӣ ( ъ ) дафтарашро нахонд

که آل علی (ع) دفترش را نخواند

Шигифто ки аз шавамӣ он ситам

شگفتا که از شومی آن ستم

Нпошиди пайванди гетии зи ҳам

نپاشید پیوند گیتی ز هم

Чунин бӯда то бӯда ойини чарх

چنین بوده تا بوده آیین چرخ

Ки шоистаи касро надодааст брх

که شایسته کس را نداده است بَرخ

Ситамкорро баҳра айшасту ганҷ

ستمکار را بهره عیش است و گنج

Накукори пайваста бо дарду ранҷ

نکوکار پیوسته با درد و رنج

Ҷаҳони ҳамчуи дарёӣ паҳновар аст

جهان همچو دریای پهناور است

Ки лўлўш дар зери хас барсар аст

که لولوش در زیر خس بر سر است