Набад ҳеҷ кас назд он куштагон

نبد هیچ کس نزد آن کشتگان

На душман , на ғмхўор ва на посбон

نه دشمن، نه غمخوار و نه پاسبان

Биёмад дадии бади раг ва зишт хем

بیامد ددی بد رگ و زشت خیم

Ки бади номови бҷдли ибни салим

که بد ناماو بجدل ابن سلیم

Ҳамеи гашт дар қтлгаҳи бидрнг

همی گشت در قتلگه بیدرنگ

Ки уфтад магари чизе ӯро ба чанг

که افتد مگر چیزی او را به چنگ

Чу навмед шуд бозгашт ӯ ба хашм

چو نومید شد بازگشت او به خشم

Ки ногуҳ фитодаш сӯии шоҳи чашм

که ناگه فتادش سوی شاه چشم

Ба ангушт ӯ дид ангуштарӣ

به انگشت او دید انگشتری

Дурахшон чу дар осмони муштарӣ

درخشان چو در آسمان مشتری

Бакӯшед корди зи дасташи бурун

بکوشید کارد ز دستش برون

Наомад ки бад хушк гашта ба хӯн

نیامد که بد خشک گشته به خون

Сари аҳриман аз ғазаби хираи гашт

سر اهرمن از غضب خیره گشت

Ҳам аз ози чашми хурдаи тираи гашт

هم از آز چشم خرده تیره گشت

Яке ханҷар обгун баркашид

یکی خنجر آبگون برکشید

Барони қуфл бар баста , кардаш калид

برآن قفل بر بسته، کردش کلید

Шудӣ кошкӣ хушки ангушти ман

شدی کاشکی خشک انگشت من

Ва ё хӯн шудӣ калак дар мушти ман

و یا خون شدی کلک در مشت من

Марои ин ҷонгзои қиссаи ннўштмӣ

مرا این جانگزا قصه ننوشتمی

Ки андари ҷаҳони тухми ғами кштмӣ

که اندر جهان تخم غم کشتمی

Дариғо аз он довари ҷами хадам

دریغا از آن داور جم خدم

Ки аз каф нигин доду ангушти ҳам

که از کف نگین داد و انگشت هم

Агар боб ӯ дар раҳ бе ниёз

اگر باب او در ره بی نیاز

Як ангуштарӣ дод андари намоз

یک انگشتری داد اندر نماز

Мари ин пӯри род аз карами густарӣ

مر این پور راد از کرم گستری

Бубахшед ангушту ангуштарӣ

ببخشید انگشت و انگشتری

Кашидӣ чу ӯ даст аз ҳар чаҳ ҳаст

کشیدی چو او دست از هر چه هست

На сар монад барҷо на ангушти даст

نه سر ماند برجا نه انگشت دست