Аз он пас ки шуд куштаи он шоҳи фард

از آن پس که شد کشته آن شاه فرد

Бади андеш бо ваии бикрад ончӣ кард

بد اندیش با وی بکرد آنچه کرد

Бишуд душман аз назд ӯ барканор

بشد دشمن از نزد او برکنار

Бимонад андари он дашт танҳоу зор

بماند اندر آن دشت تنها و زار

Ба парвоз бархест мурғии сипед

به پرواز برخاست مرغی سپید

Биёмад ҳаме то бар шаҳ расед

بیامد همی تا بر شه رسید

Ба чашм омадаш гулшании ҷонФзо

به چشم آمدش گلشنی جانفزا

Шукуфта дар он лолаҳои азо

شکفته در آن لاله های عزا

зи хӯни ҷавонони симини изор

ز خون جوانان سیمین عذار

Заҳри сӯи заминаш шудаи лолаи зор

زهر سو زمینش شده لاله زار

Басии сарви қади хуфта дар хок ӯ

بسی سرو قد خفته در خاک او

Гули захм бар пайкари чок ӯ

گل زخم بر پیکر چاک او

Ҳавои машки без ва , замини анбарин

هوا مشک بیز و، زمین عنبرین

Заминӣ чу боғи биҳишти барин

زمینی چو باغ بهشت برین

зи илҳоми ғайбӣ бар ӯ шуд падед

ز الهام غیبی بر او شد پدید

Каз онҷо фаротар набояд парид

کز آنجا فراتر نباید پرید

Казин кушта ӯро буд зиндаи ?гий

کزین کشته او را بود زنده گی

Взў ёфта пари парандаи ?гий

وزو یافته پر پرنده گی

Сӯии пайкар шоҳ бикшод пар

سوی پیکر شاه بگشاد پر

Кашидаш зи андӯҳи лухтӣ ба сар

کشیدش ز اندوه لختی به سر

Сипас пари худро зиҳами бргшўд

سپس پر خود را زهم برگشود

зи хӯни шншоаҳ рангин намӯд

ز خون شنشاه رنگین نمود

з ноӣ гулӯи мӯя оғоз кард

ز نای گلو مویه آغاز کرد

Наво хон сӯии дашт парвоз кард

نوا خوان سوی دشت پرواز کرد

Ба ҳар сӯии андар ҳаво ме парид

به هر سوی اندر هوا می پرید

зпурҳои ӯ хӯн шаҳ ме чакид

ز پرهای او خون شه می چکید

Ба чашм омад ӯро яке марғзор

به چشم آمد او را یکی مرغزار

Сӯии он чаман омад он мурғ , зор

سوی آن چمن آمد آن مرغ، زار

Бидид андари он бӯстони нағмаи санҷ

بدید اندر آن بوستان نغمه سنج

Басии мурғи ворастаа аз биму ранҷ

بسی مرغ وارسته از بیم و رنج

Ҳамаи дили пар аз шодӣ аз онҳо бидид

همه دل پر از شادی از آنها بدید

Ба оҳанги мӯя навое кашид

به آهنگ مویه نوایی کشید

Хурӯшед бирасон мотам зада

خروشید برسان ماتم زده

Кашиданд мурғон ба гардиши рада

کشیدند مرغان به گردش رده

Бидиданд зонгўнаҳ ӯро ғамӣ

بدیدند زانگونه او را غمی

Бимонаданд аз шодӣу хуррамӣ

بماندند از شادی و خرمی

Пажӯҳиш гирифтанд аз ҳол ӯ

پژوهش گرفتند از حال او

Взони хӯни олӯдаи брбол ӯ

وزآن خون آلوده بربال او

Бигуфто : ки ин хӯни пок шаҳӣ аст

بگفتا: که این خون پاک شهی است

Ки аз моҳ то моҳӣ ӯро раҳе аст

که از ماه تا ماهی او را رهی است

Дариғо ки шери кноми ҳунар

دریغا که شیر کنام هنر

Чу мурғони бароварда аз тир , пар

چو مرغان برآورده از تیر، پر

Дариғо ки шуд гулистон баӣ

دریغا که شد گلستان بهی

Зтоўўси боғи вилояти тиҳӣ

زطاووس باغ ولایت تهی

Чу огоҳи гаштанди мурғони зи роз

چو آگاه گشتند مرغان ز راز

Навой ҳусайнӣ намуданд соз

نوای حسینی نمودند ساز

Париданд аз онҷои сӯии нинаво

پریدند از آنجا سوی نینوا

Ҳамаи бол бар бол бо сад наво

همه بال بر بال با صد نوا

На рахташ ба пайкар , на сар дар таниш

نه رختش به پیکر، نه سر در تنش

Ғубор замин гашта пероҳанаш

غبار زمین گشته پیراهنش

зи ғам бар кашиданд аз дили сафир

ز غم بر کشیدند از دل صفیر

Кашидандаш аз тан ба минқор , тир

کشیدندش از تن به منقار، تیر

зи хӯн шаҳаншоҳ карданд тар

ز خون شهنشاه کردند تر

Ҳамаи тораку чангу минқору пар

همه تارک و چنگ و منقار و پر

Ба алҳони худ мӯя карданд соз

به الحان خود مویه کردند ساز

Грстнд биравӣ замонии дароз

گرستند بروی زمانی دراز

Ҳама пурба пари боФтндш ба сар

همه پربه پر بافتندش به سر

Ки дар сояи гирндш аз тоби хур

که در سایه گیرندش از تاب خور

Брҳри ҷои бадии мурғи ваҳшӣ ба дашт

برهر جا بدی مرغ وحشی به دشت

Заҳри сӯии ҳомӯни падедори гашт

زهر سوی هامون پدیدار گشت

Ниҳоданд бар кушта ӣ шоҳ рӯй

نهادند بر کشته ی شاه روی

Ба гардиш нишастанд аз чори сӯй

به گردش نشستند از چار سوی

Намуданд рангин бару ёли хеш

نمودند رنگین بر و یال خویش

зи хӯни шаҳаншоҳ ва сарҳо ба пеш

ز خون شهنشاه و سرها به پیش

Ба фарзанди шери худои зори зор

به فرزند شیر خدا زار زار

Грстнд монанди абри баҳор

گرستند مانند ابر بهار

Гуруҳе бимонаданд ва бархе дигар

گروهی بماندند و برخی دگر

Бирафтанду бурданд ҳарҷо хабар

برفتند و بردند هرجا خبر

зи мурғони яке сӯй бтҳо парид

ز مرغان یکی سوی بطحا پرید

Ба бом ҳарам рафт ва ово кашид

به بام حرم رفت و آوا کشید

Ки эй халқи мейри ҳарам кушта шуд

که ای خلق میر حرم کشته شد

Ҳусайн ( ъ ) он шаҳи муҳтарам кушта шуд

حسین (ع) آن شه محترم کشته شد

Худои хона ӣ дайн , ба хоки аўФтод

خدا خانه ی دین، به خاک اوفتاد

Фалакро ба на пардаи чок ӯ фитод

فلک را به نه پرده چاک او فتاد

Дигар мурғи сӯй Наҷаф шуд чу бод

دگر مرغ سوی نجف شد چو باد

Алӣ ( ъ )ро хабар аз ғам пӯр дод

علی(ع) را خبر از غم پور داد

Дигар мурғи сӯии Ясриби диёр

دگر مرغ سوی یثرب دیار

Париданд хунини пару доғдор

پریدند خونین پر و داغدار

Яке зон ду бинишаст зору малул

یکی زان دو بنشست زار و ملول

Ба гулдаста ӣ хобгоҳи расӯл ( с )

به گلدسته ی خوابگاه رسول (ص)

Хурӯшед к-эии шоҳи арши остон

خروشید کای شاه عرش آستان

Бад омад ба фарзандат аз аматон

بد آمد به فرزندت از امتان

Бикуштанд чашму чароғи ту ро

بکشتند چشم و چراغ تو را

Фиканданд он сарви боғи ту ро

فکندند آن سرو باغ تو را

Ҳусайнӣ ки зайнаби канори ту буд

حسینی که زینب کنار تو بود

Зхўнши равони гашт брхок равад

زخونش روان گشت برخاک رود

Вази онҷо ба хрмостонӣ парид

وز آنجا به خرماستانی پرید

Ба шохи яке нхлбн орамид

به شاخ یکی نخلبن آرمید