Яке бади яҳӯдӣ ба Ясриби диёр

یکی بد یهودی به یثرب دیار

Яке духтар буд бемору зор

یکی دختر بود بیمار و زار

зи писии саропоаши ранҷур буд

ز پیسی سراپاش رنجور بود

Ҳамаш ҳар ду бинандагони кӯр буд

همش هر دو بینندگان کور بود

Зшҳрш касон карда буданд давр

زشهرش کسان کرده بودند دور

Дарони боғи бади ҷои он духти кӯр

درآن باغ بد جای آن دخت کور

Падар буду баси ёру ғмпрўрш

پدر بود و بس یار و غمپرورش

Ки ҳршби з шаҳр омадӣ дар буриш

که هرشب ز شهر آمدی در برش

Чунон шуд ки он шаби яҳӯдӣ ба боғ

چنان شد که آن شب یهودی به باغ

Наомад бар духт бо дарду доғ

نیامد بر دخت با درد و داغ

Бихобед танҳоу дили пари зи ғам

بخوابید تنها و دل پر ز غم

Ба гӯш омадаш даргаи субҳдам

به گوش آمدش درگه صبحدم

Ки мурғӣ ба шохӣаст андари хурӯш

که مرغی به شاخی است اندر خروش

Ки аз нолааш дил дар ояд ба ҷӯш

که از ناله اش دل در آید به جوش

Дили дардмандаш аз он бонги зор

دل دردمندش از آن بانگ زار

Баромади ҷои як ғамаш шуд ҳазор

برآمد جا یک غمش شد هزار

Паии нола ӣ мурғ бигирифт ва рафт

پی ناله ی مرغ بگرفت و رفت

Ба даст ва ба зону бидонсуӣ рафт

به دست و به زانو بدانسوی رفت

Биёмад ҳаме то бар он ниҳол

بیامد همی تا بر آن نهال

Ки будӣ бар он мурғи ошуфтаи ҳол

که بودی بر آن مرغ آشفته حال

зи афғон ӯ оташаш тез шуд

ز افغان او آتشش تیز شد

Ҳам овози мурғ саҳархез шуд

هم آواز مرغ سحرخیز شد

Гуҳӣ нола мекард ва гуҳ ме гирист

گهی ناله می کرد و گه می گریست

Гуҳӣ гуфтӣ : эй мурғи ин нола чист ?

گهی گفتی: ای مرغ این ناله چیست؟

Ҳамоно чу ман дардмандӣу зор

همانا چو من دردمندی و زار

Ҷудои монда аз шаҳру ёру диёр

جدا مانده از شهر و یار و دیار

Ва ё хорӣ аз гул шудаи ҳосилат

و یا خواری از گل شده حاصلت

Ки чун лолаи пар доғ гашта дилат

که چون لاله پر داغ گشته دلت

Ба ногоҳ он мурғ , худро халид

به ناگاه آن مرغ، خود را خلید

Яке қатра ӣ хӯн зболш чакид

یکی قطره ی خون زبالش چکید

Биёмад , биФтод дар чашми кӯр

بیامد، بیفتاد در چشم کور

Ҳамон дами ду бинанда аш ёфт нур

همان دم دو بیننده اش یافت نور

Нигаҳ кард он мурғ хунин бидид

نگه کرد آن مرغ خونین بدید

Ки ҳрдм аз ӯ қатра Эй ме чакид

که هردم از او قطره ای می چکید

Фурӯ монад аз он кори андари шигифт

فرو ماند از آن کار اندر شگفت

Тани хаста дар зери он хӯн гирифт

تن خسته در زیر آن خون گرفت

Бимолид аз он бртни нотавон

بمالید از آن برتن ناتوان

Ту гуфтӣ ба пайкараш омад равон

تو گفتی به پیکرش آمد روان

Танӣ каз ҷузому брси хаста буд

تنی کز جذام و برص خسته بود

Чу пушти ҳиўни пинаҳо баста буд

چو پشت هیون پینه ها بسته بود

Дурахшон чу меҳри ҷҳонтоби гашт

درخشان چو مهر جهانتاب گشت

Чу шохи гули тозаи сероби гашт

چو شاخ گل تازه سیراب گشت

Саҳаргаҳ ки чун дасти Мӯсои падед

سحرگه که چون دست موسی پدید

Шуд аз ҷайби гардуни дарахшнда , шед

شد از جیب گردون درخشنده، شید

Яҳӯдӣ ба ҳамраҳи хӯриши бараду нон

یهودی به همره خورش برد و نان

зи шаҳр андар омад ба хрмостон

ز شهر اندر آمد به خرماستان

Бигардед бисёр баргарди боғ

بگردید بسیار برگرد باغ

Згм карда ӣ хеши гарми суроғ

زگم کرده ی خویش گرم سراغ

Чу як лухти баргарди бустони давид

چو یک لخت برگرد بستان دوید

Яке духтари моҳ пайкар бидид

یکی دختر ماه پیکر بدید

Бадв гуфт : дӯшин дар ин боғи ман

بدو گفت: دوشین در این باغ من

Ниҳодами як духти аФгори тан

نهادم یک دخت افگار تن

Кунун комдм нест бар ҷои хеш

کنون کامدم نیست بر جای خویش

Надонам ки ӯро чаҳ омад ба пеш

ندانم که او را چه آمد به پیش

Бигуфташ : манам духти бемори ту

بگفتش: منم دخت بیمار تو

Ҳамон тираи бинанда ӣ зори ту

همان تیره بیننده ی زار تو

Зики қатраи хӯн офаринанда ам

زیک قطره خون آفریننده ام

Чунин кард равшан чу бинанда ам

چنین کرد روشن چو بیننده ام

Тани писм аз оби ҳайвони тест

تن پیسم از آب حیوان تست

Каз аинсон бе озори гашту дуруст

کز اینسان بی آزار گشت و درست

Чу гуфтори духташи дргўши гашт

چو گفتار دختش درگوش گشت

БиФтод аз пойу биҳуши гашт

بیفتاد از پای و بیهوش گشت

Чу омад ба худ гуфт : равшан бигӯӣ

چو آمد به خود گفت: روشن بگوی

Ки ин раҳматат аз куҷо кард рӯй ?

که این رحمتت از کجا کرد روی؟

Бигуфташ : бидон мурғи пари хӯни нигар

بگفتش: بدان مرغ پر خون نگر

Аз ӯ дарду ранҷ ман омад ба сар

از او درد و رنج من آمد به سر

Ба ман сояи афканди мурғи биҳишт

به من سایه افکند مرغ بهشت

зи озор ва кӯрем номӣ наҳашт

ز آزار و کوریم نامی نهشت

Надонам ҷузи ин кон чаҳ , ё аз чаҳ ҷост ?

ندانم جز این کان چه، یا از چه جاست؟

Ки хӯни париши доруии дард ҳост

که خون پرش داروی درد هاست

Бигуфто ба мурғ эй ба хӯни шастаи пар

بگفتا به مرغ ای به خون شسته پر

Ҳумоюн эй накӯи фолу фар

همایون همای نکو فال و فر

Ба он кати чунин пар парвоз дод

به آن کت چنین پر پرواز داد

Хуҷастаи пар ,у дилкаш овоз дод

خجسته پر، و دلکش آواز داد

Бигӯ фоши боман ки ин нола чист ?

بگو فاش بامن که این ناله چیست؟

Пару болати олӯда аз хӯн кист ?

پر و بالت آلوده از خون کیست؟

Ба амри худои мурғ лаб баргушод

به امر خدا مرغ لب برگشاد

Ба посух ба он мард овоз дод

به پاسخ به آن مرد آواز داد

Ки дркрблои уммати Мустафо ( с )

که درکربلا امت مصطفی (ص)

Буриданд сар аз ҳусайн ( ъ ) аз қафо

بریدند سر از حسین (ع) از قفا

Задам ғӯта дар хӯни он шаҳриёр

زدم غوطه در خون آن شهریار

Ба огоҳии мардуми ин диёр

به آگاهی مردم این دیار

Бад-ӣн сӯй паридам магари сарнавишт

بدین سوی پریدم مگر سرنوشت

Чунин бад ки бинии ту рӯй биҳишт

چنین بد که بینی تو روی بهشت

Яҳӯдӣ аз он ҳол шуд дар шигифт

یهودی از آن حال شد در شگفت

Дили тирааш нур имон гирифт

دل تیره اش نور ایمان گرفت

Худу пнчи сад тани зхўишон ӯ

خود و پنچ صد تن زخویشان او

Сӯии кеш ислом карданд рӯ

سوی کیش اسلام کردند رو

Яке мурғ аз он ду биёмад зи роҳ

یکی مرغ از آن دو بیامد ز راه

Сӯии хона ӣ бе худованди шоҳ

سوی خانه ی بی خداوند شاه

Ба девори кохи шаҳи нинаво

به دیوار کاخ شه نینوا

Нишасту брорўд чун не , наво

نشست و برآرود چون نی، نوا