Чу он зорӣ аз оли Аҳмад ( с ) бидид
چو آن زاری از آل احمد (ص) بدید
зи рухи парда ӣ шарм иксў кашид
ز رخ پرده ی شرم یکسو کشید
зи имони худ шасти якбораи даст
ز ایمان خود شست یکباره دست
Ҳамаи номи исломро кард паст
همه نام اسلام را کرد پست
Бифармуд то пеши чашми занон
بفرمود تا پیش چشم زنان
Бароранд теғи ситам аз миён
برآرند تیغ ستم از میان
Сар гаштагонро бибаранди хор
سر گشتگان را ببرند خوار
Ҳам онсон ки ӯ гуфт карданд кор
هم آنسان که او گفت کردند کار
Сари пӯри фаррух ба домони моам
سر پور فرخ به دامان مام
Буриданд ва он кин наомад тамом
بریدند و آن کین نیامد تمام
Шигифт оядам каз чунон зишти кор
شگفت آیدم کز چنان زشت کار
Чаро шӯр маҳшар нагашт ошкор ?
چرا شور محشر نگشت آشکار؟
Чу сарҳо з танҳо ҳамаи даври гашт
چو سرها ز تنها همه دور گشت
Шмрдндшон буд ҳафтод ва ҳашт
شمردندشان بود هفتاد و هشت
Вази онҳо ба ҳар фирқае баҳрҳо
وز آنها به هر فرقه ای بهرها
Бидоданд коранд зии шаҳрҳо
بدادند کارند زی شهرها
Ҳарамро пас он лашгари пари ғурур
حرم را پس آن لشگر پر غرور
зи ҷисм шаҳидон намуданд давр
ز جسم شهیدان نمودند دور
Ба ҳамроҳи он шоҳи бемори зор
به همراه آن شاه بیمار زار
Сӯй Кӯфа буданд уштури савор
سوی کوفه بودند اشتر سوار
Чу зон корвон хост бонг дароӣ
چو زان کاروان خاست بانگ درای
Тан бе сари довари раҳнамоӣ
تن بی سر داور رهنمای
Сӯии қибла бо ҳар ду зону нишаст
سوی قبله با هر دو زانو نشست
Ба даргоҳи яздони биФрошти даст
به درگاه یزدان بیفراشت دست
Бар оварад аз ноӣ бонги азон
بر آورد از نای بانگ اذان
Ба бадрӯди он бенавои корвон
به بدرود آن بینوا کاروان
зи такбири он меҳтари қофила
ز تکبیر آن مهتر قافله
БиФтод дар корвони ғулғула
بیفتاد در کاروان غلغله
Асирони зғм дрхрўш омаданд
اسیران زغم درخروش آمدند
Ба кирдори дарё ба ҷӯш омаданд
به کردار دریا به جوش آمدند
зи афғони ҷонсӯзи он бонувон
ز افغان جانسوز آن بانوان
Ҷараси гашти хомаши шутур дар фиғон
جرس گشت خامش شتر در فغان
Сари бонувон , зайнаби мубтало
سر بانوان، زینب مبتلا
Ҳаме гуфт зор эй замини бало
همی گفت زار ای زمین بلا
Ба хӯни хуфтаи шоҳӣ ба домон туаст
به خون خفته شاهی به دامان توست
Азизаши нигаҳдор , меҳмон туаст
عزیزش نگهدار، مهمان توست
Туе он сипеҳрӣ ки чун дар ноб
تویی آن سپهری که چون در ناب
Ба ту хуфтаи ҳафтод ва ҳашт офтоб
به تو خفته هفتاد و هشت آفتاب
Надоранд бар ҷисм бе тани кафан
ندارند بر جسم بی تن کفن
Ту аз гирдашони сози пўи шаш ба тан
تو از گردشان ساز پو شش به تن
Туе чун тану пайкари шоҳи ҷон
تویی چون تن و پیکر شاه جان
Ниҳони дор дар хеши ҷони ҷаҳон
نهان دار در خویش جان جهان
Тани хастаашро ба оғӯши гир
تن خسته اش را به آغوش گیر
Мҳл то бар ӯ брхлди нӯки тир
مهل تا بر او برخلد نوک تیر
Бапушонаш аз гармии офтоб
بپوشانش از گرمی آفتاب
Банушонаш ар дасти ёбӣ ба об
بنوشانش ار دست یابی به آب
Зхўни алии Асғар бе гуноҳ
زخون علی اصغر بی گناه
Наравед зтўи ғайри лола , гиёҳ
نروید زتو غیر لاله، گیاه
Бикун чеҳра аз хӯни домоди ранг
بکن چهره از خون داماد رنگ
Чу ҷонаш бикаш андари оғӯши танг
چو جانش بکش اندر آغوش تنگ
зи хӯни алии Акбари навҷавон
ز خون علی اکبر نوجوان
Ба домони худ ҷӯй ҳо кун равон
به دامان خود جوی ها کن روان
Тани куштагонро ҳамаи поси дор
تن کشتگان را همه پاس دار
Фузун аз ҳамаи поси аббоси дор
فزون از همه پاس عباس دار
Ки дасти он диловар надорад ба тан
که دست آن دلاور ندارد به تن
Кунад то парастории хештан
کند تا پرستاری خویشتن
Туе рӯзу шаб чун ҳам оғӯши шоҳ
تویی روز و شب چون هم آغوش شاه
Фиристам ба сӯяти чўмни пайки оҳ
فرستم به سویت چومن پیک آه
Хабари даҳ зи ман длнўози маро
خبر ده ز من دلنواز مرا
Бигӯ бо бародари ту рози маро
بگو با برادر تو راز مرا
Бидон хӯн ки рӯй туро кард ол
بدان خون که روی تو را کرد آل
Ба арши барин рӯзи маҳшари бибол
به عرش برین روز محشر ببال
Бигуфт ину ҳамроҳи он корвон
بگفت این و همراه آن کاروان
Ба ночор шуд сӯии Кӯфаи равон
به ناچار شد سوی کوفه روان
Чу дар бохтари гашт , меҳри мунир
چو در باختر گشت، مهر منیر
Ба чанголи аҳрӣмани шаби асир
به چنگال اهریمن شب اسیر