Сар аз бурҷи маҳмил чу меҳр аз сипеҳр

سر از برج محمل چو مهر از سپهر

Бурун карду гуфтои пар аз хашми чеҳр

برون کرد و گفتا پر از خشم چهر

Ки ҳон эй гуруҳи табаи рӯзгор

که هان ای گروه تبه روزگار

Ки пайвастаи тон бар кажии рафтаи кор

که پیوسته‌تان بر کژی رفته کار

Чаҳ доред афғону зорӣ ? хамӯш

چه دارید افغان و زاری؟ خموش

Бабандед дам боз доред гӯш

ببندید دم باز دارید گوش

зи фармони бонӯ , сипоҳи ситам

ز فرمان بانو، سپاه ستم

Бимонаданд барҷои худ бастаи дам

بماندند بر جای خود بسته دم

Гиреҳи кӯсро наъра шуд дрглўӣ

گره کوس را نعره شد در گلوی

Даҳони баст , шипўри азҳоиу ҳўӣ

دهان بست، شیپور از های و هوی

Забони ҷарас лол шуд дар дамаш

زبان جرس لال شد در دمش

Илм , хушк шуд дар ҳавои парчамаш

علم، خشک شد در هوا پرچمش

Галӯгоҳҳо баста шуд бар нафас

گلوگاه‌ها بسته شد بر نفس

Фитод аз ҳавои бонги пари магас

فتاد از هوا بانگ پر مگس

ТўгФтӣ ки офоқ , вайронаи гашт

تو گفتی که آفاق، ویرانه گشت

Равонҳо зтн , пок , бегонаи гашт

روان‌ها زتن، پاک، بیگانه گشت

Сипас бонӯии дайни сухан соз кард

سپس بانوی دین سخن ساز کرد

Ба номи худои хутба оғоз кард

به نام خدا خطبه آغاز کرد

Ту гуфтӣ магари боб ӯ ҳайдар аст

تو گفتی مگر باب او حیدر است

Ки брпоки яздон ситойишгар аст

که بر پاک یزدان ستایشگر است

Худованду бобу ниёро ситуд

خداوند و باب و نیا را ستود

Бдонсон ки аз ваии сазовор буд

بدانسان که از وی سزاوار بود

Сипас гуфт : эй кӯфӣони ду ранг

سپس گفت: ای کوفیان دو رنگ

Ки кирдори тони ҷумла риюасту ранг

که کردارتان جمله ریو است و رنگ

Бароред аз оли Аҳмад ( с ) дамор

برآرید از آل احمد (ص) دمار

Пас онгаҳ барояшони бгрииди зор

پس آنگه بر ایشان بگریید زار

Мабодои тиҳии чшмҳотони зошк

مبادا تهی چشمهاتان ز اشک

Ки брчшм бегиря оред рашк

که بر چشم بی گریه آرید رشک

Ҳамаи коратони ранҷу андӯҳи бод

همه کارتان رنج و اندوه باد

Ба гетии нмониди як рӯзи шод

به گیتی نمانید یک روز شاد

Шуморо чу он зан буд достон

شما را چو آن زن بود داستان

Ки созад ҳамеи пунбаро ресмон

که سازد همی پنبه را ریسمان

Чаҳ бадҳо ки нафасу ҳавои шумо

چه بدها که نفس و هوای شما

Ниҳодааст дар пеши пои шумо

نهاده است در پیش پای شما

Раво бршмо гашта хашми худоӣ

روا بر شما گشته خشم خدای

Ба дӯзахи шумо рости пайвастаи ҷой

به دوزخ شما راست پیوسته جای

Марои ин нолау гиря аз баҳр кист ?

مرا این ناله و گریه از بهر کیست؟

Шуморо ба худ зор бояд гирист

شما را به خود زار باید گریست

Бихандед андаки бгриид беш

بخندید اندک بگریید بیش

Аз ин нанги комади шуморо ба пеш

از این ننگ کآمد شما را به پیش

Гар азгриаҳ созед худро ҳалок

گر از گریه سازید خود را هلاک

Нигарадед аз ранги ин нанг , пок

نگردید از رنگ این ننگ، پاک

Сари номатон андар омад ба хоб

سر نامتان اندر آمد به خواب

Нашавед чунин нангро ҳеҷ об

نشوید چنین ننگ را هیچ آب

Ки брсбт Аҳмад кашиданд теғ

که بر سبط احمد کشیدند تیغ

Нахурдед бар раҳбари худ дареғ

نخوردید بر رهبر خود دریغ

Ки шуд кушта бо тиру зубину хишт

که شد کشته با تیر و زوبین و خشت

Сари навҷавонони хуррами биҳишт

سر نوجوانان خرم بهشت

Далерӣ намудед бо шоҳи хеш

دلیری نمودید با شاه خویش

Паноҳу намоянда ӣ роҳи хеш

پناه و نمایندهٔ راه خویش

Ба ҷоҳи баланди паямбар , шикаст

به جاه بلند پیمبر، شکست

Фикандед ва шуд номи исломи паст

فکندید و شد نام اسلام پست

Сарои пардаашро зкин сӯхтед

سراپرده‌اش را ز کین سوختید

Взони баҳри худ оташ афрӯхтед

وزآن بهر خود آتش افروختید

Бдои рӯзгори шумо , зини гуноҳ

بدا روزگار شما، زین گناه

Ки шуд ранҷатон дар раҳи дайни табоҳ

که شد رنجتان در ره دین تباه

Ҳамаи судатон бо зиён бар , яке аст

همه سودتان با زیان بر، یکی است

Шуморо ба худ зор бояд гирист

شما را به خود زار باید گریست

Бурид аз худо , дастҳои шумо

برید از خدا، دست‌های شما

Бишуд хашми яздони сазои шумо

بشد خشم یزدان سزای شما

?ҳуллои кӯфӣони хоки ғаматон ба сар

هلا کوفیان خاک غمتان به سر

Ки ҳастед азкори худ бе хабар

که هستید از کار خود بی خبر

Яке нек байнед даркори хеш

یکی نیک بینید در کار خویش

Чаҳ карданд бо шоҳу солори хеш

چه کردند با شاه و سالار خویش

Бибинед то худ зи хиролобшр

ببینید تا خود ز خیرالابشر

Буридед азкин , кадомин ҷигар ?

بریدید ازکین، کدامین جگر

Чаҳ карданд бо пардаи ?гийҳои ӯ ?

چه کردند با پردگی های او

Ббрдид аз худ чаҳ сони обрӯ ?

ببردید از خود چسان آبرو

Чаҳ хӯнҳо ки аз вай фурӯ рехтанд ?

چه خون‌ها که از وی فرو ریختند

Чаҳ ошӯб дар дайн барангехтанд ?

چه آشوب در دین برانگیختند

Аз ин карда ӣ зишти нодили писанд

از این کردهٔ زشت نادلپسند

Чаҳ лабҳо ки мардум ба дандони газанд

چه لب‌ها که مردم به دندان گزند

Шигифтӣ набошад ки аз ин ситам

شگفتی نباشد که از این ستم

Шикофади замин , кӯҳ , пошади зиҳам

شکافد زمین، کوه، پاشد ز هم

Ва ё осмони хӯни баборад ба хок

و یا آسمان خون ببارد به خاک

зи андӯҳи ин мотами дарднок

ز اندوه این ماتم دردناک

Валикин буд кайфари он ҷаҳон

ولیکن بود کیفر آن جهان

Басии сахттар , нест бар мо ниҳон

بسی سخت تر، نیست بر ما نهان

Ки фардо надоред фарёди рас

که فردا ندارید فریادرس

Расад хашми яздон чу аз пеш ва пас

رسد خشم یزدان چو از پیش و پس

Набошед хўшдли бад-ӣни рӯз чанд

نباشید خوشدل بدین روز چند

Ки байнед комии зи чархи баланд

که بینید کامی ز چرخ بلند

Ки пеши худо аз дамӣ камтар аст

که پیش خدا از دمی کمتر است

Касе аз бар дод яздон нараст

کسی از بر داد یزدان نرست

Худои дркмини стмкорҳост

خدا در کمین ستمکارهاست

Варо бо бади андеши дайни корҳост

ورا با بد اندیش دین کارهاست

Чу гуфтор бонӯ даромад ба бен

چو گفتار بانو درآمد به بن

Азони нағзи гуфтору муҳками сухан

از آن نغز گفتار و محکم سخن

Ҳар онкас ки бишунид шуд дршгФт

هر آنکس که بشنید شد در شگفت

Сарангушти ҳайрат ба дандон гирифт

سر انگشت حیرت به دندان گرفت

Яке марди пер аз миёни гуруҳ

یکی مرد پیر از میان گروه

Бгриид чун абри Нитсаон ба кӯҳ

بگریید چون ابر نیسان به کوه

Ба зорӣ бигуфто : ки эй духти шоҳ

به زاری بگفتا: که ای دخت شاه

Сухан рост гуфтӣ ва ҳастам гувоҳ

سخن راست گفتی و هستم گواه

Фидои шумо бобу момм ки ҳаст

فدای شما باب و مامم که هست

Мақоми шумо бартар аз ҳар чаҳ ҳаст

مقام شما برتر از هرچه هست

Ҷавонатони заҳри навҷавон беҳтар аст

جوانتان ز هر نوجوان بهتر است

Ба ҳар пери пиронтон меҳтар аст

به هر پیر پیرانتان مهتر است

Аз ин кори моро яке нанг хост

از این کار ما را یکی ننگ خاست

Ки он достон то қиёмат ба ҷост

که آن داستان تا قیامت به جاست

Бдои ҳоли мо кӯфӣон , зини гуноҳ

بدا حال ما کوفیان، زین گناه

Ки шуд рӯй мо дар ду гетии сиёҳ

که شد روی ما در دو گیتی سیاه

Сипас Фотимаи духтари шаҳриёр

سپس فاطمه دختر شهریار

Ки аз хӯни домод будаш нигор

که از خون داماد بودش نگار