Худоу набиро ба покии сурӯд
خدا و نبی را به پاکی سرود
Яке хутба чунон ки бояд сурӯд
یکی خطبه چونان که باید سرود
Басӣ мадҳ гуфт аз ниёу падар
بسی مدح گفت از نیا و پدر
Сипас гуфт : эй мардуми бади гуҳар
سپس گفت: ای مردم بد گهر
Худованди донои рози ниҳон
خداوند دانای راز نهان
Паии озмӯни офариди ин ҷаҳон
پی آزمون آفرید این جهان
Шуморо ба мо озмоиш намӯд
شما را به ما آزمایش نمود
Бараст онкии моро ниёйиш намӯд
برست آنکه ما را نیایش نمود
Дигар озмӯни хости моро ки дод
دگر آزمون خواست ما را که داد
Ба кафи ришта ӣ кори ойин ва дод
به کف رشته ی کار آیین و داد
Чу моро писандид дар озмӯн
چو ما را پسندید در آزمون
Ба мо некуӣ кард аз ҳади фузун
به ما نیکویی کرد از حد فزون
Ҳамаи дониши хеши моро бидод
همه دانش خویش ما را بداد
Ҳамаи бениши хеш дар мо ниҳод
همه بینش خویش در ما نهاد
Ба ойину дайни сохт моро амин
به آیین و دین ساخت ما را امین
Бифармуд ҳуҷҷат ба рӯй замин
بفرمود حجت به روی زمین
Зҳкмт ба мо дод ганҷии ниҳон
زحکمت به ما داد گنجی نهان
Забонҳои мо шуд аз он тарҷумон
زبان های ما شد از آن ترجمان
Ба пайванди пайғамбари сарфароз
به پیوند پیغمبر سرفراز
Зхлқ ҷаҳон додмон имтиёз
زخلق جهان دادمان امتیاز
Набад чун шуморо зи имони фурӯғ
نبد چون شما را ز ایمان فروغ
Бхўондиди аҳкоми моро дурӯғ
بخواندید احکام ما را دروغ
Вази он пас ба новирд мо тохтед
وز آن پس به ناورد ما تاختید
Бикуштед моро ва нашнохтед
بکشتید ما را و نشناختید
Гирифтед хӯнҳои моро ҳалол
گرفتید خون های ما را حلال
Намуданд танҳои мо поймол
نمودند تن های ما پایمال
Ба тороҷ барадед амволи мо
به تاراج بردید اموال ما
Набахшид як тан бар аҳволи мо
نبخشید یک تن بر احوال ما
Намуданд моро чу таркони асир
نمودند ما را چو ترکان اسیر
Кашидед зии шаҳрҳо дастгир
کشیدید زی شهرها دستگیر
Ва зи ин пештар низ бо Муртазо ( ъ )
و ز این پیشتر نیز با مرتضی (ع)
Ки ойин ӯ буд ҳасани алқзо
که آیین او بود حسن القضا
Даракин дерина кардед боз
درکین دیرینه کردید باز
Бикуштед ӯро ба вақти намоз
بکشتید او را به وقت نماز
Ҳануз аз дами теғҳои шумо
هنوز از دم تیغ های شما
Чакад бар замини хӯни мардони мо
چکد بر زمین خون مردان ما
Аз он ин ситамҳо раво доштед
از آن این ستم ها روا داشتید
Ки дрдли змои кӣна ҳо доштед
که دردل زما کینه ها داشتید
Кунун шодмонеду осӯдаи тан
کنون شادمانید و آسوده تن
Ки аз мо кашидед кини куҳан
که از ما کشیدید کین کهن
Мабошед хуррам нигарадед шод
مباشید خرم نگردید شاد
Ки додед дайни худоро ба бод
که دادید دین خدا را به باد
Ба мо огаҳӣ дода бади кирдигор
به ما آگهی داده بد کردگار
Ки дарпеш мо ояд ин сахти кор
که درپیش ما آید این سخت کار
Бирафтем донистаи дркрбло
برفتیم دانسته درکربلا
Ки бади ҷонмони ташнаи баҳри бало
که بد جانمان تشنه بهر بلا
Ба ҷони шумо марг гирад шитоб
به جان شما مرگ گیرد شتاب
Нишинед омодаи баҳри азоб
نشینید آماده بهر عذاب
Ки ояд ба сӯии шумо дам ба дам
که آید به سوی شما دم به دم
Бипурсад худои зини гунаҳ беш ва кам
بپرسد خدا زین گنه بیش و کم
Дроинҷои худ аз худ бароред гирд
دراینجا خود از خود برآرید گرد
Ба дигари саро доғ ёбеду дард
به دیگر سرا داغ یابید و درد
Балӣ , чун ки дилҳо ӣатон аз гуноҳ
بلی، چون که دل ها یتان از گناه
Бадии сахту тира чу санги сиёҳ
بدی سخت و تیره چو سنگ سیاه
Шуморо зҳқ баста шуд чашму гӯш
شما را زحق بسته شد چشم و گوش
Биёмад ҳаваси брхрд рӯй пӯш
بیامد هوس برخرد روی پوش
Биёрост аҳрӣмани бади сиришт
بیاراست اهریمن بد سرشت
Ба чашми шумо инчунин кори зишт
به چشم شما اینچنین کار زشت
зи авлоди пайғамбари раҳнамо
ز اولاد پیغمبر رهنما
Чаҳ хӯнҳо ки шуд пойгири шумо
چه خون ها که شد پایگیر شما
Нахуст аз бародараш хӯн рехтанд
نخست از برادرش خون ریختند
Вази он пас ба авлодаш овехтанд
وز آن پس به اولادش آویختند
Нажоди расӯлу бузургони дайн
نژاد رسول و بزرگان دین
Саросар барандохтанд аз замин
سراسر برانداختند از زمین
Дарони дами яке зон бади ахтари сипоҳ
درآن دم یکی زان بد اختر سپاه
Ки будаш дил аз кини ҳайдари сиёҳ
که بودش دل از کین حیدر سیاه