Бмўииди як лухт ва онгоҳ гуфт
بمویید یک لخت و آنگاه گفت
Ки эй кӯфӣони маргатони боди ҷуфт
که ای کوفیان مرگتان باد جفت
Ҳусайни алӣ ( ъ ) ронмўдиди хор
حسین علی (ع) رانمودید خوار
Худ ва ёваронаш бикуштед зор
خود و یاورانش بکشتید زار
Буридед срози таниши ташнаи ком
بریدید سراز تنش تشنه کام
Ба ғорати ббрдиди молаши тамом
به غارت ببردید مالش تمام
Намудед аҳли ҳаримаши асир
نمودید اهل حریمش اسیر
Ҳамон кӯдакон варо дастгир
همان کودکان و را دستگیر
Расад бршмои пастӣу нестӣ
رسد برشما پستی و نیستی
Каз ин нангатони ҳеҷ ғами нестӣ
کز این ننگتان هیچ غم نیستی
Ало ҳеҷ донед эй қавми зишт
الا هیچ دانید ای قوم زشت
Ки баҳри шумо дастҳоатон чаҳ кишт ?
که بهر شما دست هاتان چه کشت؟
Чаҳ бори бузург аз гунаҳ баста ед
چه بار بزرگ از گنه بسته اید
Чаҳ зиштӣ ки бар хеш пайваста ед
چه زشتی که بر خویش پیوسته اید
Фикандед аз кин чаҳ танҳо ба хок
فکندید از کین چه تن ها به خاک
Чаҳ дилҳо ки шуд аз шумо дарднок
چه دل ها که شد از شما دردناک
Чу атфол бо нози парвардаи гон
چو اطفال با ناز پرورده گان
Ки шуд азшмои хор чун бардаи гон
که شد ازشما خوار چون برده گان
Шаҳиро ки аз мардуми рӯзгор
شهی را که از مردم روزگار
Бадии маи пас аз шоҳи рФрФи савор
بدی مه پس از شاه رفرف سوار
Бикуштед ва бар вай набахшид кас
بکشتید و بر وی نبخشید کس
Ту гуфтӣ ки дилҳо з сангасту бас
تو گفتی که دل ها ز سنگ است و بس
Бидонед эй мардуми нобакор
بدانید ای مردم نابکار
Ки бошанд хайли худои растгор
که باشند خیل خدا رستگار
Касоне ки шайтон буд шоҳашон
کسانی که شیطان بود شاهشان
Ба сӯй зиён меравад роҳашон
به سوی زیان می رود راهشان
Ҳусайн ( ъ )ро бикуштед эй мардумон
حسین (ع) را بکشتید ای مردمان
Ба санг ва ба тир ва ба теғу синон
به سنگ و به تیر و به تیغ و سنان
Дар ин коратони таън бар модар аст
در این کارتان طعن بر مادر است
Ҳамон оташи пари шарар кайфар аст
همان آتش پر شرر کیفر است
Ба хӯн гуруҳе гушӯдед даст
به خون گروهی گشودید دست
Ки бар дӯстии шани худои аҳди баст
که بر دوستی شان خدا عهد بست
Шуморо кунам огаҳ эй қавми дун
شما را کنم آگه ای قوم دون
Каз оташ наёед ҳаргизи бурун
کز آتش نیایید هرگز برون
ЗгФтори бонӯи саросар ба дард
زگفتار بانو سراسر به درد
Грстнду ҳаркас ба худ мӯя кард
گرستند و هرکس به خود مویه کرد
Гушӯданд аз ҳам занони мӯӣ ҳо
گشودند از هم زنان موی ها
Шхўднд аз дарду ғам рӯй ҳо
شخودند از درد و غم روی ها
Ба сарҳо ҳамеи хок ғам рехтанд
به سرها همی خاک غم ریختند
Ба гардуни фиғон ҳо барангехтанд
به گردون فغان ها برانگیختند
Взони пас алӣ ( ъ ) шоҳи аҳли суҷуд
وزآن پس علی (ع) شاه اهل سجود
Бифармуд бо кӯфӣони ънўд
بفرمود با کوفیان عنود