Ба ногуҳи баромади зкўФаҳи хурӯш

به ناگه برآمد زکوفه خروش

Навой даф ва чангам омад ба гӯш

نوای دف و چنگم آمد به گوش

зи бонги неу кӯсу марду саманд

ز بانگ نی و کوس و مرد و سمند

Ту гуфтӣ бтўФиди чархи баланд

تو گفتی بتوفید چرخ بلند

Парастанда зон пӯри ибни зиёд

پرستنده زان پور ابن زیاد

Бидонҷо ситодаи деҳлии пуръинод

بدانجا ستاده دهلی پرعناد

Бпрсидмш кин ҳаёҳӯӣ чист ?

بپرسیدمش کاین هیاهوی چیست؟

Худ имрӯзи идии дарин шаҳр нест

خود امروز عیدی دراین شهر نیست

Бигуфто : яке бар хилофи амир

بگفتا: یکی بر خلاف امیر

Барангехти ғавғо ва шуд дастгир

برانگیخت غوغا و شد دستگیر

Сарашро кунун бо сари ёр чанд

سرش را کنون با سر یار چند

Биоранду халқаш пазира шаванд

بیارند و خلقش پذیره شوند

Бигуфтам : чаҳ бади номи вай эй ғулом ?

بگفتم: چه بد نام وی ای غلام؟

Бигуфто ҳусайни алӣ ( ъ ) дошт ном

بگفتا حسین علی (ع) داشت نام

Чу гуфт ин дилами гашт аз ғам дунем

چو گفت این دلم گشت از غم دونیم

Нёрстм аммо задани дам , збим

نیارستم اما زدن دم، زبیم

Чу ӯ рафт бррх задам ҳар ду , даст

چو او رفت بررخ زدم هر دو، دست

Ба сахтӣ ки дрчшмм оташ биҷуст

به سختی که درچشمم آتش بجست

Бишустам зи гач , даст ва бо оҳу дард

بشستم ز گچ، دست و با آه و درد

Шудам сӯии дарвозаи баси раҳнавард

شدم سوی دروازه بس رهنورد

Бидидам даронҷо шудаи анҷуман

بدیدم درآنجا شده انجمن

зи баҳри тамошои басии марду зан

ز بهر تماشا بسی مرد و زن

Ба ногуҳи асирони оли расӯл ( с )

به ناگه اسیران آل رسول (ص)

Ҳамон пардаи ?гиии духтарони батул ( с )

همان پرده گی دختران بتول (س)

Расиданд яксар зғм дар хурӯш

رسیدند یکسر زغم در خروش

Ба маҳмили ҳама лек , бе рӯй пӯш

به محمل همه لیک، بی روی پوش

Ба пеши андарони сидолсоҷдин

به پیش اندران سیدالساجدین

Ниҳода ба гардани ғули оҳанӣн

نهاده به گردن غل آهنین

Ду поиш ба зери шутури бастаи сахт

دو پایش به زیر شتر بسته سخت

Равони хунаш аз соқҳо , лухт , лухт

روان خونش از ساق ها، لخت، لخت

Ба ногоҳ бархест бонгӣ дигар

به ناگاه برخاست بانگی دگر

Ки шуд гӯши гардун аз он бонг , кар

که شد گوش گردون از آن بانگ، کر

Бидидам чу наздик тар шуд сипоҳ

بدیدم چو نزدیک تر شد سپاه

Ба нӯки синони ҳиҷдаҳи сар чу моҳ

به نوک سنان هیجده سر چو ماه

Сиррии брснони дрҷлўи ҷилва гар

سری برسنان درجلو جلوه گر

Ки монанди будӣ ба хиролбшр

که مانند بودی به خیرالبشر

зи нураши хаҷали чеҳра ӣ офтоб

ز نورش خجل چهره ی آفتاب

зи ришаши падедори ранги хизоб

ز ریشش پدیدار رنگ خضاب

Аз он сар ки будӣ чу бадари тамом

از آن سر که بودی چو بدر تمام

Пар аз нур шуд барзану кӯйу бом

پر از نور شد برزن و کوی و بام

Ба ногоҳ ( с ) баровард сар

به ناگاه (س) برآورد سر

Фитодаш барони риши пари хӯн , назар

فتادش برآن ریش پر خون، نظر

Шикебеи азкФи рабӯдаши Аннан

شکیبایی ازکف ربودش عنان

Бузади сар бар он чӯби маҳмили чунон

بزد سر بر آن چوب محمل چنان

Ки аз зери ҳўдҷи равони гашти хӯн

که از زیر هودج روان گشت خون

Бдонсон ки шуд хок аз он лългўн

بدانسان که شد خاک از آن لعلگون

Сипас гуфт : к-эии моҳи бурҷи ҷалол

سپس گفت: کای ماه برج جلال

Ғуруб омадат зуди баъд аз камол

غروب آمدت زود بعد از کمال

Дрондишаҳ нагузашт ҳаргизи маро

دراندیشه نگذشت هرگز مرا

Ки байнами чунин даврат аз тан , саро

که بینم چنین دورت از تن، سرا

Бигуфтааст зайди ибни арқм ки ман

بگفته است زید ابن ارقم که من

Бидам хуфта дар ғурфа ӣ хештан

بدم خفته در غرفه ی خویشتن

Ки бигузашт бар найзаҳо ҷилва гар

که بگذشت بر نیزه ها جلوه گر

Аз онҷои басии сар чу қурси қамар

از آنجا بسی سر چو قرص قمر

Ба найзаи сари хусрави арҷманд

به نیزه سر خسرو ارجمند

Ҳаме хонд қуръон ба бонги баланд

همی خواند قرآن به بانگ بلند

Ки кирдори асҳоби Каҳфу рқим

که کردار اصحاب کهف و رقیم

Шигифтаст зи оёти ҳии қадим

شگفت است ز آیات حی قدیم

Бигуфтам : ки кори ту эй шаҳриёр

بگفتم: که کار تو ای شهریار

Аҷабтар намояди зи ёрони ғор

عجب تر نماید ز یاران غار

Бурӣдаи сару эзадӣ нома хон

بریده سر و ایزدی نامه خوان

Ки дидааст ? то бӯда даври замон

که دیده است؟ تا بوده دور زمان

Кунун бишинав аз ман ки пӯри зиёд

کنون بشنو از من که پور زیاد

Чаҳ бад кард бо оли хиролъбод

چه بد کرد با آل خیرالعباد

Сипедаи дмони сари бараҳна чу меҳр

سپیده دمان سر برهنه چو مهر

Хиромед дар боргоҳи сипеҳр

خرامید در بارگاه سپهر