Чаҳ дандону лаб ? онкии хиролбшр

چه دندان و لب؟ آنکه خیرالبشر

Бидон бӯса медод шому саҳар

بدان بوسه می داد شام و سحر

Чаҳ лабҳо ? ки бӯсед рӯҳи аломин

چه لب ها؟ که بوسید روح الامین

з рӯй ниёзаш ба арши барин

ز روی نیازش به عرش برین

Яке пер буд андари он анҷуман

یکی پیر بود اندر آن انجمن

зи ёрони пайғамбари мўтмн

ز یاران پیغمبر موتمن

Ки ӯ буд зайди ибни арқм ба ном

که او بود زید ابن ارقم به نام

Басии бардаи сар , бо расӯли аном

بسی برده سر، با رسول انام

Чу дид аз бади андеши он кори зишт

چو دید از بد اندیش آن کار زشت

Бишуд хашмгин , бимаши аздли биҳишт

بشد خشمگین، بیمش ازدل بهشت

Хурӯшеду гуфто ба бидодгар

خروشید و گفتا به بیدادگر

Ки охир бикун шармӣ аз додгар

که آخر بکن شرمی از دادگر

Мазан чӯб бар лаб , чунин шоҳ ро

مزن چوب بر لب، چنین شاه را

Змоҳӣ макун тира то моҳ ро

زماهی مکن تیره تا ماه را

Ки ман худ бидидам зи ҳади бештар

که من خود بدیدم ز حد بیشتر

Ҳаме зад бидон бӯса , хиролбшр

همی زد بدان بوسه، خیرالبشر

Лабии кони зиёни набиро макед

لبی کان زیان نبی را مکید

Куҷо ме тавон зери чӯб ту дид

کجا می توان زیر چوب تو دید

Бигуфт ин ва бигирист пас зори зор

بگفت این و بگریست پس زار زار

Ғў гиря бархест аз ҳар канор

غو گریه برخاست از هر کنار

Бдохтр бадв гуфт : эй бе хирад

بداختر بدو گفت: ای بی خرد

Чаро май зании баҳри мо фоли бад ?

چرا می زنی بهر ما فال بد؟

Чу дршодӣ мо набошӣ тўшод

چو درشادی ما نباشی توشاد

Туро чашм , бегиря ҳаргиз мабод

تو را چشم، بی گریه هرگز مباد

Чу перӣ расад рости қад , хам шавад

چو پیری رسد راست قد، خم شود

Хиради марди огоҳро кам шавад

خرد مرد آگاه را کم شود

Ҳамон сустии ройу мӯии сипед

همان سستی رای و موی سپید

Зшмшири хашми миннат бар харид

زشمشیر خشم منت بر خرید

Вагарна бифармудӣ то сарат

وگرنه بفرمودی تا سرت

Бигиранд аз ин бе хиради пайкарат

بگیرند از این بی خرد پیکرت

Бадви пери гуфто : ки эй нобакор

بدو پیر گفتا: که ای نابکار

Бидонадяши пайғамбару кирдигор

بداندیش پیغمبر و کردگار

Турогар бад омад згФтори ман

تو را گر بد آمد زگفتار من

Ба ҷонати занами оташ аз ин сухан

به جانت زنم آتش از این سخن

Бидидам ҳамеи шоҳи лўлок ро

بدیدم همی شاه لولاک را

Ҳасан ( ъ ) роўоини кушта ӣ пок ро

حسن (ع) راواین کشته ی پاک را

Ба зонуи нишонд аз ямину ясор

به زانو نشاند از یمین و یسار

Бигуфто : ки эй поки парвардгор

بگفتا: که ای پاک پروردگار

Ман ин ҳар ду нўбоўаҳ ӣ хеш ро

من این هر دو نوباوه ی خویش را

Ки ҳастанд марҳами дили риш ро

که هستند مرهم دل ریش را

Супурдам ба ту аз бади бдкншт

سپردم به تو از بد بدکنشت

Ҳаме то дар оянд андари биҳишт

همی تا در آیند اندر بهشت

Ҳаме хоҳишам ҳаст исломён

همی خواهشم هست اسلامیان

Каз ин ду бидоранд дасти забон

کز این دو بدارند دست زبان

Каси озорад ар зодаи гони маро

کس آزارد ار زاده گان مرا

Чунон додан ки озурдаи ҷони маро

چنان دادن که آزرده جان مرا

Ту акнӯн чунон дон ки бо чӯби кин

تو اکنون چنان دان که با چوب کین

Занӣ бар лаби сидолмрслин ( с )

زنی بر لب سیدالمرسلین (ص)

Бигуфт ин ва бархест мрдкҳн

بگفت این و برخاست مردکهن

Бурун рафт гирён аз он анҷуман

برون رفت گریان از آن انجمن

Ҳаме гуфт : к-эии кӯфӣони палид

همی گفت: کای کوفیان پلید

Чаҳ бади бршмо аз паямбар расед ?

چه بد برشما از پیمبر رسید؟

Ки киштед фарзонаи фарзанд ӯ

که کشتید فرزانه فرزند او

Ҳамаи дӯдау хешу пайванд ӯ

همه دوده و خویش و پیوند او

Ба ҷояш гузидед бегона ро

به جایش گزیدید بیگانه را

Ҳамон пӯри нопоки мараҷона ро

همان پور ناپاک مرجانه را

Ки гирад равон аз равони шумо

که گیرد روان از روان شما

Шаведаш чу банда бидон шумо

شویدش چو بنده بدان شما

Пас аз рафтани зайд , пӯри зиёд

پس از رفتن زید، پور زیاد

Сари шоҳро барграфт аз ъинод

سر شاه را برگرفت از عناد

Замонӣ бидон рӯйу мӯ , хира шуд

زمانی بدان روی و مو، خیره شد

Яке ҳавл аз он брдлш чира шуд

یکی هول از آن بردلش چیره شد

Намонад инчи неру дар он бади ниҳод

نماند ایچ نیرو در آن بد نهاد

Сари поки шаҳро ба зонуи ниҳод

سر پاک شه را به زانو نهاد

Чакид аз сари шаҳи яке қатраи хӯн

چکید از سر شه یکی قطره خون

Ба рониш , взонсўӣ омад бурун

به رانش، وزآنسوی آمد برون

Фурӯ рафт брхоки он хӯни пок

فرو رفت برخاک آن خون پاک

Ҳамеи токаи бади зинда , бади дарди нок

همی تاکه بد زنده، بد درد ناک

Вази он буи бад омадӣ бар машом

وز آن بوی بد آمدی بر مشام

Наҳодӣ барони машк ҳар субҳу шом

نهادی برآن مشک هر صبح و شام

Вале буии гандаш ҳаме шуд фузун

ولی بوی گندش همی شد فزون

Чу гандӣ ки омад зи захми ҳиўн

چو گندی که آمد ز زخم هیون

Бад ахтар бишуд тира зон , дастбурд

بد اختر بشد تیره زان، دستبرد

Ба дасти андараш буд як теғи хирад

به دست اندرش بود یک تیغ خرد

Нагӯям бидон теғ бо шаҳ чаҳ кард ?

نگویم بدان تیغ با شه چه کرد؟

Дили Мустафо ( с )ро наёрам ба дард

دل مصطفی (ص) را نیارم به درد

Ҳарамро сипас гуфт он бади гумон

حرم را سپس گفت آن بد گمان

Барад , ҷо ба зиндон диҳад рўзбон

برد، جا به زندان دهد روزبان

Ба наздики масҷиди яке хона буд

به نزدیک مسجد یکی خانه بود

Басии сол буд он ки вайрона буд

بسی سال بود آن که ویرانه بود

Дарони хонаи оли алӣ ( ъ )ро мақом

درآن خانه آل علی (ع) را مقام

Бидоданд чун шуд ҷаҳон , нилФом

بدادند چون شد جهان، نیلفام

Ба кошона ӣ чархи баргарди моҳ

به کاشانه ی چرخ برگرد ماه

Гирифтанд чу ахтарони ҷойгоҳ

گرفتند چو اختران جایگاه

Гузиданд баргарди духти батул ( с )

گزیدند برگرد دخت بتول (س)

Ба вайрона , ҷои кӯдакони расӯл

به ویرانه، جا کودکان رسول

Ҳам оғӯшашони ёди ҷонҳои пок

هم آغوششان یاد جان های پاک

Хӯриш , хӯни дили бӯу бистар , зхок

خورش، خون دل بو و بستر، زخاک

Сиришки сӯон буд барҷои об

سرشک سوان بود برجای آب

На дрҷсм , тоб ва на дрчшм , хоб

نه درجسم، تاب و نه درچشم، خواب

Дило хешро хуш ба гетии мсоз

دلا خویش را خوش به گیتی مساز

Ки ӯ бад навозасту никўгзор

که او بد نواز است و نیکوگذار

Гумон баӣ , бар замона мабар

گمان بهی، بر زمانه مبر

Ки ӯ бад навозасту некӯи гудоз

که او بد نواز است و نیکو گداز

Гумон баӣ , бар замона мабар

گمان بهی، بر زمانه مبر

Ки ин боғро нест ҷузи ранҷ , бар

که این باغ را نیست جز رنج، بر

Шунидӣ ки бо оли ҳайдар чаҳ кард

شنیدی که با آل حیدر چه کرد

Мароин чархи пари фитна ӣ гирди гирд

مراین چرخ پر فتنه ی گرد گرد

Ба вайрона ҷо дод онро каз ӯй

به ویرانه جا داد آن را کز اوی

Шуд ингуна гардандау тези пўӣ

شد اینگونه گردنده و تیز پوی

Чу бо довари худ чунин кард , кор

چو با داور خود چنین کرد، کار

Ту умеди осоиш аз ваии мадор

تو امید آسایش از وی مدار

Яке гӯш бигушо бар ин достон

یکی گوش بگشا بر این داستان

Ки гетӣ чаҳ ҳо кард бо расатон

که گیتی چه ها کرد با راستان

зи зиндони мағриб чу кард офтоб

ز زندان مغرب چو کرد آفتاب

Сӯии кӯйу бозори машриқи шитоб

سوی کوی و بازار مشرق شتاب